ΝΤΙΝ Μετά από τρεις τηλεοπτικές βραδιές αναδείχτηκε το τραγούδι που θα μας εκπροσωπήσει στον 70ό διαγωνισμό της Eurovision. Akylas ις δε γουίνερ, με την ελπίδα να ακολουθήσει την ευχή πολλών και να κάνει πράξη το «Ferto» το τιμημένο! ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Με αυτές τις τρεις βραδιές του «Sing for Greece» η ΕΡΤ θέλησε -και πολύ σωστά έκανε- να εκμεταλλευθεί μεθοδικά ένα από τα βασικά όπλα της στη μάχη της τηλεθέασης, καθώς μπορεί στελέχη της να απαξιώνουν τις μετρήσεις της Nielsen, αλλά …όταν δεν φτάνουν (ούτε καν διψήφια νούμερα) οι αλεπούδες πολλές δικαιολογίες ψάχνουν! Πάντως, στη συγκεκριμένη περίπτωση του «Sing for Greece», έκαναν… κρεμαστάρια τα νούμερα τηλεθέασης, με τις ανακοινώσεις από την ΕΡΤ να επικεντρώνονται μάλιστα στο «δυναμικό» και «νεανικό» κοινό. Έτσι λοιπόν, στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής… φούσκωσαν από υπερηφάνεια για την απόφασή τους να διοργανώσουν τις τρεις βραδιές επιλογής του τραγουδιού για τη Eurovision. ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Πάντως, αν η φετινή διαδικασία για την επιλογή τραγουδιού ήταν τηλεοπτική πίτα, το «Sing for Greece» είχε καλή ζύμη, ωραίο φούσκωμα, αλλά σε κάποια σημεία… έκατσε. Βέβαια, η ΕΡΤ έδειξε ξεκάθαρα ότι θέλει να επαναφέρει κύρος και λάμψη, αλλά κάπου… χάθηκε η σοβαρότητα της διαδικασίας. Όχι λόγω φιλοδοξίας, αλλά εξαιτίας εσωτερικής ματαιοδοξίας. ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Πρώτα απ’ όλα, να τα λέμε όλα: η ΕΡΤ επένδυσε. Σκηνικό λιτό αλλά σύγχρονο, φωτισμοί (ιδιαίτερα μετά τον Α’ Ημιτελικό) αρκετοί, γραφικά που δεν θύμιζαν PowerPoint εποχής 2004 και μια γενική αισθητική, διά χειρός Φωκά Ευαγγελινού, που έλεγε «δεν κάνουμε απλώς μια επιλογή, κάνουμε τηλεοπτικό γεγονός, έστω και…στριμωγμένα»! Οπότε, μπράβο στον ταλαντούχο σκηνοθέτη και χορογράφο, αλλά και στη δημόσια τηλεόραση που δεν άφησε τις βραδιές στο έλεος… της συνηθισμένης δημόσιας αδιαφορίας και τακτικής. ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Οι βραδιές είχαν ρυθμό, κυρίως χάρη στους τρεις παρουσιαστές τους, τον Γιώργο Καπουτζίδη, τη Μπέττυ Μαγγίρα και την Κατερίνα Βρανά. Έστω κι αν κάποιες φορές έβλεπες λάθος πλάνα, δεν ένιωθες ότι βλέπεις πρόβα τζενεράλε γυρισμένη με κινητό, αλλά διέκρινες την πρόθεση για παραγωγή σύγχρονων ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Και μπορεί να μην έφτασαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά, για να είμαστε ειλικρινείς, η ΕΡΤ ξεπέρασε κατά πολύ —και σε πολλά— τον εαυτό της και τις…βαριεστημένες, παλαιομοδίτικες αγκυλώσεις της. ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Επίσης, η ιδέα του ανοιχτού, ξεκάθαρου format με ψηφοφορία και συμμετοχές που δεν ήταν «κλειστό κλαμπ» έδωσε μια αίσθηση διαφάνειας. Το «Sing for Greece» επιχείρησε να γίνει θεσμός και όχι μία εσωτερική επιλογή πίσω από κλειστές πόρτες. Αυτό, τηλεοπτικά, είναι κέρδος. Βέβαια, η δημόσια τηλεόραση δεν κατάφερε …προφανώς γιατί δεν ήθελε… να απαγκιστρωθεί από τη ματαιοδοξία που συνεχίζει να «τρέχει» στα… έγκατα του μηχανισμού της, με αποτέλεσμα να δούμε στην κριτική επιτροπή πρόσωπα που όχι μόνο δεν ήταν «ιερές αγελάδες», αλλά με αυτές τις επιλογές στην ΕΡΤ… έχυσαν το γάλα! ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Ένα ακόμα αρνητικό στοιχείο για την επιθυμητή «παραγωγή σύγχρονων ευρωπαϊκών προδιαγραφών» ήταν ο ήχος. Και δεν αναφέρομαι σε αυτόν που άκουγαν οι διαγωνιζόμενοι, με κάποιους να βγάζουν εμφανώς ενοχλημένοι τα ακουστικά από τα αυτιά τους, αλλά σε αυτόν που έφτανε στον τηλεοπτικό αέρα. ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Σε ορισμένες συμμετοχές, οι φωνές πνίγονταν από τη μουσική. Σε άλλες, τα φωνητικά ακούγονταν σαν να έρχονται από διπλανό δωμάτιο με μισόκλειστη πόρτα. Και σε διαγωνισμό τραγουδιού, αυτό είναι αμάρτημα πρώτου βαθμού. Η Eurovision είναι 70% ήχος και 30% εικόνα (εντάξει, ίσως 60%-40%, μην μαλώσουμε). Όταν, λοιπόν, το βασικό συστατικό δεν είναι απολύτως ελεγχόμενο, όλη η υπερπαραγωγή χάνει λίγη από τη λάμψη της. Δεν γίνεται να μιλάμε για «ευρωπαϊκό επίπεδο» και να έχουμε ηχητικές αστάθειες που θυμίζουν τοπικό φεστιβάλ πλατείας… με όλο τον σεβασμό στις πλατείες! ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Από τα θετικά, με πολλά συν της διοργάνωσης, η παρουσίαση: Καπουτζίδης, Μαγγίρα και Βρανά κράτησαν το σόου όρθιο, χωρίς γκάφες. Επαγγελματίες, με «δεμένο» μεταξύ τους χιούμορ και αυτοειρωνεία, υπηρετώντας το format χωρίς να το αντιμετωπίζουν λες και είναι… κρατικό έγγραφο. Η μοναδική …ένσταση για το εξαιρετικό τρίδυμο αφορά τα σεξουαλικά αστεία (που «φορτώθηκαν» κυρίως στη Βρανά) τα οποία θα μπορούσαν να μην ήταν τόσα πολλά. Γιατί, αν τα ίδια… αστεία σχόλια γίνονταν από άντρα σε γυναίκα, ίσως να είχαν πάρει φωτιά τα…πρωτοσέλιδα. Την αλήθεια; Γέλασα με όλα… αλλά ενοχικά, συμπεραίνοντας ότι τέτοια αστεία τα «κουβαλώ» ακόμα στο DNA μου (μας)! ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Αναμφισβήτητα στα αξιοσημείωτα της βραδιάς ήταν το καλό κλίμα που φαίνεται να είχαν οι διαγωνιζόμενοι μεταξύ τους… και, ελπίζοντας ότι δεν θα διαψευστεί… αυτό αποτυπώνει τη χαρά και τον σκοπό της μουσικής: να ενώνει! Αλλά η πιο συγκινητική και μαγική στιγμή της βραδιάς ήταν όταν ο νικητής… διορθώνω: ο επιλεχθείς Akylas τραγουδούσε και αγκάλιαζε τη μητέρα του. ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Το γενικό συμπέρασμα; Το «Sing for Greece» ήταν μια δήλωση πρόθεσης της δημόσιας τηλεόρασης. Η ΕΡΤ έδειξε επιτέλους ότι θέλει να πάρει στα σοβαρά τον θεσμό. Και αυτό είναι τεράστιο βήμα. Η εικόνα βελτιώθηκε, η δομή οργανώθηκε, η προσπάθεια ήταν ξεκάθαρη. Όμως, για να γίνει πραγματικά «ευρωπαϊκών προδιαγραφών προϊόν», πρέπει να λυθούν κάποια τεχνικά θέματα, όπως ο ήχος. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν θυμόμαστε μόνο τα φώτα και τα γραφικά… αλλά θυμόμαστε το ρεφρέν. Και, αν δεν το ακούμε σωστά, όλη η μαγεία μένει στη μέση. ΝΤΑΝ
ΝΤΙΝ Οπότε, ναι: η ΕΡΤ φέτος έβαλε τα καλά της. Τώρα χρειάζεται να κουμπώσει και… το μικρόφωνο σωστά. Και τότε θα μπορούμε να μιλάμε για «Sing for Greece» που δεν θα είναι απλώς Εθνικός Τελικός, αλλά τηλεοπτικό γεγονός. ΝΤΑΝ ΝΤΙΝ ΝΤΑΝ ΝΤΙΝ ΝΤΑΝ
