Αυτό το φθινόπωρο, με δύο πολέμους ακόμα «ανοικτούς» σε Ιράν και Ουκρανία, ξεκινάει ενας μαραθώνιος διεθνών συναντήσεων μεταξύ των πολιτικών ηγεσιών ΗΠΑ, Κίνας, Ρωσίας. Όχι της Ενωμένης (;) Ευρώπης.
Στις 24 Σεπτέμβρη ο Σι (ή Χσι) Ζιπίνγκ επισκέπτεται τον Τραμπ στην Ουάσιγκτον, ενώ τον Νοέμβριο και οι τρεις πολιτικοί ηγέτες Κίνας – ΗΠΑ και Ρωσίας θα έχουν την ευκαιρία μιας συνάντησης στο Σενζέν στην Σύνοδο Κορυφής του APEC (Οικονομική Συνεργασία Ασίας – Ειρηνικού), καθώς έχει – ανεπίσημα – επιβεβαιωθεί ότι η κινέζος πρόεδρος μεταφέρει στην Ουάσιγκτον σχετική πρόσκληση για τον Τράμπ έχοντας την σύμφωνη γνώμη του Πούτιν.
Και ενώ Κίνα – Ρωσία – ΗΠΑ ανοίγουν ένα διάδρομο επαφών με την προοπτική (μετά τις σχετικές δηλώσεις προθέσεων Πούτιν) εξελίξεων μιας «κάποιας» συμφωνίας σε Ουκρανία και ίσως Ιραν, η Ευρώπη ετοιμάζεται για… πόλεμο !
Η Γερμανία του κ. Μέρτς «διαμαρτύρεται» για ένα drone που δεν εξερράγη στο αεροδρόμιο της Λειψίας για το οποίο «κατηγορείται» η Μόσχα, ενώ την ίδια στιγμή στην γερμανική ενδοχώρα, συναρμολογούνται πύραυλοι, ντρόουνς και οπλισμός για τον εξοπλισμό της Ουκρανίας, που χρησιμοποιούνται σε αυξανόμενη ένταση και έκταση εναντίον ρωσικού εδάφους…
Την ίδια στιγμή χτίζεται ένα ρητορικό αφήγημα για επικείμενο (!) πλέον πόλεμο, με τον περιβόητο Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε και την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να κάνουν ανοιχτά λόγο για «κοινή απάντηση» στη Ρωσία…
Μια «απάντηση» που χρηματοδοτείται πλέον αποκλειστικά με δεκάδες δις ευρώ από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προς το καθεστώς του Κιέβου, το οποίο εκτός από τους ρωσικούς πυραύλους, βομβαρδίζεται με αυξανόμενες καταγγελίες εκτεταμένης οικονομικής διαφθοράς (με ευρωπαϊκούς πόρους), που συγκεντρώνονται ολοένα και περισσότερο γύρω από το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον του Ζελένσκι.
Και όλα αυτά, ενώ σημαντικό μέρος των γερμανικών ΜΜΕ υπενθυμίζει με ηχηρό τρόπο, ότι τίποτα δεν έχει αποδειχθεί για το ντρόουν της Λειψίας που να το συνδέει με σκόπιμη ενέργεια της Μόσχας. Παράλληλα υπενθυμίζεται η αποδεδειγμένη πλέον ευθύνη της Ουκρανίας για την δολιοφθορά και καταστροφή του Nord Stream II που εξασφάλισε την απώλεια της Ε.Ε. για φθηνό φυσικό αέριο.
Η Ευρώπη με άλλα λόγια, απούσα ολοκληρωτικά από κάθε ουσιαστική διαδικασία συζητήσεων για τα μεγάλα και κρίσιμα θέματα από τους τρείς «μεγάλους» Κίνα – ΗΠΑ – Ρωσία, συνεχίζει την φιλοπόλεμη «γραμμή» της χωρίς να συνειδητοποιεί, ή να νοιάζεται, για τους κινδύνους που δημιουργεί σε μία προοπτική επέκτασης της ρήξης με την Μόσχα.
Μια «γραμμή» που παραμένει εκτός των διαπραγματεύσεων που ορίζουν τελικά τις αποφάσεις και παράγουν γεωπολιτικά και οικονομικά αποτελέσματα.
Ορισμένα ΜΜΕ αποδίδουν την εμμονική αυτή «τύφλωση», στα αυξανόμενα εσωτερικά πολιτικά προβλήματα της Γερμανίας και της Γαλλίας, που φαίνεται να οδηγούν πλέον με βεβαιότητα σε νέα φάση πολιτικής και οικονομικής αποσταθεροποίησης.
Ίσως τα εκλογικά αποτελέσματα στο ιστορικό κρατίδιο της Σαξονίας (το μοναδικό στο οποίο στα γεγονότα του 1923 συγκροτήθηκε μία «εργατική συμβουλιακή κυβέρνηση») αυτό το Σαββατοκύριακο, δώσουν ένα σημάδι για αλλαγές που εγκυμονούντε, έτσι κι αλλιώς στην Γερμανία. Αλλαγές, που, είτε θα δώσουν ακόμα πιο επικίνδυνη κατεύθυνση στην διαδρομή που επιμένουν οι Βρυξέλλες, είτε θα προκύψουν ανατροπές και αλλαγές κατεύθυνσης.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως μετά την Δευτέρα η «ανάμνηση» των όσων λέγονται ή θα λεχθούν και στην συνέχεια στην ΔΕΘ, δεν θα καθορίσει τον ορίζοντα της επόμενης ημέρας για την Ε.Ε., αλλά και για την Ελλάδα. Καλό είναι η προσοχή μας να μένει στο έδαφος των πραγματικών γεγονότων και εξελίξεων, που θα καθορίσουν την επόμενη ημέρα.
