Γνώμη

Προχθές, Σάββατο 1η Φεβρουαρίου, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες της Βενεζουέλας, για μια ακόμα φορά, διαδήλωσαν ειρηνικά για το αυτονόητο: την παραίτηση του λαομίσητου Νικόλα Μαδούρο και την προκήρυξη ελεύθερων εκλογών υπό διεθνή επιτήρηση.

Από τη μία πλευρά, οι γκαζόζες και τα χαλασμένα αυτοκίνητα. Από την άλλη, εκφράσεις πεζοδρομίου και απειλές του τύπου «μόνος μου κι όλοι σας». Ο ίδιος λόγος κυριαρχεί ακόμη και στις ανακοινώσεις των κομμάτων, ενώ το πολιτικό σκηνικό ρυθμίζουν οι εκβιασμοί. Κι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα.

Η αντίδραση της ρωσικής ηγεσίας στη Συμφωνία των Πρεσπών και στην ενταξιακή προοπτική της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ κινήθηκε σε ασυνήθιστα υψηλούς τόνους.

Η εξαγγελία αύξησης του κατώτατου μισθού από τον πρωθυπουργό αποτελεί εμφανή προσπάθεια της κυβέρνησης να ξεφύγει από το όνειδος της συμφωνίας των Πρεσπών.

Στις 27 Ιανουαρίου 1945, τα σοβιετικά στρατεύματα εισήλθαν στο σύμπλεγμα των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης του Άουσβιτς στη νότια Πολωνία. Παρά τις προσπάθειες των Ναζί να εξαφανίσουν πολλά ενοχοποιητικά στοιχεία, το θέαμα που αντίκρισαν σημάδεψε ανεξίτηλα την παγκόσμια ιστορία.

Η Συμφωνία των Πρεσπών, ότι κι αν πιστεύει κάνεις γι’ αυτήν, αυξάνει το διεθνές γόητρο του Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα. Ήδη, μερικές από τις εγκυρότερες εφημερίδες του δυτικού κόσμου έχουν δημοσιεύσει διθύραμβους για το κουράγιο και τα ηγετικά του προσόντα.

Η επικύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών αφήνει βαθύ, διπλό τραύμα στη χώρα. Τραύμα στον κοινοβουλευτισμό, λόγω του τρόπου που έγινε – με συναλλαγές, αποστασίες και διαδικαστικούς ακροβατισμούς.

Η Βενεζουέλα συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον του καθεστώτος του Νικολά Μαδούρο. Ενώπιον ενός τεράστιου πλήθους, στην πρωτεύουσα Καράκας, ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Χουάν Γκουαϊντό, αυτό-ανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας χθες.