Γνώμη

Το «κλάμα» του Πάνου Καμμένου και η πίκρα που βγάζει - εκ των υστέρων - κατά του Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να είναι κάλλιστα σενάριο μιας τηλεοπτικής σαπουνόπερας.

Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην Άγκυρα ολοκληρώθηκε χωρίς εκπλήξεις και χωρίς ιδιαίτερα απτά αποτελέσματα. Όσοι θεωρούν ότι ο χρόνος τρέχει σε βάρος μας, απογοητεύτηκαν.

Το Σύνταγμα είναι σαφές. Οι βουλευτές «αντιπροσωπεύουν το Έθνος» (αρ.51 παρ.2). Και «έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση» (αρ.60 παρ.1).

Εδώ και δυόμισι χρόνια, η τουρκική πολιτική ζωή κινείται γύρω από το ακρωνύμιο FETO, το οποίο η τουρκική κυβέρνηση και τα τουρκικά ΜΜΕ χρησιμοποιούν για να περιγράψουν την «τρομοκρατική οργάνωση» του Φετουλάχ Γκιουλέν.

Προχθές, Σάββατο 1η Φεβρουαρίου, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες της Βενεζουέλας, για μια ακόμα φορά, διαδήλωσαν ειρηνικά για το αυτονόητο: την παραίτηση του λαομίσητου Νικόλα Μαδούρο και την προκήρυξη ελεύθερων εκλογών υπό διεθνή επιτήρηση.

Από τη μία πλευρά, οι γκαζόζες και τα χαλασμένα αυτοκίνητα. Από την άλλη, εκφράσεις πεζοδρομίου και απειλές του τύπου «μόνος μου κι όλοι σας». Ο ίδιος λόγος κυριαρχεί ακόμη και στις ανακοινώσεις των κομμάτων, ενώ το πολιτικό σκηνικό ρυθμίζουν οι εκβιασμοί. Κι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα.

Η αντίδραση της ρωσικής ηγεσίας στη Συμφωνία των Πρεσπών και στην ενταξιακή προοπτική της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ κινήθηκε σε ασυνήθιστα υψηλούς τόνους.

Η εξαγγελία αύξησης του κατώτατου μισθού από τον πρωθυπουργό αποτελεί εμφανή προσπάθεια της κυβέρνησης να ξεφύγει από το όνειδος της συμφωνίας των Πρεσπών.