Γιόρτασε την Τρίτη του Πάσχα (22.04.2025) στη Λήμνο η Παναγία Κακαβιώτισσα, η οποία θεωρείται ως η μοναδική ασκεπής εκκλησία στον κόσμο.
Πλήθος πιστών ανέβηκε με τα πόδια στο βουνό Κάκαβος στη Λήμνο για να προσκυνήσει την εικόνα της Παναγίας στην εκκλησία και να συμμετέχει στις θρησκευτικές εκδηλώσεις.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στη Θεία Λειτουργία χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, Ιερόθεος.
To μοναδικό χωρίς σκεπή εκκλησάκι είναι αφιερωμένο στην Παναγία και από το βουνό Κάκαβο ονομάσθηκε Παναγία η Κακαβιώτισσα, ανήκει στην ενορία του χωριού Θάνος και βρίσκεται μεταξύ της κοινότητας και της παραλίας του Ζεματά.
Σύμφωνα με την παράδοση, τον τόπο αυτό επέλεξαν Μοναχοί οι οποίοι ανήκαν στη Μονή της Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, ήρθαν από τον Άγιο Ευστράτιο για να προστατευθούν από τις επιθέσεις των Τούρκων.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Εδώ έκτισαν, γύρω στο 1300, το εντυπωσιακό αυτό εκκλησάκι. Στην περιοχή φαίνονται, μέχρι σήμερα, χωράφια τα οποία καλλιεργούσαν, καθώς, επίσης και ένα πηγάδι.
Με το πέρασμα των χρόνων οι Μοναχοί έφυγαν από τη ζωή και ο τελευταίος αποφάσισε να πάει στο Άγιο Όρος. Πριν αναχωρήσει βρήκε έναν Λημνιό βοσκό, από την οικογένεια Μουμτζή ο οποίος είχε μάντρα κοντά στο εκκλησάκι, και του εμπιστεύθηκε την εικόνα της Παναγίας, άφησε δε εντολή να λειτουργεί το εκκλησάκι στην εορτή της Υπεραγίας Θεοτόκου (15 Αυγούστου) και κάθε τρίτη ημέρα της Λαμπρής (Λαμπροτρίτη).
Κατόπιν, σύμφωνα με την παράδοση, έριξε το ράσο του επάνω στη θάλασσα, το οποίο έγινε βάρκα, και έφυγε στο Άγιο Όρος. Την εικόνα σήμερα έχουν οι απόγονοι της οικογένειας Μουμτζή και την μεταφέρουν στο εκκλησάκι τις ημέρες των εορτών.
Πολλοί περιηγητές και προσκυνητές επισκέπτονται την περιοχή.
Η πρόσβαση στο εκκλησάκι γίνεται αρχικά με αυτοκίνητο (10 λεπτά από την Μύρινα) και κατόπιν πεζοπορία σε μονοπάτι διάρκειας περίπου 45 λεπτών.
Το Μετόχι αναφέρεται σε έγγραφα της Μονής Μεγίστης Λαύρας από το 1300 ως ιδιοκτησία της. Επίσης, κατά την απογραφή του 1356 όταν διοικητής της Λήμνου ήταν ο Μανουήλ Λάσκαρης αναφέρεται ως Μετόχι της Μονής της Μεγίστης Λαύρας και πριν και μετά της άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως.
