Πανσέληνος Μαΐου: Μαγικές εικόνες με το «μπλε φεγγάρι»

Με το εντυπωσιακό «μπλε φεγγάρι» μας αποχαιρέτησε ο Μάιος, μια πανσέληνο που χάρισε «μαγικά» φωτογραφικά κλικ το βράδυ της Κυριακής (31/5/26).

Βέβαια το φεγγάρι δεν αλλάζει χρώμα στην πραγματικότητα… Πρόκειται απλώς για έναν καθαρά αστρονομικό όρο, για τη δεύτερη πανσέληνο που «πέφτει» μέσα στον ίδιο ημερολογιακό μήνα.

Καθώς ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο πανσελήνους είναι κατά μέσο όρο 29,53 ημέρες και οι μήνες μας έχουν 30 ή 31 ημέρες, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι κάθε 2 με 3 χρόνια θα έχουμε δύο πανσελήνους στον ίδιο μήνα — μία στην αρχή και μία στο τέλος του.

Αυτό συνέβη και τώρα και για το λόγο αυτό, αποτελεί ένα ξεχωριστό φαινόμενο…

Πέρα από τα επιστημονικά στοιχεία πάντως, η πανσέληνος αυτή, ήταν αν μη τι άλλο άκρως εντυπωσιακή.
Πάρτε μια γεύση από το φεγγάρι που ανέτειλε επιβλητικά πάνω από τη θάλασσα, στο Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο.

Το φεγγάρι ανέτειλε περίπου στις 20:36 (ώρα Ελλάδας) για να παραμείνει ορατό καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας 1ης Ιουνίου (λίγο μετά τις 04:00), προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα για όσους στρέψουν το βλέμμα τους στον ουρανό.

Μαγικές εικόνες κατέγραψαν οι φωτογράφοι, σε πολλές γωνιές του πλανήτη, με το «μπλε φεγγάρι».

Γιατί ονομάστηκε τελικά «Μπλε Φεγγάρι»

Η καθιέρωση αυτού του όρου προέκυψε από μια παρερμηνεία του αμερικανικού περιοδικού ερασιτεχνικής αστρονομίας Sky & Telescope τον Μάρτιο του 1946, την οποία επανέλαβε η δημοφιλής ραδιοφωνική εκπομπή Stardate το 1980, αντικαθιστώντας τον παλαιότερο ορισμό που αναφερόταν στην ύπαρξη τεσσάρων πανσελήνων μέσα σε μία μόνο εποχή του έτους.

Η σπανιότητα του φαινομένου έχει αποτυπωθεί βαθιά και στη γλώσσα. Στα αγγλικά, η παροιμιώδης έκφραση «once in a blue moon» χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάτι που συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια, «μια στο τόσο».

Υπάρχει περίπτωση το φεγγάρι να γίνει... πράγματι μπλε; Η απάντηση είναι θετική, αλλά αυτό δεν σχετίζεται με τα αστρονομικά δεδομένα, παρά μόνο με γήινες ατμοσφαιρικές διαταραχές. Πρόκειται για ένα σπάνιο οπτικό φαινόμενο, κατά το οποίο η Σελήνη (όχι απαραίτητα σε φάση πανσελήνου) παίρνει μια γαλαζωπή απόχρωση στα μάτια του παρατηρητή, επειδή στην ατμόσφαιρα αιωρούνται μεγάλα μόρια σκόνης ή καπνού.

Στην ιστορία έχουν καταγραφεί ελάχιστες τέτοιες περιπτώσεις, όλες συνδεδεμένες με μεγάλες φυσικές καταστροφές:

1883: Μετά την τρομακτική έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα, το φεγγάρι εμφανιζόταν με μπλε απόχρωση για περίπου δύο χρόνια.

1950 - 1951: Το φαινόμενο παρατηρήθηκε ξανά μετά από τεράστιες δασικές πυρκαγιές στη Σουηδία και τον Καναδό.

1980 & 1991: Γαλαζωπές αποχρώσεις στη Σελήνη καταγράφηκαν επίσης μετά τις εκρήξεις των ηφαιστείων στο Όρος της Αγίας Ελένης (ΗΠΑ) και στο Πινατούμπο (Φιλιππίνες) αντίστοιχα.