Δημοσιογράφος (ξεκίνησε απ’ την εφημερίδα “Δράση” στις αρχές της δεκαετίας του ’60), ραδιοφωνική παραγωγός (σειρά εκπομπών πολιτιστικού περιεχομένου πολυετούς διάρκειας στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ -3 απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ’80), συγγραφέας, ιδρυτικό μέλος φορέων πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη (από τη Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία “Τέχνη” στη δεκαετία του ’60, μέχρι την ίδρυση του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης), ιδρύτρια και η ακάματη “ψυχή” του Ιδρύματος Φίλων Μελίνας Μερκούρη, μέλος του Δ.Σ. του ΚΘΒΕ (στη δεκαετία του ’80), διευθύντρια του τμήματος Δημοσίων Σχέσεων της ΔΕΘ, προσωπική φίλη της Μελίνας Μερκούρη και του Ζύλ Ντασσέν, της Δέσπως Διαμαντίδου και του συνόλου σχεδόν των λογοτεχνών και εικαστικών της πόλης.
Υπήρξε συγγραφέας σειράς πεζών κειμένων (“Το ταξίδι των θαυμάτων” Εκδ. Διαγωνίου, “Ντίνος Χριστιανόπουλος – μικρό πορτρέτο” 1987), συλλογής ποιημάτων (“Με στραμμένες τις ρίζες στον ουρανό”), “Πειραματική σκηνή της “Τέχνης -11 χρόνια θέατρο στη Θεσσαλονίκη” -1990 κ.α.
“Ήταν ο άνθρωπος που εξέφραζε με απόλυτη ανιδιοτέλεια την απόλυτη έγνοια για την πόλη” λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για την Ελένη Λαζαρίδου, ο θεατρολόγος – καλλιτεχνικός διευθυντής της Πειραματικής σκηνής της “Τέχνης”, Νικηφόρος Παπανδρέου, συμπληρώνοντας χαρακτηριστικά πως…”όταν κάποτε με ρώτησαν ποιον θα πρότεινα για δήμαρχο σ’ αυτή την πόλη, απάντησα αβίαστα: Την Ελένη Λαζαρίδου, με μόνη αιτιολογία την συνεχή και απόλυτα ανιδιοτελή ανησυχία και δραστηριότητά της για τη Θεσσαλονίκη”.
Άνθρωπος χαμηλών τόνων και υψηλών ιδανικών η Ελένη Λαζαρίδου – μορφή του ενεργούς πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη επί πέντε και πλέον δεκαετίες, έζησε και πέθανε μόνη προσφέροντας το σύνολο των όποιων οικονομικών στοιχείων απέκτησε εργαζόμενη επί 40 και πλέον χρόνια σε φορείς πολιτισμού της Θεσσαλονίκης.
Η κηδεία της θα γίνει αύριο (Πέμπτη 2 Απριλίου) στις 11.30 π.μ. από την εκκλησία Αναστάσεως του Κυρίου (κοιμητήρια Θέρμης).
