σε χωριά ορεινά και πεδινά πλήρως απομονωμένα από τα άλλα σύγχρονα τουρκικά χωριά. Είναι 5.000 ψυχές που μιλούν Ποντιακά, δεν τα γράφουν, μόνο τα μιλούν, όμως έχουν καταφέρει σχεδόν έναν αιώνα μετά τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου να διατηρήσουν την ψυχή του πολιτισμού , τη γλώσσα ζωντανή.
Αυτούς τους ανθρώπους την ιστορία και τις παραδώσεις τους φέρνει στο φως σε ένα μεγάλο αφιέρωμα η βρετανική εφημερίδα Independent, αναφέροντας μάλιστα ότι η γλώσσα τους είναι πολύ κοντά στα αρχαία ελληνικά.
Είναι µια διάλεκτος αξιοσηµείωτα κοντά στα αρχαία ελληνικά και θα µπορούσε να δώσει πολλά στοιχεία για την ίδια τη γλώσσα του Σωκράτη και του Πλάτωνα, γράφει ο Στιβ Κόνορ στην εφηµερίδα.
Οι άνθρωποι εκεί σπάνια παντρεύονται εκτός κοινότητας και παίζουντη δική τους µουσική µε το δικό τους όργανο, τη λύρα.
“Γνωρίζω µόνο έναν άντρα που παντρεύτηκε έξω από το χωριό του”, παρατηρεί η Ιωάννα Σιταρίδου, λέκτορας του Κέµπριτζ.
Κάπως έτσι φαίνεται πως οι 5.000 κάτοικοι των χωριών αυτών διατήρησαν ήθη, έθιμα και γλώσσα απέναντι στα διαδοχικά κύματα εποικισμού της γύρω περιοχής.
