Δυστυχώς, τα τελευταία 20 έτη της στρατιωτικής μου σταδιοδρομίας υπηρετώντας ως Αξκός, γνωρίζοντας είτε άμεσα είτε έμμεσα τις ενέργειες του εκάστοτε αρχηγού ΓΕΣ διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι προέβησαν σε κινήσεις εντυπωσιασμού για την προσωπική τους προβολή και μόνο, ικανοποιούσαν σχεδόν απόλυτα τα όποια πολιτικά αιτήματα παράλογα ή μη, δεν είχαν όραμα για έναν μικρό αλλά αξιόμαχο στρατό που αντλεί την δύναμή του κυρίως από το καλά εκπαιδευμένο προσωπικό του (μόνιμοι, κληρωτοί και έφεδροι) αν και συνεχώς αυτό αποτελούσε το μότο της καμπάνιας που έστηναν και ήθελαν να έχει αποτελέσματα στο κοινό που απευθυνόταν. Έτσι λοιπόν έζησα τις παρακάτω «τραγικές» καταστάσεις από διάφορες θητείες Α/ΓΕΣ και των επιτελείων τους.
