Αντίθετα όπως τονίζει για όλα φταίνε οι φασίστες και από τις δυο χώρες, ενώ γίνεται ακόμη πιο σκληρός και αποκαλεί προδότες τους εθνικιστές της Τουρκίας, στο άρθρο του με αφορμή την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Κωνσταντινούπολη.
Το άρθρο του Αρντίτς δημοσιεύεται στην φιλοκυβερνητική Σαμπάχ, την εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στην Τουρκία σήμερα και επισημαίνει ότι ακόμα και αν οι αμοιβαίες επισκέψεις δεν λύσουν τα προβλήματα μεταξύ των δύο χωρών, είναι σημαντικές για την αποκλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις τους.
Στη συνέχεια ο αρθρογράφος αναφέρει ότι έχει επισκεφθεί πολλές φορές την Ελλάδα, σημειώνοντας ότι δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα με τους Έλληνες: «Δεν υπάρχει κανένα θέμα μεταξύ των πολιτών μας. Αυτοί που δημιουργούν τα θέματα είναι οι φασίστες. Οι Τούρκοι και οι Έλληνες φασίστες. Οι Τούρκοι φασίστες (εθνικιστές) είχαν στήσει παγίδα στον Ερντογάν. Πίστευαν ότι θα τον προκαλούσαν και θα τον παρέσυραν σε αυτήν. Ζητούσαν κάποια νησιά από την Ελλάδα. Κάποιοι αναφέρονταν σε 14 κι άλλοι που δεν τους έφτανε αυτό ζητούσαν 214. Επέμεναν για ένα νησί. Την Ψέριμο. Προσπαθούσαν να φέρουν την Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου με την Ελλάδα και επεδίωκαν η Τουρκία, που έχει προβλήματα στα νοτιοανατολικά της, να έχει προβλήματα επίσης και στα δυτικά. Κι αν ήταν δυνατόν να την αναγκάσουν να πολεμάει σε δύο μέτωπα. Έτσι οι ΗΠΑ θα επενέβαιναν λέγοντας ότι “υπάρχει σύγκρουση στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ”. Μήπως αυτός ήταν και ο στόχος; Αυτό συνιστά προδοσία κατά της πατρίδας. Αυτό το έπραξαν οι Τούρκοι εθνοσοσιαλιστές. Αυτοί που περιφέρονται με το προσωπείο των Κεμαλιστών… ».
Ακόμη ο αρθρογράφος κατηγορεί και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι υποστήριξε αυτές τις προβοκάτσιες. Όπως τονίζει, ήθελε νησιά και ο Κιλιτσντάρογλου.
«Ο Ερντογάν όμως δεν παρασύρθηκε. Έτσι πέρασε κι αυτή η φάση. Παράτησαν τη “φιλολογία” των νήσων και τώρα προσπαθούν να τον χτυπήσουν με τις τιμές της μελιτζάνες και τα ξερά κρεμμύδια. Η πιο αισχρή εχθρότητα κατά της Τουρκίας είναι η υποκρινόμενη, η κρυφή που φοράει το προσωπείο “του εθνικισμού”. Όπως τους Γκιουλενιστές που προσπαθούν να παρουσιάζονται ως Κεμαλιστές… » καταλήγει ο Ενγκίν Αρντίτς.
