«Στις 4 το απόγευμα έπρεπε να ήμασταν σπίτι μας. Έτσι και γυρίζαμε στις 7 τρώγαμε ξύλο. Μεγαλώσαμε με μπαμπάδες πολύ αυστηρούς».
«Υπήρχαν πολλά στερεότυπα και ταμπού. Μεγαλώσαμε σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, πατριαρχική. Εγώ δεν θυμάμαι να είδα ποτέ ηλιοβασίλεμα. Δεν είναι μόνο που σε παρακολουθεί ο μπαμπάς σου, υπάρχει το σόι, οι θείοι σου, ο νονός σου. Ο θείος μου ο Ευριπίδης με είδε να κρατιέμαι χέρι – χέρι με αγόρι, έφαγα το ξύλο της χρονιάς μετά…
