Υπάρχουν ζώα που αγαπάμε. Και υπάρχει ο σκύλος, με τον οποίο μαθαίνουμε να μοιραζόμαστε τη ζωή μας.
Η 26η Αυγούστου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Σκύλου, μια ημέρα αφιερωμένη σε ένα από τα πιο κοντινά στον άνθρωπο ζώα, αλλά και μια αφορμή να αναδειχθούν ζητήματα που αφορούν την ευζωία, την υπεύθυνη κηδεμονία, τις υιοθεσίες και τα εκατομμύρια σκυλιά που εξακολουθούν να ζουν χωρίς σπίτι.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πέρα όμως από τις καμπάνιες και τις συμβολικές αναρτήσεις της ημέρας, υπάρχει κάτι πολύ πιο απλό: η καθημερινή σχέση ανθρώπου και σκύλου.
Μια σχέση που δεν χρειάζεται μετάφραση
Ο σκύλος δεν χρειάζεται να καταλάβει τις λέξεις για να καταλάβει τον άνθρωπό του. Αναγνωρίζει τη φωνή, τη μυρωδιά, τις κινήσεις, τη διάθεση. Ξέρει πότε κάποιος φεύγει και πότε επιστρέφει. Ξέρει τη διαδρομή της βόλτας, τον ήχο του λουριού, το ντουλάπι όπου βρίσκεται η τροφή.
Κυρίως, ξέρει την παρουσία. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους η σχέση με έναν σκύλο δεν περιορίζεται στην κατοχή ενός κατοικίδιου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Προϋποθέτει χρόνο, φροντίδα, έξοδα, συνέπεια και ευθύνη. Ο σκύλος εξαρτάται από τον κηδεμόνα-ιδιοκτήτη του για την τροφή, την υγεία, την ασφάλεια και την ποιότητα της ζωής του.
Η ανταμοιβή, ωστόσο, δεν είναι κάτι που αγοράζεται. Είναι εκείνη η υποδοχή στην πόρτα μετά από μια δύσκολη ημέρα. Η ουρά που κουνιέται επειδή απλώς γύρισες σπίτι. Η βόλτα που σε βγάζει από την οθόνη και σε βάζει ξανά στον δρόμο. Η συνήθεια να υπάρχει ένα ακόμη πλάσμα που περιμένει από εσένα να είσαι συνεπής.
Από τον φύλακα στο μέλος της οικογένειας
Η ιστορία του σκύλου δίπλα στον άνθρωπο είναι πολύ παλαιότερη από τη σύγχρονη έννοια του κατοικίδιου. Από τους πρώτους σκύλους που συνδέθηκαν με ανθρώπινες κοινότητες μέχρι τα σημερινά ζώα συντροφιάς, η σχέση αυτή εξελίχθηκε μαζί με την ίδια την κοινωνία.
Σήμερα ένας σκύλος μπορεί να είναι ζώο συντροφιάς, σκύλος εργασίας, οδηγός ανθρώπων με προβλήματα όρασης, διασώστης, βοηθός σε θεραπευτικά προγράμματα ή μέλος μιας οικογένειας.
Και συχνά είναι όλα αυτά μαζί, ανάλογα με τον ρόλο και τις ανάγκες του.
Η σύγχρονη ζωή, βέβαια, δεν είναι πάντα φιλική προς τα ζώα. Η εγκατάλειψη, τα αδέσποτα, η κακοποίηση και η έλλειψη υπεύθυνης κηδεμονίας παραμένουν πραγματικά προβλήματα. Γι’ αυτό και μια ημέρα αφιερωμένη στον σκύλο δεν αφορά μόνο εκείνους που έχουν ήδη έναν.
Αφορά και εκείνους που σκέφτονται να αποκτήσουν.
Γιατί η υιοθεσία ή η αγορά ενός σκύλου δεν είναι μια απόφαση της στιγμής. Είναι μια δέσμευση που μπορεί να κρατήσει πολλά χρόνια.
Η αξία βρίσκεται στα καθημερινά
Ο σκύλος δεν ενδιαφέρεται για την Παγκόσμια Ημέρα του. Δεν γνωρίζει την ημερομηνία και δεν χρειάζεται μια ειδική περίσταση για να χαρεί μια βόλτα.
Γι’ αυτό ίσως η 26η Αυγούστου έχει νόημα περισσότερο ως υπενθύμιση παρά ως γιορτή.
Υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε σκύλο υπάρχει ένα ζώο με ανάγκες, χαρακτήρα, φόβους, συνήθειες και τη δική του ξεχωριστή προσωπικότητα. Ότι η φροντίδα του δεν τελειώνει όταν τελειώσει ο ενθουσιασμός της πρώτης ημέρας. Και ότι η ευθύνη απέναντί του είναι καθημερινή.
Ο σκύλος, άλλωστε, δεν ζητά πολλά για να θεωρήσει μια μέρα καλή. Λίγη άσκηση, φαγητό, ασφάλεια, φροντίδα και τον άνθρωπό του κοντά.
Ίσως γι’ αυτό εξακολουθεί να κατέχει αυτή την ιδιαίτερη θέση στη ζωή μας.
Δεν χρειάζεται να μας πει ότι μας αγαπά. Το δείχνει κάθε φορά που σηκώνεται από το κρεβάτι, περπατά μέχρι την πόρτα και περιμένει να γυρίσουμε.
Και στις 26 Αυγούστου, η δική του μέρα είναι μια καλή αφορμή να θυμηθούμε ότι για έναν σκύλο, η καλύτερη μέρα δεν είναι αυτή που γιορτάζεται. Είναι αυτή που περνά μαζί μας.