Όταν έξω πέφτει η θερμοκρασία, αλλάζει η διάθεσή μας. Μένουμε περισσότερο μέσα, μαγειρεύουμε πιο «βαριά», χαμηλώνουμε ρυθμούς. Και κάπου εκεί, αλλάζει –σχεδόν ασυναίσθητα– και το κρασί που διαλέγουμε.
Αν το καλοκαίρι θέλουμε δροσιά και φρεσκάδα, τον χειμώνα αναζητάμε κάτι άλλο: ζεστασιά, ένταση και χαρακτήρα στο ποτήρι.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό;
Το σώμα του κρασιού γίνεται πρωταγωνιστής
Τους χειμερινούς μήνες, το λεγόμενο «σώμα» του κρασιού παίζει καθοριστικό ρόλο. Τα πιο γεμάτα κρασιά, με δομή, τανίνες και μεγαλύτερη διάρκεια στο στόμα, μας δίνουν την αίσθηση πληρότητας που ζητάμε όταν κάνει κρύο.
Γι’ αυτό και τον χειμώνα βλέπουμε συχνότερα στο τραπέζι:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
- κόκκινα κρασιά με ένταση
- παλαιωμένες ετικέτες
- κρασιά που έχουν περάσει από βαρέλι
Ένα ελαφρύ, δροσερό κρασί που το καλοκαίρι είναι ιδανικό, τον χειμώνα συχνά μοιάζει «λίγο».
Αλκοόλ, θερμοκρασία και… ψυχολογία
Το κρύο επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το αλκοόλ. Ένα κρασί με ελαφρώς υψηλότερο αλκοολικό βαθμό δείχνει πιο ισορροπημένο τον χειμώνα, ενώ το ίδιο κρασί το καλοκαίρι μπορεί να μας φαίνεται βαρύ.
Δεν είναι τυχαίο ότι τους κρύους μήνες προτιμάμε κρασιά που:
- πίνoνται πιο αργά
- «γεμίζουν» τον ουρανίσκο
- συνοδεύουν τη χαλαρή, βραδινή στιγμή
Το κρασί γίνεται κομμάτι της ρουτίνας του σπιτιού.
Χειμωνιάτικο φαγητό = διαφορετικό κρασί
Ο χειμώνας φέρνει μαζί του και πιο comfort φαγητό: κοκκινιστά, κατσαρόλες, ζυμαρικά, πλούσια τυριά. Όλα αυτά ζητούν κρασιά με δομή και ένταση.
Εδώ τα κόκκινα κρασιά, αλλά και ορισμένα πιο πλούσια λευκά, βρίσκουν τον ιδανικό τους ρόλο στο τραπέζι.
Τελικά, δεν αλλάζει το κρασί – αλλάζουμε εμείς
Το κρασί ακολουθεί τη διάθεσή μας. Και τον χειμώνα θέλουμε ένα ποτήρι που να μας κρατά συντροφιά, όταν έξω κάνει κρύο.
Ίσως τελικά, το κρασί δεν έχει εποχές. Εμείς έχουμε.
