Υπάρχουν κάποιες στιγμές και καταστάσεις στη ζωή όπου οι ώρες και οι μέρες περνούν τόσο ευχάριστα, που νιώθεις ότι όλα βρίσκονται σε μια μαγική ισορροπία. Κάτι τέτοιο ακριβώς έζησα στο πρόσφατο τριήμερο οδοιπορικό μου, επισκεπτόμενος τέσσερα σπουδαία οινοποιεία στις περιοχές της Νάουσας, του Αμυνταίου και της Γουμένισσας.
Ήταν η παρέα που, αν και δημιουργήθηκε από εντελώς άγνωστα μεταξύ τους άτομα, έδεσε με τέτοια άνεση που έμοιαζε σαν να γνωριζόμασταν χρόνια. Ήταν ο Τάσος που μας ένωσε όλους, ήταν η πολύτιμη οινική καθοδήγηση που μας παρείχε σε όλο το ταξίδι, ο κύριος Λούκας, και φυσικά, ήταν τα ίδια τα οινοποιεία που μας έδειξαν με απλόχερη αγάπη αυτό που πραγματικά κάνουν, κερνώντας μας τους καρπούς της δουλειάς τους. Όταν όλα αυτά εναρμονίζονται, ένα απλό ταξίδι μετατρέπεται σε πραγματική εμπειρία.
Η κληρονομιά της Νάουσας: Κτήμα Κυρ-Γιάννη & ΒΙΒΟΝ
Εμπειρία είναι να σου μιλάει ο Στέλιος Μπουτάρης για το οινοποιείο τους, για τον πατέρα του και για την οικογένειά του. Έβλεπες έναν άνθρωπο τέτοιου βεληνεκούς να απαντά με την ίδια προθυμία στις πιο απλές αλλά και στις πιο σύνθετες ερωτήσεις. Σε μια πιο προσωπική ερώτηση που του έκανα –πώς κατάφερε να συνεργαστεί με τον αείμνηστο Γιάννη Μπουτάρη και πώς νιώθει το βάρος να παραλαμβάνει μια τέτοια επιχείρηση– η απάντησή του ήταν ειλικρινής και αφοπλιστική. Εκθείασε τη μητέρα του για τη διορατικότητά της να ωθήσει τον Γιάννη Μπουτάρη στην πολιτική και στη δημαρχία της Θεσσαλονίκης, δίνοντας έτσι χώρο στον ίδιο και τον αδερφό του να εξελίξουν ελεύθερα όλο αυτό το οινικό οικοδόμημα.
Η συνέχεια δόθηκε με μια μαγική ξενάγηση από τον Αντώνη στο Κτήμα Κυρ-Γιάννη, ενώ το food and wine pairing που ακολούθησε ήταν κάτι πολύ παραπάνω από έναν απλό συνδυασμό κρασιού και φαγητού.
Έπειτα, επισκεφτήκαμε τη Βιβλιοθήκη Οίνου ΒIΒON της οικογένειας Μπουτάρη, όπου μας περίμενε ο έτερος γιος του αείμνηστου Γιάννη Μπουτάρη, ο Μιχάλης. Μας μίλησε για τη σπουδαία δουλειά που έχουν κάνει στον χώρο και παρακολουθήσαμε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ για τρία ιστορικά οινοποιεία της Ελλάδος. Το βράδυ, η παρέα ενώθηκε σε ένα wine bar της Νάουσας. Εκεί, δοκιμάζοντας αρκετά ακόμη Ξινόμαυρα, μιλήσαμε από καρδιάς από την πρώτη κιόλας μέρα. Οινόφιλοι και μη γίναμε ένα, αποδεικνύοντας πως το καλό κρασί δεν κάνει διακρίσεις σε αυτούς που θέλουν να το απολαύσουν.
Το οινικό θαύμα του Αμυνταίου: Κτήμα Άλφα
Την επόμενη μέρα, η οινική μας πυξίδα έδειξε το Κτήμα Άλφα, όπου μας περίμενε ο ιδιοκτήτης και οινολόγος, κ. Ιατρίδης. Αρχικά, και μόνο που στεκόσουν δίπλα του, ένιωθες ένα δέος, το οποίο ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της ξενάγησης. Υπήρξαν πολλές στιγμές που τόσο εγώ, όσο και τα υπόλοιπα μέλη της παρέας, απορούσαμε με την εξέλιξη και το οινικό θαύμα που έχει δημιουργηθεί στο Αμύνταιο.
Μια απλή επίσκεψη αρκεί για να επιβεβαιώσει όσα γράφω, όμως θέλω να μεταφέρω μια συγκεκριμένη λεπτομέρεια για να καταλάβετε πώς αυτός ο άνθρωπος βλέπει τα πάντα μέσα σε κάθε φιάλη: Όταν κατεβήκαμε στο υπόγειο κελάρι όπου ωριμάζουν τα κρασιά, παρατηρήσαμε πως, ενώ όλο το πάτωμα ήταν τσιμεντένιο, στο ακριβές σημείο όπου πατούσαν τα δρύινα βαρέλια δεν υπήρχε τσιμέντο, αλλά γυμνό έδαφος. Ο λόγος; Για να μπορεί η παραμικρή επίδραση από την ενέργεια της γης και του πεδίου να περάσει στο κρασί –έστω και σε μια απειροελάχιστη ποσότητα– και να το αναβαθμίσει.
Τα λόγια είναι περιττά μπροστά στην προσήλωση με την οποία φτιάχνονται αυτά τα κρασιά. Στο Κτήμα μας καλωσόρισε επίσης η κόρη του κ. Ιατρίδη, Αγγελική, η οποία τρέχει το νέο project «Bostani», αλλά και ο αμπελουργός του οινοποιείου, κ. Μαυρίδης. Μετά το πέρας της ξενάγησης, δοκιμάσαμε τα κρασιά και νιώσαμε με όλες μας τις αισθήσεις όσα μας είχε μεταφέρει νωρίτερα ο οινολόγος. Η μέρα συνεχίστηκε σε μια τοπική ταβέρνα, με την παρέα να μιλά όμορφα για όσα ζούσαμε.
Η επιτομή της ρουστίκ γοητείας: Οινοποιείο Κόκκινος
Μετά από έναν απογευματινό καφέ, η επόμενη οινική στάση ήταν το Οινοποιείο Κόκκινος στη Νάουσα. Στην επιτομή του ρουστίκ και ζεστού περιβάλλοντος, μας υποδέχτηκε ο Κωνσταντίνος Κόκκινος, γιος του ιδιοκτήτη που έχει πλέον παραλάβει τα σκήπτρα της οικογενειακής επιχείρησης. Στο μπαλκόνι του οινοποιείου, με θέα τα αμπέλια, ο Κώστας μας εξήγησε τη φιλοσοφία τους και όλη τη διαδρομή τους, κάνοντάς μας να καταλάβουμε την αγάπη που υπάρχει εκεί. Το περιβάλλον ήταν εξαιρετικά ζεστό, και είναι πραγματικά ελπιδοφόρο να βλέπεις έναν τόσο νέο άνθρωπο να αναλαμβάνει τα ηνία με τέτοιο πάθος.
Στο κελάρι μας μίλησε για την παλαιωμένη Νάουσα που κυκλοφορούν, ένα κρασί που πάει σχεδόν 17 χρόνια πίσω, και τι ακριβώς θέλουν να δείξουν στον κόσμο μέσα από αυτό. Στον χώρο του επισκέψιμου υπήρχε και το παραδοσιακό ρακοκάζανο της οικογένειας, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που σε ταξίδευε. Η φωτιά είχε ήδη μπει στις ψησταριές για το βραδινό μας μπάρμπεκιου και όλα εξελίσσονταν σαν ένα μαγικό τραγούδι –ή μάλλον σαν ένα καταπληκτικό κρασί: με υπέροχη οπτική επαφή, καταπληκτική μύτη, γεμάτο, ισορροπημένο στόμα και μακρά επίγευση. Οι ώρες κύλησαν μέχρι αργά το βράδυ, παίζοντας μέσα στο οινοποιείο το παιχνίδι των αρωμάτων από την ειδική κασετίνα που έφερε ο Τάσος.
Απόλυτη επαφή με τη φύση: Μικρό Κτήμα Τίτου
Η τελευταία μέρα μας επιφύλασσε την απόλυτη επαφή με τη φύση. Επισκεφτήκαμε το Μικρό Κτήμα Τίτου στη Γουμένισσα, ένα οινοποιείο κυριολεκτικά χωμένο μέσα στο πράσινο. Η τοποθεσία, το μπαλκόνι και ο εξωτερικός χώρος ήταν μαγικά, ακριβώς όπως και τα κρασιά του κτήματος. Δεν διαθέτουν πολλές ετικέτες, αλλά είναι αρκετές για να φανερώσουν την κορυφαία ποιότητά τους, προσφέροντάς μας το ιδανικότερο κλείσιμο για αυτό το οδοιπορικό.
Κλείνοντας, θα περιέγραφα αυτό το ταξίδι σαν την επιτομή ενός μεγάλου κρασιού. Ήταν μια πολυεπίπεδη εκδρομή με την πολυπλοκότητα των σπουδαίων ανθρώπων που την απάρτιζαν, με αυστηρή τυπικότητα στα αρώματα σε όλη μας τη διαδρομή, και κυρίως, με μια εξαιρετικά μακρά επίγευση, αφήνοντας πίσω της μια ανεξίτηλη οινική ανάμνηση.
Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς.
