Στο εδώλιο της Ολομέλειας του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πρόκειται να βρεθεί, το πρωί της ερχόμενης Πέμπτης 15 Μαρτίου 2012, η Ελλάδα, κατηγορούμενη για το γεγονός ότι δεν έχει καταφέρει, επί τριάντα και πλέον χρόνια, να δώσει την δυνατότητα στους Έλληνες ομογενείς να ψηφίζουν στις εκλογές από τον τόπο της μόνιμης διαμονής τους.
Η υπόθεση (Γιακουμόπουλος – Σιταρόπουλος κατά Ελλάδος) αφορά την προσφυγή στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δύο Ελλήνων υπηκόων – υψηλόβαθμων στελεχών στο Συμβούλιο της Ευρώπης, με την οποία υποστηρίχθηκε ότι οι ελληνικές αρχές δεν τους επέτρεψαν να ψηφίσουν στις ελληνικές εκλογές, τον Σεπτέμβριο του 2007, από το Στρασβούργο, όπου διαμένουν μόνιμα.
Για την υπόθεση αυτή η Ελλάδα έχει καταδικασθεί ήδη από “τμήμα” του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις 8 Ιουλίου 2010, για παραβίαση του δικαιώματος συμμετοχής σε ελεύθερες εκλογές και είχε υποχρεωθεί να καταβάλλει στους ενάγοντες και το ποσό των 2.000 ευρώ για δικαστικά έξοδα.
Ωστόσο, ύστερα από αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης, η υπόθεση θα εξετασθεί εκ νέου, στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, την προσεχή Πέμπτη.
Σημειώνεται ότι στην “πρωτόδικη” απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο, τον Ιούλιο του 2010, κρίθηκε ότι η έλλειψη μέτρων που να επιτρέπουν την άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν από Έλληνες στο εξωτερικό είναι αντίθετη με τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τονίσθηκε ιδιαίτερα ότι, εξαιτίας αυτής της έλλειψης, παραβιάζεται το δικαίωμα συμμετοχής σε ελεύθερες εκλογές.
Το ιστορικό
Αφορμή για την έκδοση αυτής της απόφασης υπήρξε η προσφυγή των υψηλόβαθμων στελεχών του Συμβουλίου της Ευρώπης Χρήστου Γιακουμόπουλου και Νίκου Σιταρόπουλου, οι οποίοι, με έγγραφη αίτησή τους τον Σεπτέμβριο του 2007, γνωστοποίησαν στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία του Στρασβούργου τη θέλησή τους να ψηφίσουν στον τόπο της διαμονής και εργασίας τους.
Η πρεσβεία δεν ικανοποίησε το αίτημά τους, με το αιτιολογικό ότι δεν υπάρχουν εκείνες οι νομοθετικές ρυθμίσεις, από ελληνικής πλευράς, που να επιτρέπουν τη σύσταση εκλογικών τμημάτων και την τοποθέτηση κάλπης σε προξενεία και πρεσβείες του εξωτερικού, για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των Ελλήνων ομογενών.
Αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, οι Γιακουμόπουλος και Σιταρόπουλος προσέφυγαν, στις 20 Σεπτεμβρίου 2007, στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καταγγέλλοντας ότι δεν μπόρεσαν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στο Στρασβούργο.
Στην απόφαση, μάλιστα, του Δικαστηρίου υπογραμμίζονταν ιδιαίτερα ότι:
– Οι ελληνικές, πολιτικές και δικαστικές αρχές, δεν κατάφεραν, από το 1975 μέχρι και σήμερα, να υλοποιήσουν την εντολή που έδωσε το Σύνταγμα στον νομοθέτη, να καθορίσει τις προϋποθέσεις για την άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν στους απόδημους Έλληνες.
– Η ντε φάκτο υποχρέωση που επιβάλλεται στους Έλληνες ομογενείς να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, συνιστά διάκριση σε σχέση με τους άλλους Έλληνες, τους επιβαρύνει με υψηλά έξοδα και διαταράσσει την επαγγελματική και οικογενειακή τους ζωή.
Με βάση τη συγκριτική μελέτη του εσωτερικού Δικαίου 33 κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, από τις 29 χώρες-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, που έχουν θεσμοθετήσει διαδικασίες συμμετοχής στις εθνικές εκλογές των ομογενών τους, από τους τόπους διαμονής τους, μόνον η Ελλάδα, η Αλβανία, το Αζερμπαϊτζάν και η Αρμενία, συγκαταλέγονται στις χώρες που δεν παρέχουν καμία δυνατότητα στους ομογενείς τους να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα, στον τόπο μόνιμης διαμονής τους.
