Ο πρωθυπουργός με την ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα, αν και ανήγγειλε δημοψήφισμα για την κύρωση της δανειακής σύμβασης, στην ουσία έβαλε το δίλημμα : δημοψήφισμα ή εκλογές. Εκτός από τον ίδιο και τον κ. Βενιζέλο , κάθε άλλος εχέφρων άνθρωπος προτιμά εκλογές.
Γι αυτό και το αποτέλεσμα της ψηφοφορία ς της ψήφου εμπιστοσύνης την Παρασκευή δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Η ανακοίνωση για δημοψήφισμα τον Ιανουάριο πάσχει σε τρία σημεία.
1. Πως θα φτάσουμε μέχρις εκεί. Η κυβέρνηση που δεν μπορεί να βγάλει τους δε ν πληρώνω από τα διόδια, που ανέχθηκε την ατιμωρησία στην Κερατέα, παρακολουθεί την εβδομαδιαία καταστροφή του κέντρου της Αθήνας, θεωρεί πως με το κύρος και την πυγμή που διαθέτει, θα φτάσει μέχρι το δημοψήφισμα;
Με τριμηνιαία προεκλογική περίοδο;
Ποιος δικαστής θα δικάσει, ποιος θα πληρώσει χαράτσι της ΔΕΗ, ΦΠΑ κλπ.
Ποιος ξένος τραπεζίτης θα υπογράψει τη δανειακή σύμβαση, όταν γνωρίζει πως το 50% που θα του μείνει από ομόλογα ενδέχεται να του το οφείλει μετά το Γενάρη η Ελλάδα της δραχμής!!
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.
Οι αντιδράσεις και μόνο του κου Σαμαρά: αποχώρηση από τη Βουλή, όξυνση και εκμετάλλευση της απίθανης γκάφας του κου Παπανδρέου, δημιουργούν τέτοια πόλωση, που είναι αδύνατο να λυθεί σε δημοκρατικά πλαίσια, πλην άμεσων εκλογών.
2. Η αναγγελία δημοψηφίσματος επιτρέπει στο κάθε μικρο ή μεγαλο- συμφέρον που ο κος Παπανδρέου θέλει να ξεριζώσει, να συγκροτηθεί σε μαύρο μέτωπο κατά της δανειακής σύμβασης. Η πράξη του δίνει έδαφος και νομιμοποίηση στην «ιδιοτέλεια του υδραυλικού και στην αδηφαγία του τραπεζίτη». Αντί να αποσυσπειρώνει τα συμφέροντα , τα συσπειρώνει, καλυμμένα μάλιστα με μανδύα εθνικής σωτηρίας.
3. Ακόμη και αν τα άλλα δύο υπερπηδηθούν το δίλημμα του δημοψηφίσματος θα είναι τόσο εκβιαστικό, ώστε ακόμη και αν υφαρπαγεί η ψήφος, η δυνατότητα διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ θα είναι μηδενική.
Είναι τραγικό να συμβαίνει, αλλά φαίνεται πως η ιστορία , σαν φάρσα –για μια ακόμη φορά- επαναλαμβάνεται.
Τον Ιούλιο του 1965 ο παππούς Γεώργιος Παπανδρέου δεν άντεξε την βασιλική αντιπαράθεση και έκανε άστοχη έξοδο ηρωική. Άνοιξε έτσι το δρόμο στην ανωμαλία, το δρόμο για τη Χούντα και στέρησε άλλα δέκα χρόνια από την Ελλάδα.
Τώρα 45 χρόνια μετά ο εγγονός Παπανδρέου επαναλαμβάνει την ιστορία, ανοίγοντας το δρόμο σε περιπέτειες που δεν θέλουμε καν να φανταστούμε.
Γιάννης Αναστασάκος
