Εκατό μέρες μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης, δεν έχουν αλλάξει οι συσχετισμοί, αλλά έχει ξεθυμάνει η αισιοδοξία ότι θα αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο για τους πολλούς και τους ασθενέστερους. Και αυτό οφείλεται και σε πράξεις και σε παραλείψεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση εξελέγη με την υπόσχεση και με την εντολή να αλλάξει την πολιτική της ΝΔ. Και ο κόσμος βλέπει, σε μεγάλα θέματα, αντί να αλλάξουν τα πράγματα, να ακολουθείται -εν όλω ή εν μέρει- η ίδια πολιτική.
Παράδειγμα, η εισοδηματική πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ εκλέχτηκε με την υπόσχεση για αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό. Μετά από περιπλάνηση δύο μηνών, από το Λονδίνο μάθαμε, διά του κ. Παπακωνσταντίνου ότι θα έχουμε πραγματική μείωση 4% στο σύνολο της εισοδηματικής πολιτικής στο Δημόσιο.
Δεύτερη υπόσχεση, μετά τις εκλογές: Τέρμα στις νυχτερινές τροπολογίες, σε άσχετα νομοσχέδια, με αναδρομική ισχύ. Το είπε ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις του στη Βουλή. Η τροπολογία όμως για τις γονικές παροχές, που αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή, κάτω από τη γενική κατακραυγή, κατατέθηκε από την κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για τα καμένα δάση. Τι σχέση έχει αυτό με την πρωθυπουργική δέσμευση;
Τρίτο θέμα, οικονομική πολιτική. Έλεγαν προεκλογικά: «Θα πληρώσουν οι ισχυροί και η φοροδιαφυγή, όχι οι ασθενέστεροι και οι έντιμοι φορολογούμενοι». Μέχρι τώρα, με βάση τις προβλέψεις, αυτό που βλέπουμε είναι να οργιάζει η φοροδιαφυγή και να πληρώνουν πρόσθετους φόρους οι ασθενέστεροι, οι συνεπείς και έντιμοι φορολογούμενοι. Βλέπουμε μια κυβέρνηση που μετά από 100 μέρες έχει τριάντα γενικούς και ειδικούς γραμματείς που δεν έχει ακόμη τοποθετήσει, ενώ ο κόσμος λέει «ο χρόνος είναι χρήμα». Η κυβέρνηση μιλά διαρκώς για το ΕΣΠΑ όμως ο γραμματέας που θα το «τρέξει» δεν έχει ακόμη διοριστεί. Την ίδια ώρα, στα κρίσιμα θέματα, πχ στους περιφερειάρχες που θα «τρέξουν» τα δύο τρίτα του ΕΣΠΑ που είναι 24 δισ., διορίστηκαν άνθρωποι που είναι καρα-ΠΑΣΟΚ και αμφιβάλλω αν υπέβαλαν πουθενά βιογραφικό.
Όλα δείχνουν ότι υπό την ασφυκτική πίεση των αγορών και της Κομισιόν έρχεται και νέα “καταιγίδα νέων μέτρων», ακόμα πιο σκληρών, για τους ασθενέστερους και τους έντιμους και συνεπείς φορολογούμενους. Μια «καταιγίδα μέτρων» που θα… πιάσει το Ασφαλιστικό, τη φορολογία, την εισοδηματική πολιτική. Η κυβέρνηση έλεγε ότι «δεν θα πληρώσουν οι χαμηλόμισθοι, θα μειώσουμε τη φοροδιαφυγή, θα αυξήσουμε τα έσοδα».
Όμως, τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο, τα φορολογικά έσοδα ήταν χαμηλότερα και από τον προεκλογικό Σεπτέμβρη που πάντα τα έσοδα καταρρέουν. Όταν ο ανείσπρακτος ΦΠΑ είναι τουλάχιστον 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, όταν η φοροδιαφυγή είναι από 20 έως 30 δισ. ευρώ ετησίως, όταν έχει γίνει «πάρτι» με το δημόσιο χρήμα –είτε με πελατειακές σπατάλες, είτε με τα σκάνδαλα- το να λες στον έντιμο φορολογούμενο και στον ασθενή εισοδηματικά και κοινωνικά «Θανάση κάνε πάλι θυσίες γιατί έρχεται φως στην άκρη του τούνελ», δεν πείθει.»
Η κυβέρνηση έχει δίκιο στο κομμάτι της απόδοσης ευθυνών στην προηγούμενη κυβέρνηση. Η ΝΔ, μετά από 5,5 χρόνια διακυβέρνησης, έχει αφήσει όλους τους δείκτες της οικονομίας και της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής σε χειρότερο σημείο από αυτό που τους παρέλαβε. Από εκεί και πέρα όμως, το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης είναι ότι προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα εγκαταλείποντας σε ένα ατελείωτο «κομπολόι» αθέτησης δεσμεύσεων τις προεκλογικές της υποσχέσεις και συγκλίνοντας βήμα-βήμα με την προεκλογική πολιτική της ΝΔ.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό δείγμα είναι ο αμήχανος τρόπος με τον οποίο προσαρμόζεται στις κερδοσκοπικές πιέσεις των αγορών. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προτείνει μια δραστική φορολογική μεταρρύθμιση έτσι ώστε να διευρυνθεί η φορολογική βάση, να αυξηθούν τα έσοδα με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής και την αναλογική συμβολή αυτών που κατέχουν πλούτο και δεν πληρώνουν φόρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ανείσπρακτος ΦΠΑ για το 2006 υπολογίζεται σε 6,5 δισ. ευρώ και η λογική λέει ότι το 2009 θα είναι ακόμα υψηλότερος.
Εμείς έχουμε πει ότι θα κάνουμε αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση. Αν κάτι κινείται σε μια θετική κατεύθυνση θα το στηρίξουμε και θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε καλύτερο –για παράδειγμα οι προτάσεις για τη μεταναστευτική πολιτική ή κάποια μέτρα για τη διαφάνεια και την προστασία του περιβάλλοντος. Αλλά στη γενική κατεύθυνσή, βλέπω ότι η πολιτική που μετά από τρεις μήνες χαράσσεται για την οικονομία, μοιάζει περισσότερο με το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, παρά με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ για αναδιανομή και ανάπτυξη.
