Ετούτη τη φορά όμως δεν μιλάμε μόνο για ανειδίκευτους εργάτες, αλλά και για νέους με πτυχία ή ακόμη και ανώτερες σπουδές στο αντικείμενό τους.
Προορισμός κυρίως οι χώρες μέλη της Ε.Ε. στην κεντρική και τη βόρεια Ευρώπη.
Πτυχιούχοι γιατροί επιλέγουν κυρίως τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και τη Γαλλία και την Ιταλία όπου αρχικά πηγαίνουν για να πάρουν ειδικότητα και στη συνέχεια μένουν για να ασκήσουν το επάγγελμά τους καθώς η πρόσληψη στα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα είναι σχεδόν άμεση και με διπλάσιες αμοιβές απ’ ότι στη χώρα μας.
Ουρές σχηματίζουν τα τελευταία τρία χρόνια καθηγητές μέσης εκπαίδευσης και δάσκαλοι στα γραφεία του υπουργείου για να συμπληρώσουν αιτήσεις μετάθεσης σε σχολεία του εξωτερικού και κυρίως χωρών όπως η Γερμανία και η Σουηδία. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι το δέλεαρ για ένα επιπλέον μισθό ωθεί αρκετούς ακόμη και σε χώρες της Αφρικής ή στο Ισραήλ.
Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα ωστόσο είναι το κύμα ανειδίκευτων μεταναστών προς τη Γερμανία που σε όγκο θυμίζει εκείνο της δεκαετίας του ’50.
Μονάχα τα δύο τελευταία χρόνια 12.000 Έλληνες πήραν το δρόμο της ξενιτιάς για τη Γερμανία και πρόκειται κυρίως για ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους μετά το κλείσιμο επιχειρήσεων και εργοστασιακών μονάδων στις περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης.
Χώρες όπως η Γερμανία ή το Βέλγιο και η Ολλανδία μπορεί να έχουν πολύ υψηλό συντελεστή φορολόγησης (65%) στα εισοδήματα ωστόσο η “μαύρη” εργασία που για τους περισσότερους ανειδίκευτους στην Ελλάδα είναι καθεστώς, εκεί δεν υπάρχει.
Οι περισσότεροι μπορούν να εξασφαλίσουν πρώτο βασικό μισθό πάνω από 1.000 ευρώ, εξασφαλίζοντας και μια αξιοπρεπή διαβίωση.
