Η UBS Investor Watch, που αποτυπώνει τις απόψεις περισσότερων από 5.000 ατόμων με περιουσία τουλάχιστον 1 εκατ. δολάρια, έδειξε ότι 9 στους 10 προσαρμόζουν τις καταναλωτικές τους συνήθειες και προχωρούν σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις για να χρηματοδοτήσουν την μακροημέρευσή τους.
Ωστόσο, περίπου ένας στους τέσσερις συμμετέχοντες, που προέρχονται από στις ΗΠΑ και τη Βρετανία, δήλωσαν ότι δεν προχωρούν σε τέτοιες οικονομικές αλλαγές, γεγονός που υπογραμμίζει το έλλειμμα που υπάρχει σε ό,τι αφορά τον συνταξιοδοτικό σχεδιασμό σε δύο από τις σημαντικότερες οικονομίες στον κόσμο, καθώς αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής, ιδιαίτερα μεταξύ των πλουσίων.
«Η ιδέα του να ζήσει κάποιος μέχρι τα 100 ίσως φαινόταν παράλογη μέχρι πρόσφατα. Τώρα, τείνει να γίνει κοινός τόπος», δήλωσε ο Νικ Τάκερ, επικεφαλής του βρετανικού τμήματος της UBS Wealth Management.
Ο Τάκερ δήλωσε ότι αυτοί που φιλοδοξούν να περάσουν τα 100 χρειάζονται να σχεδιάσουν για μια συνταξιοδότηση διάρκειας 30 ή 40 ετών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποκτούν και να προστατεύουν τον πλούτο τους σε όλες τις φάσεις της αγοράς και να αποφασίσουν πώς θα μοιράσουν τα χρήματά τους πιο αποτελεσματικά στους κληρονόμους τους.
Η προοπτική να ζήσουν περισσότερο και να κληροδοτήσουν μικρότερη περιουσία στους απογόνους τους ανησυχεί το 35% των συμμετεχόντων, σύμφωνα με τη UBS, ενώ το 62% δήλωσε ότι σχεδιάζουν να παραχωρήσουν μεγαλύτερο κομμάτι της περιουσίας τους ενώ βρίσκονται ακόμα εν ζωή.
«Μέχρι να πεθάνουν, τα παιδιά τους πιθανόν να είναι 40, 50 ή 60 ετών. Ο πλούτος ίσως να μην είναι το ίδιο χρήσιμος σε αυτή τη φάση όσο όταν ήταν νεότεροι. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που βλέπουμε περιουσίες να μοιράζονται νωρίτερα, ή να δίδονται στα εγγόνια και όχι στα παιδιά», δήλωσε ο Τάκερ.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
