Αν ήθελε να περιγράψει κανείς το τι συμβαίνει σήμερα με τις τιμές και την ακρίβεια θα μπορούσε να πει ότι ζούμε σε ένα περιβάλλον που μοιάζει πολύ με εκείνο της έξαρσης του πληθωρισμού μετά την πανδημία. Οι τάσεις στους πληθωριστικούς δείκτες έχουν ήδη αγγίξει τα επίπεδα του 2023 και … συνεχίζουν.
Υπάρχει όμως μία πολύ μεγάλη, καθοριστικής σημασίας διαφορά.
Τότε ήταν που «ξύπνησαν» οι Κεντρικές Τράπεζες και άρχισε η διαδικασία ανακοπής – με νομισματικά μέσα – του πληθωρισμού.
Σήμερα ήμαστε στο ίδιο σημείο, αλλά σαν αρχή της ανοδικής τάσης με το Β εξάμηνο του 2026 να έχει όλες τις προϋποθέσεις για μια εκρηκτική άνοδο των τιμών σε συνθήκες που οι ΕΚΤ – όπως έχουμε εξηγήσει σε προηγούμενα σχόλια – πολύ δύσκολα θα ξανακάνει το ίδιο που έκανε τότε.
Καύσιμα/ενέργεια, τρόφιμα έχουν ήδη πάρει την ανηφόρα με προοπτικές, ειδικά για τα τρόφιμα, πολύ μεγαλύτερων αυξήσεων στο επόμενο εξάμηνο.
Γιατί; Γιατί το αυξημένο κόστος των καλλιεργειών που έχουν ήδη πληρώσει οι αγρότες τώρα την άνοιξη, θα αρχίσει να περνάει στις τιμές και στους καταναλωτές, καθώς τα προϊόντα θα αρχίσουν να κινούνται από την παραγωγή και το χωράφι προς το ράφι και την κατανάλωση. Αυτό θα συμβαίνει την ίδια χρονική περίοδο, που όπως αναφέρεται από τις μεγάλες αποθήκες, θα αρχίσει – λόγω εξάντλησης αποθεμάτων – να αντικαθίσταται το παλιό προϊόν από το νέο, με τις νέες αυξημένες τιμές…
Αυτή η «συγκυρία» αφορά στο Β εξάμηνο του 2026.
Η δυναμική αυτής της τάσης έχει ήδη βάλει στην άκρη από πλευράς προσοχής σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημα, τα ήδη υψηλά ενοίκια τα οποία παρεπιμπτόντως εξακολουθούν να «ψηλώνουν» παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν από πλευράς ζήτησης.
Προφανώς ούτε ο πόλεμος στον Κόλπο, ούτε ο πόλεμος στο Σούπερ Μάρκετ ή στις κλίμακες των ενοικίων ξέρουμε πότε… τελειώνει.
Ούτε επίσης υπάρχει καμία αυταπάτη ότι τα «στοχευμένα» πακέτα μέτρων μέτρων με την μορφή συγκυριακών επιδοτήσεων μπορούν να υπολογισθούν σαν απάντηση στις ακραίες αυξήσεις διαρκείας τιμών στα βασικά προϊόντα και υπηρεσίες επιβίωσης.
Παρ’ όλα αυτά η αντίληψη του προσωρινού και του έκτακτου, όσο αφορά τόσο την ακρίβεια όσο και της πολιτικής για την αντιμετώπισή της, είναι κάτι που φαίνεται να εξακολουθεί να κυριαρχεί στο επίπεδο της οικονομικής πολιτικής.
Εξ’ ου και το γεγονός ότι βασικές συνιστώσες «κρυφής» απο-μείωσης των εισοδημάτων, όπως οι έμμεσοι φόροι, παραμένουν σε ισχύ και αυξάνονται λόγω πληθωρισμού, κάνοντας την ακρίβεια να είναι περισσότερο αντιληπτή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι όπως έχει παρατηρηθεί από διάφορες οικονομικές στήλες των ΜΜΕ, μαζί και την δική μας, εδώ στα Οικονοκλαστικά, μέσα στις συνθήκες αυτές του 2026 προβλέπεται είσπραξη φόρων πάνω σε φόρους, δηλαδή επιβολή ΦΠΑ πάνω στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, που αγγίζουν σχεδόν το 1% του ΑΕΠ!
Με απλά λόγια ενώ έχουμε μπει σε μία αυξανόμενη δυναμική απομείωσης των εισοδημάτων, λόγω του πληθωρισμού, που οι αυξήσεις των μισθών/συντάξεων δεν την ακολουθούν και δεν συμβαδίζουν, το ελληνικό δημόσιο συνεχίζει να αυξάνει σε απόλυτους αριθμούς – με την βοήθεια και του πληθωρισμού – την περαιτέρω απομείωση των εισοδημάτων μέσω της είσπραξης ΦΠΑ.
Αυτό τον ΦΠΑ που εισπράττει όχι μόνο από προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά και πάνω στους έμμεσους Ειδικούς Φόρους που ήδη πληρώνουμε σε καύσιμα και καθημερινής λαϊκής κατανάλωσης προϊόντα… Αναφέραμε και λίγο πιο πάνω ότι ο διπλός αυτός φόρος – ΦΠΑ πάνω στον ΕΦΚ – προβλέπεται να απομειώσει τα διαθέσιμα εισοδήματα κατά περίπου 1% του ΑΕΠ φέτος στο αισιόδοξο σενάριο.
Για πόσο μπορεί αυτό ακόμα να συμβαίνει άραγε;
Ειδικά όταν αυτό γίνεται και σε περίοδο που πάμε για εκλογές;
