Η Ελλάδα στην κατάψυξη, κλείνουν σχολεία, περιορίζονται οι μετακινήσεις, εργαζόμενοι δουλεύουν από το σπίτι, ακυρώνονται εξωτερικές εργασίες.
Αυτά είναι ορισμένα δεδομένα που βιώνουμε αυτές τις ημέρες και εν γένει τις ημέρες που τα καιρικά φαινόμενα είναι επικίνδυνα, προκειμένου να μην κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές.
<p?Και η οδήγηση, αυτή κι αν πρέπει να την προσέχουμε, τόσο από πλευράς του οχήματος που πρέπει να είναι στη δέουσα κατάσταση, όσο και από την πλευρά του οδηγού, ημών δηλαδή, που πρέπει να γνωρίζουμε πώς θα συμπεριφερθούμε.
Μας λένε προσέξτε πού και πώς θα κινηθείτε με το αυτοκίνητο, να αποφεύγετε περάσματα από ποτάμια διότι μπορεί να εξελιχθεί σε χείμαρρο, αλλά το κάνουμε ή πάμε να προλάβουμε να περάσουμε; Κι όμως, έχουν χαθεί ανθρώπινες ζωές, κυρίως διότι πήραμε αψήφιστα την κατάσταση.
Ακούμε ότι τον χειμώνα οφείλουμε να έχουμε αντιολισθητικές αλυσίδες στο αυτοκίνητο ή χιονοκουβέρτες, κι ας μη τις χρειαστούμε. Το κάνουμε; Διότι είναι υποχρεωτική οδηγία ώστε να υπάρχει αυτός ο εξοπλισμός κι όταν δίνει εντολή η αστυνομία να χρησιμοποιείται. Και να ξέρουμε να τις τοποθετούμε, να έχουμε κάνει μια προεργασία.
Βέβαια, στη Βόρεια Ελλάδα και σε πολύ ορεινές περιοχές, οι οδηγοί φροντίζουν να βάζουν τον χειμώνα χειμερινά ελαστικά, ώστε να μην χρειάζονται αλυσίδες.
Τα ελαστικά μας, κάθε πότε τα ελέγχουμε; Όταν γλιστράμε τον χειμώνα και ψαχνόμαστε; Διότι στα ελαστικά πατάει το αυτοκίνητο, και τα ελαστικά είναι που μας κρατούν σε επαφή με τον δρόμο.
Οφείλουμε να τα ελέγχουμε τακτικά, την πίεση ειδικά, κι αν δεν είμαστε σίγουροι για το ελάχιστο βάθος του πέλματος (1,6 χιλιοστά) που πρέπει να έχει ένα ελαστικό για να μην ολισθαίνει, να πηγαίνουμε σε έναν ειδικό, σε ένα βουλκανιζατέρ να μας πει αν είναι εντάξει ή χρειάζονται αλλαγή. Και πάντα προληπτικά, ώστε να αποφύγουμε τα χειρότερα.
Και οδηγώντας να αποφεύγουμε τα σημεία του δρόμου όπου συγκεντρώνεται αφύσικα περισσότερο νερό από τα άλλα σημεία, διότι μπορεί να υπάρχει λακκούβα. Οδηγούμε συνετά, με χαμηλή ταχύτητα διότι το σπρέι που βγάζουμε προς τα πίσω, θαμπώνει τους επερχόμενους οδηγούς, άρα δεν θέλουμε να πάθουμε κι εμείς το ίδιο και κρατάμε αποστάσεις.
Αποφεύγουμε το απότομο γκάζι, ώστε να μη σπινάρουν οι τροχοί και εν γένει οι κινήσεις μας στο τιμόνι να είναι στρωτές στις στροφές, φρενάροντας ελαφρά πριν, ώστε να μην υποστούμε το φαινόμενο της υδρολίσθησης και της υποστροφής. Αν όμως συμβεί, τότε στρίβουμε απαλά το τιμόνι προς την κατεύθυνση που πηγαίνουν οι τροχοί –το λεγόμενο ανάποδο τιμόνι-, ώστε να επανέλθει ομαλά στην ευθεία.
Στις ανηφόρες κινούμαστε με μικρή ταχύτητα στο κιβώτιο και σταθερά σε ταχύτητα, όπως και στις απότομες κατηφόρες.
Πριν, ωστόσο, πιάσουμε το τιμόνι, αν το αυτοκίνητοι έχει χιόνι θα πρέπει να ξεχιονίσουμε καλά όλες τις γυάλινες επιφάνειες. Εν συνεχεία, ανάβουμε τον κινητήρα και αφού δουλέψει λίγο, τότε βάζουμε σε λειτουργία τον κλιματισμό ώστε να ζεστάνει η καμπίνα και να ξεθαμπώσουν τα τζάμια. Ποτέ το αντίθετο διότι ο κλιματισμός τραβά πολύ ρεύμα και μπορεί να μείνουμε από μπαταρία.
Στα πρέπει ανήκει και το αντιψυκτικό υγρό, που θα πρέπει να είναι σε επάρκεια τόσο στο ψυγείο όσο και στο δοχείο για τον καθαρισμό των παρμπρίζ.
Τα νέα μοντέλα έχουν στάνταρ φωτιστικά ημέρας, που ανάβουν μόνιμα, αλλά αν έχετε παλαιότερο μοντέλο, τότε θα πρέπει με χαμηλή ορατότητα, ακόμα και την ημέρα, να έχετε αναμμένη τη μεσαία σκάλα.
Ούτε συζήτηση να γίνεται για προειδοποιητικό τρίγωνο, πυροσβεστήρα, σετ φαρμακείου, φωσφοριζέ γιλέκο, γάντια, γυαλιά ηλίου σε περίπτωση καυτερού ήλιου που κάνει αντανάκλαση με το χιόνι, πόσιμο νερό, ξηρά τροφή και γεμάτο ρεζερβουάρ, διότι να μείνεις κάπου επί ώρες –κι έχουν συμβεί περιστατικά- να μπορείς να θερμανθείς στην καμπίνα.
Όλα αυτά είναι πολλά, όμως πολύ λίγα μπροστά στα περισσότερα που μπορεί να υποστούμε.
