Είναι αλήθεια ότι τα περισσότερα σύγχρονα αυτοκίνητα αναπτύσσουν μεγάλη τελική ταχύτητα, που μετριέται σε χλμ./ώρα, και ταυτόχρονα υψηλή επιτάχυνση, που καταγράφεται σε δευτερόλεπτα/100 χλμ.
Ίσως, πολλοί αναρωτιούνται «μα γιατί ένας κατασκευαστής αναφέρει ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο πιάνει τελική τα 100 χλμ./ώρα, όταν το ανώτατο όριο ταχύτητας είναι 130 χλμ./ώρα».
Ξέχωρα από το γεγονός ότι υπάρχουν χώρες, όπως η Γερμανία, που σε ορισμένες περιοχές των Autobahn μπορείς να κινείσαι με την ανώτατη ταχύτητα που επιθυμείς, μη ξεχνάμε ότι πολλά από τα αυτοκίνητα προσφέρονται και για αγωνιστικές εκδόσεις, χωρίς πολύ ιδιαίτερες μετατροπές στον κινητήρα ή απλά για να ικανοποιήσουν την έκρηξη αδρεναλίνης του οδηγού τους, σε μια πίστα.
Ναι, στην Ελλάδα δεν είναι συνηθισμένο αυτό, δηλαδή να παίρνεις το αυτοκίνητό σου και να πηγαίνεις σε μια πίστα για να οδηγήσεις στο όριο, και να κάνεις το κέφι σου με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια, όμως στο εξωτερικό είναι συχνό φαινόμενο.
Ωστόσο, για να μιλήσουμε για το σύνολο οδηγών και όχι για μικρότερες ομάδες που αρέσκονται να οδηγούν σε πίστα με συμβατικό αυτοκίνητο, υπάρχει ένας γενικός κανόνας τόσο για το τι σημαίνουν τελική ταχύτητα και επιτάχυνση, όσο και για τη χρησιμότητά τους.
Μιλώντας με ειδικούς, τεχνικούς διευθυντές εταιρειών αυτοκινήτων, ζήτησα να μου εξηγήσουν με απλά λόγια πώς ορίζονται «τελική ταχύτητα» και «επιτάχυνση».
Ιδού τι μου απάντησαν, απλά και κατανοητά.
Η τελική ταχύτητα ενός οχήματος ορίζεται ως η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να φτάσει και να διατηρήσει. Είναι δηλαδή η ταχύτητα στην οποία το όχημα καταλήγει όταν η επιτάχυνση μηδενίζεται, επειδή οι δυνάμεις που το κινούν εξισορροπούνται με τις αντιστάσεις (όπως η αντίσταση του αέρα και οι τριβές).
Αυτή η ταχύτητα προσδιορίζεται από τους κατασκευαστές κάτω από συγκεκριμένες, ιδανικές συνθήκες που αφορούν τόσο το όχημα όσο και το περιβάλλον δοκιμής (π.χ. πίστα, καιρικές συνθήκες).
Η τελική ταχύτητα δεν είναι για να την «πιάσεις», αλλά είναι κυρίως ένας δείκτης: ισχύος κινητήρα, αεροδυναμικής, σχέσεων κιβωτίου ταχυτήτων και συνολικής μηχανολογικής απόδοσης.
Με απλά λόγια δείχνει μέχρι πού μπορεί να φτάσει το σύστημα, κι όχι τι πρέπει να κάνεις στον δρόμο.
Από την άλλη, η επιτάχυνση είναι το μέγεθος που περιγράφει τον ρυθμό μεταβολής της ταχύτητας ενός σώματος. Βασικό πλεονέκτημα των οχημάτων με υψηλή επιτάχυνση είναι ότι μπορούν να αυξάνουν την ταχύτητά τους πολύ γρήγορα.
Τα βασικά πλεονεκτήματα της υψηλής επιτάχυνσης είναι ότι επιτρέπει γρήγορα και ασφαλέστερα προσπεράσματα, μειώνει τον χρόνο παραμονής στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και βοηθά στην ταχύτερη αποφυγή εμποδίων που μπορεί να τύχουν ξαφνικά στο οδόστρωμα.
Το ασφαλές συμπέρασμα είναι ένα: η τελική ταχύτητα είναι κυρίως θεωρητική και δείκτης δυνατοτήτων, ενώ η επιτάχυνση είναι πρακτική και επηρεάζει την καθημερινή οδήγηση.
Και ίσως το πιο σημαντικό: Δεν είναι θέμα «πόσο γρήγορα πας», αλλά πόσο εύκολα και με ασφάλεια κινείσαι στα νόμιμα όρια.
