Λογιστική «ανάσα» για ΒΙΟΤΕΡ
Στις επιδόσεις του 2025 φάνηκε η εφαρμογή του επικυρωμένου σχεδίου εξυγίανσης της ΒΙΟΤΕΡ. Ο κατασκευαστικός όμιλος εμφάνισε τζίρο 389 χιλ. ευρώ, και καθαρά κέρδη 54,4 εκατ. ευρώ. Πόθεν προκύπτει η τεράστια αυτή διαφορά; Δεν πρόκειται για λειτουργική ανάκαμψη, αλλά για καθαρά λογιστικό μέγεθος που έχει προέλθει από τη διαγραφή αντισυμβατικών τόκων 56 εκατ. ευρώ. Παρά τη «λογιστική ανάσα», η πραγματικότητα παραμένει σκληρή: τα ίδια κεφάλαια διατηρούνται αρνητικά στα 84,9 εκατ., ενώ ο τραπεζικός δανεισμός ανέρχεται σε 133,6 εκατ. Εν τω μεταξύ, η μετοχή παραμένει σε καθεστώς αναστολής διαπραγμάτευσης, με το Χρηματιστήριο Αθηνών να χορηγεί παράταση για συμμόρφωση έως τον Ιούνιο του 2026. Ο δρόμος προς το «restart» απαιτεί ρευστότητα από ανείσπρακτες απαιτήσεις και επιτυχή ολοκλήρωση της συμφωνίας με τα πιστωτικά ιδρύματα. Το μεγάλο στοίχημα της διοίκησης είναι πλέον η επιστροφή στην κανονικότητα διεκδικώντας νέα κατασκευαστικά έργα.
Το άλμα της OpenCouncil
Ιδρυθείσα μόλις τον Ιανουάριο του 2025, η OpenCouncil δεν αποτελεί απλώς μια startup, αλλά ένα μάθημα ταχύτατης κλιμάκωσης (blitzscaling) και καινοτομίας. Μέσα σε 14 μήνες, το αποτύπωμά της εκτοξεύτηκε από δύο, αρχικά, αρχικούς δήμους σε δέκα, εξυπηρετώντας πλέον πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες. Τα οικονομικά μεγέθη; Εντυπωσιακά: 135.000 ευρώ σε ετήσια επαναλαμβανόμενα έσοδα (ARR), επιτυγχάνοντας μία παραδοσιακή οργανική ανάπτυξη που βασίζεται στην «από στόμα σε στόμα» προώθηση της πλατφόρμας. Η πρόσφατη χρηματοδότηση των 200.000 ευρώ μέσω revenue-based financing -με τη στήριξη του Investing For Purpose και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων- αποτελεί στρατηγική κίνηση για ανάπτυξη χωρίς να κινδυνεύει η ιδιοκτησιακή αυτονομία. Διατηρώντας τον μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα της υπό τη Schema Labs, η OpenCouncil αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη για να μετατρέψει τον «θόρυβο» των συνεδριάσεων σε προσβάσιμη πληροφορία. Αυτή η αλματώδης τροχιά, με στόχο τους 80 δήμους σε τρεις χώρες, αποδεικνύει ότι ο κοινωνικός αντίκτυπος μπορεί να αποτελέσει κύριο μοχλό επιχειρηματικής επιτυχίας.
Δανεικά και αγύριστα;
Λαμβάνοντας υπόψη πως ο όρος για να επιστρέψει η Ουκρανία τα 90 δισ. ευρώ που αποφάσισε να της παράσχει η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι να καταβάλει η Ρωσία πολεμικές αποζημιώσεις, το συγκεκριμένο δάνειο δεν στηρίζεται στην κλασική λογική αποπληρωμής από τον ουκρανικό προϋπολογισμό. Στην πράξη, το σχήμα προβλέπει δανεισμό της ΕΕ από τις αγορές, με κάλυψη από το περιθώριο του κοινοτικού προϋπολογισμού, ενώ η αποπληρωμή συνδέεται με τις μελλοντικές ρωσικές αποζημιώσεις ή με τη χρήση των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων.
Αυτό σημαίνει πως, αν το σχέδιο δεν αποδώσει όπως προβλέπεται, ο τελικός κίνδυνος βαραίνει τον κοινοτικό προϋπολογισμό και, έμμεσα, τα κράτη-μέλη που μετέχουν στο σχήμα. Και αυτό, μάλιστα, δεν συμβαίνει σε μια περίοδο «παχιών αγελάδων», αλλά σε συνθήκες νέων δημοσιονομικών πιέσεων. Οι συνέπειες αυτού του ρίσκου γίνονται ακόμη πιο έκδηλες αν συνυπολογίσουμε τη συνεχιζόμενη αστάθεια από τον πόλεμο που διεξάγεται στη Μέση Ανατολή. Σε αυτό το ασταθές περιβάλλον, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να επανέλθει πιο έντονα η συζήτηση για μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία, ιδίως αν συνεχιστούν οι πιέσεις στις τιμές της ενέργειας.
Η απουσία ενιαίας δημοσιονομικής απάντησης
Παρά τις γενναίες αποφάσεις που απαιτούνται, η Ευρώπη εξακολουθεί να κινείται κυρίως με εθνικά μέτρα και στοχευμένες παρεμβάσεις, χωρίς ακόμη να έχει περάσει σε μια ενιαία δημοσιονομική απάντηση. Είναι ενδεικτικό ότι τα κράτη-μέλη έχουν ήδη δεσμεύσει πάνω από 10 δισ. ευρώ —σύμφωνα με το ινστιτούτο Bruegel— για μέτρα απέναντι στο νέο ενεργειακό σοκ.
Η ίδια η Ursula von der Leyen έκανε λόγο για πρόσθετο κόστος άνω των 27 δισ. ευρώ μέσα σε 60 ημέρες, λόγω του αυξημένου κόστους στις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, ενώ προειδοποίησε ότι η ΕΕ χάνει σχεδόν 500 εκατ. ευρώ την ημέρα εξαιτίας της ενεργειακής αναταραχής. Παράλληλα, το μήνυμα των Βρυξελλών παραμένει αυστηρό: τα μέτρα στήριξης πρέπει να είναι στοχευμένα, ώστε να καλύπτουν τα ευάλωτα νοικοκυριά και τους κλάδους που πλήττονται περισσότερο, αποφεύγοντας την επανάληψη των κοστοβόρων οριζόντιων πακέτων του 2022.
Αν και στις 29 Απριλίου η Κομισιόν υιοθέτησε προσωρινό πλαίσιο για την κρίση στη Μέση Ανατολή- το οποίο επιτρέπει στα κράτη-μέλη να στηρίξουν επιχειρήσεις στους κλάδους της γεωργίας, της αλιείας και των μεταφορών, καθώς και τις ενεργοβόρες βιομηχανίες- πρόκειται ουσιαστικά απλώς για χαλάρωση των κανόνων κρατικών ενισχύσεων. Δεν μεταφράζεται σε ένα κοινό ευρωπαϊκό ταμείο, ούτε ισοδυναμεί με μια γενική δημοσιονομική ρήτρα διαφυγής (η οποία θα ανέστελλε πλήρως τους αυστηρούς κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας). Το οικονομικό βάρος, συνεπώς, παραμένει στις εθνικές πλάτες.
Το ελβετικό πείραμα
Καινοφανές, τουλάχιστον για σύγχρονη δυτική δημοκρατία, είναι το αντικείμενο του δημοψηφίσματος στην Ελβετία, σε περίπου ένα μήνα, στις 7 Ιουνίου. Οι Ελβετοί καλούνται να αποφασίσουν για την αναθεώρηση του συντάγματος που θα προβλέπει την επιβολή αυστηρού ελέγχου στον εισερχόμενο πληθυσμό της χώρας, δηλαδή στους μετανάστες. Αυτό θα γίνεται όταν ο πληθυσμός αγγίξει τα 10 εκατομμύρια, με το σκεπτικό της πρωτοβουλίας του δεξιού Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος να είναι η προστασία των υποδομών και του φυσικού περιβάλλοντος. από κοινωνική και οικονομική σκοπιά, η πρωτοβουλία χαρακτηρίζεται περισσότερο από απομονωτισμό παρά από πρωτοπορία. Ενώ οι σύγχρονες οικονομίες βασίζονται στην κινητικότητα, η Βέρνη ρισκάρει μια de facto σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις αρχές της ελεύθερης μετακίνησης. Αν η κάλπη του Ιουνίου βγάλει «Ναι»-τα προγνωστικά μιλούν περί του αντιθέτου- η Ελβετία θα ξεκινήσει ένα μοναδικό αλλά επικίνδυνο δημογραφικό πείραμα.
Η ειρωνεία της αμερικανικής πολιτικής
Οι ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ αναδείχθηκαν σε σφοδρό πολέμιο της ενεργειακής μετάβασης προς καθαρότερες πηγές ενέργειας. Επανειλημμένα ο Αμερικανός πρόεδρος έχει καταφερθεί με δηλώσεις του ενάντια στα αιολικά, αλλά και στην ευρύτερη πολιτική που ακολουθεί η Ευρώπη.
Η ειρωνεία είναι ότι οι ΗΠΑ με την εξωτερική πολιτική τους και την κρίση που έχουν προκαλέσει στη Μέση Ανατολή, καταλήγουν εν τέλει εμμέσως να είναι ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της πράσινης μετάβασης.
Άλλωστε, δεν υπάρχει πιο πειστικός τρόπος να στραφεί κανείς προς τις ανανεώσιμες πηγές, από τις ακριβές τιμές των ορυκτών καυσίμων που έχουμε σήμερα. Πράγμα που ήδη αντικατοπτρίζεται στις αποφάσεις πολλών κυβερνήσεων, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και διεθνώς.
Νέα ηγεσία στη DG Energy
Αλλαγή σκυτάλης έχουμε στη διεύθυνση ενέργειας της Κομισιόν, ένα χαρτοφυλάκιο με ιδιαίτερη σημασία αυτό το χρονικό διάστημα.
Η Ντίτε Γιουλ Γιόργκενσεν, που χειρίστηκε τα περασμένα χρόνια και φακέλους που αφορούν τη χώρα μας, αποχωρεί ώστε να αναλάβει τη διεύθυνση εμπορίου. Τη θέση της θα αναλάβει η Σελίν Γκάουερ, με προϋπηρεσία στις διευθύνσεις που αφορούν τον ανταγωνισμό. Η νέα διευθύντρια έχει εμπειρία σε υποθέσεις antitrust και στην εποπτεία της αγοράς, μεταξύ άλλων και στον ενεργειακό τομέα.
Ανοικτό το ενδεχόμενο νέων μέτρων από ΥΠΕΝ
Καθώς η ενεργειακή κρίση συνεχίζεται αμείωτη, η κυβέρνηση θεωρεί “χρυσάφι” το δημοσιονομικό πλεόνασμα, καθώς βρισκόμαστε πλέον ένα έτος πριν τις εθνικές εκλογές. Το στοίχημα είναι να απαλύνει τις συνέπειες για τους καταναλωτές, ώστε να μη χρειαστεί να επωμιστούν το πλήρες βάρος τους στο επόμενο διάστημα.
Ενδεικτική είναι η δήλωση του υπουργού ΥΠΕΝ Σταύρου Παπασταύρου, που μίλησε για στοχευμένα μέτρα που θα ληφθούν και στο εξής, εφόσον κριθούν απαραίτητα. “Είμαστε μια από μόλις πέντε χώρες που έχουμε αυτή τη δυνατότητα”, σημείωσε.
Ερώτημα αποτελεί, βεβαίως, το για πόσο καιρό ακόμα θα μπορέσει η κυβέρνηση να προσφέρει αυτή τη στήριξη. Τα μηνύματα από τις ΗΠΑ είναι άκρως αποθαρρυντικά και η διαταραχή στο Ορμούζ ίσως κρατήσει αρκετούς μήνες ακόμα.
