Τέτοιος κατακερματισμός και τόσο υψηλό ποσοστό αδιευκρίνιστης ψήφου έχει να παρατηρηθεί από το 2012, όταν χρειάστηκαν δύο εκλογικές αναμετρήσεις για να επιτευχθεί συμφωνία για κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ με τον Κουβέλη να αποχωρεί μετά από λίγους μήνες. Μια ανάλογη εικόνα κατέγραψε η δημοσκόπηση της Metron Analysis του Σταύρου Φαναρά για το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega. Στα βασικά μεγέθη οι περισσότερες δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν το ίδιο κλίμα.

Η αποχή κινείται στην ίδια συνειδησιακή περιοχή με την οργή, την δυσαρέσκεια, την αναποφασιστικότητα και τις μεγάλες αναμονές για νέα κόμματα ή την «πολιτική αλλαγή» που είτε υπάρχουν καθυστερήσεις είτε μοιάζουν με όνειρο θερινής νυκτός.

Η δημοσκόπηση έδειξε ότι στη δεδομένη χρονική στιγμή επιλέγει να ψηφίσει Άκυρο/Λευκό το 5,4%, ένα 6,6% δηλώνει ότι δεν θα πάει να ψηφίσει, οι αναποφάσιστοι φτάνουν το 11,9% και αυτοί που δεν ξέρουν/δεν απαντούν τι θα κάνουν το 3,3%. Προφανώς το 27,2% δεν είναι αμελητέο. Φτάνει περίπου το 1/3 των ψηφοφόρων. Κινούμενη άμμος είναι το πολιτικό σκηνικό. Θα πάμε στο άγνωστο με βάρκα την απογοήτευση εάν δεν υπάρξουν ανατροπές.

Πρώτη η ΝΔ αλλά…

Με τη ΝΔ στην πρόθεση ψήφου να φτάνει μόλις το 21,4% (με μικρή πτώση) και δεύτερο το ΠΑΣΟΚ στο 9,3%, (επίσης με μικρή πτώση) εάν το εκλογικό ακροατήριο των αναποφάσιστων δεν μεταπειστεί, θα χρειαστούν 3-4 κόμματα για μια κυβέρνηση συνεργασίας. Που σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι δεν θα βρεθούν και η ακυβερνησία θα είναι προ των πυλών. Μοναδική εξαίρεση είναι το 37% που τάσσεται υπέρ της σταθερότητας, με τη ΝΔ να κυριαρχεί.

Αυτό είναι και το όπλο της, το συγκριτικό πλεονέκτημα της. Θα το αξιοποιήσει; Διότι αν βγαίνουν συνέχεια σκάνδαλα, ανεξάρτητα αν είναι γαλάζια ή πράσινα, ή πέφτουν αυτογκόλ (έχει πάρει μια ανάσα λίγων ημερών) το πλεονέκτημα αυτό θα εξασθενίσει κι άλλο.

Διπλός ρόλος

Όσο για την Μαρία Καρυστιανού, η σκιά της πολιτικής φαίνεται να αρχίζει να βαραίνει το φωτοστέφανο της μάνας που έχασε την κόρη της στην εθνική τραγωδία των Τεμπών. Οι πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις της σε σχέση με τις αμβλώσεις, την «εισβολή» των μεταναστών, τα «δημοψηφίσματα», τα εθνικά κλπ, φαίνεται ότι επηρέασαν την δημοτικότητά της.

Αντιμετωπίζεται πλέον και ως δυνάμει πολιτική αρχηγός, εφόσον δήλωσε ότι θέλει να κάνει κόμμα. Αυτό, όμως, ξενίζει αρκετούς που την άκουγαν ως μάνα αλλά δυσκολεύονται να το κάνουν για την πολιτικό Καρυστιανού. Εάν δεν ανακοινώσει το κόμμα και τις ομάδες που εργάζονται για το πρόγραμμα (ούτε αυτές γνωρίζουμε) δεν θα φανεί η πραγματική δυναμική της.

Καρφιά Δένδια

Οι χαμηλές δημοσκοπικές πτήσεις της ΝΔ προκαλούν γκρίνια και ανησυχία για το αύριο. Κριτική άσκησε και ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Στο ίδιο ύφος με το «κόλλησε η βελόνα» του Παύλου Γερουλάνου στον Νίκο Ανδρουλάκη, είπε ότι «έχω αγωνία μεγάλη, βλέποντας τις δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματος – όχι της παράταξης- να έχουν πολλές φορές μπροστά κάτι δυάρια. Άντε να αγκομαχούμε και να θριαμβολογούμε όταν μπροστά μπαίνει ένα τρία» τόνισε.

«Κυρίες και κύριοι, δεν είναι αυτό, που μας αξίζει». Τα είπε σε κομματική σύναξη, στην κοπή της πίτας, στο Αγρίνιο και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία γιατί ήθελε να στείλει μήνυμα.

Με το βλέμμα στο συνέδριο

Ο Νίκος Δένδιας έκανε ένα βήμα παραπάνω όσον αφορά στην ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος. «Και για να εξηγούμαστε, γιατί ακούγονται πολλά, ιδίως από αυτούς που μας κατηγορούν» είπε. «Φίλες και φίλοι Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, εμείς είμαστε λαϊκό κόμμα. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό». Ζήτησε στο συνέδριο να συζητηθεί «πώς η κομματική έκφραση της παράταξης, η Νέα Δημοκρατία, θα επανέλθει στο εύρος της παράταξης».

Το παρασκήνιο αποκαλύπτει ότι είναι κάποιοι από αυτούς που δεν θέλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, παροτρύνουν τον Δένδια «να αρχίσει να βγαίνει μπροστά». Οι απόψεις του σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονται με του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά. Ο ίδιος λέει σε συνομιλητές του «εγώ δεν θα ρίξω έναν πρωθυπουργό που εξελέγη με 40% και έχει 156 βουλευτές».

Τον σπρώχνουν, όμως, να αναδειχθεί σε εσωκομματικό πόλο απέναντι στον Μητσοτάκη. Δεν νομίζω ότι το συνέδριο της ΝΔ τον Μάιο θα είναι ανέφελο. Όσο πλησιάζουμε στις εκλογές θα αρχίζουν να παίρνουν θέσεις μάχης οι στρατοί. Θα φανεί εάν ενωθούν ή εάν μείνουν στα μετόπισθεν για την επόμενη μέρα.

Αθλιότητες

Οι εικόνες που είδαμε χθες στις τηλεοπτικές μας οθόνες με τα άγρια επεισόδια κατά του Άδωνι Γεωργιάδη, έξω και μέσα στο νοσοκομείο της Νίκαιας από γιατρούς, νοσηλευτές και άλλους συγκεντρωμένους, ξεπέρασαν κάθε όριο. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν τους έλυσε τα προβλήματα και άρα έχουν δικαιολογία να του επιτίθενται.

Μου θυμίζει αυτούς που λένε για ένα βιασμό ότι έφταιγε και το θύμα γιατί φορούσε μίνι! Καλή και κακή βία δεν υπάρχει. Παραπέμπει στη ζούγκλα. Σε άλλες ζοφερές εποχές.

Είναι κακός υπουργός Υγείας ο Άδωνις Γεωργιάδης; Να τον μαυρίσουν στις κάλπες. Βεβαίως και να αντιδράσουν όσοι είναι δυσαρεστημένοι, έχουν αιτήματα που δεν έχουν ικανοποιηθεί ή για καθαρά αντιπολιτευτικούς λόγους Να κάνουν συγκεντρώσεις, απεργίες, να σηκώσουν πανό, να φωνάζουν με ντουντούκες. Είναι δυνατόν ένα νοσοκομείο με τους άρρωστους μέσα, να μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης; Με ποιαν έννοια η βία εάν είναι «κομμουνιστική» είναι καλή, είναι δικαιολογημένη, έχει και αλλά…Ο φασισμός έχει ένα πρόσωπο και είναι απεχθές.

Θα γράψω κι ένα τελευταίο για τον Γεωργιάδη. Δεν ακυρώνει τις επισκέψεις του στα νοσοκομείο ακόμη κι όταν γνωρίζει από την προηγούμενη μέρα ότι του την έχουν στημένη. Μιλάει μαζί τους, ακόμη και όταν είναι πολύ οργισμένοι, κοντράρεται. Κανένας άλλος υπουργός δεν θα το έκανε αυτό. Θα κρυβόταν. Κι αν όλοι αυτοί που του επιτίθενται νομίζουν ότι του κάνουν κακό είναι βαθειά νυχτωμένοι. Του ανεβάζουν τα ποσοστά!

Έχουν δίκιο

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό όπως το χειροκροτούσαμε στην πανδημία για τις θυσίες του, έτσι πρέπει να κάνουμε και τώρα. Προσωπικά τους σέβομαι βαθιά, έχω εμπιστοσύνη στο ΕΣΥ και στηρίζω τα αιτήματα τους και τον αγώνα μας.

Δεν μπορώ όμως να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι θα απαγορεύσουν την είσοδο σε έναν υπουργό Υγείας στο νοσοκομείο, δεν θα σκεφτούν τον άρρωστο που μπορεί να έχουν σώσει πριν από λίγο και θα βρίζουν, θα φτύνουν και θα χτυπούν τον οποιονδήποτε, είναι δεν είναι υπουργός. Έτσι χάνουν το δίκιο τους.