Ούτε η ΕΚΤ στην τελευταία συνάντηση του Διοικητικού Συμβουλίου της, ούτε η Σύνοδος Κορυφής των 27, σχεδόν ταυτόχρονα, μας «φώτισαν» για το τι μας περιμένει καθώς μπαίνουμε στην 4η εβδομάδα πολέμου στον Κόλπο.

Από τους «ηγέτες» της Ε.Ε. δεν ακούσαμε τίποτα συγκεκριμένο σαν ενιαία πολιτική «απάντηση» στις συνέπειες του πολέμου και από την ΕΚΤ τίποτα δεν άλλαξε, παρά την προειδοποίηση ότι ο πληθωρισμός σε λιγότερο από ένα χρόνο μπορεί να είναι στην Ευρωζώνη στο 6,3% !

Το συμπέρασμα και στις δύο περιπτώσεις είναι, ότι οι μεν ηγέτες της Ε.Ε. δεν είναι σε θέση να συμφωνήσουν σε κάτι που να μοιάζει με κοινή πολιτική απάντησης στις συνέπειες του πολέμου – τίποτα μη προβλέψιμο δηλαδή – ενώ οι «ηγέτες» της ΕΚΤ δεν τόλμησαν να κουνήσουν έστω και ένα λιθαράκι στην νομισματική πολιτική παρά το ότι βλέπουν το «θηρίο» του πληθωρισμού και πάλι να απειλεί να βγει από το κλουβί του.

Για τους «πολιτικούς» ηγέτες, ξέρουμε ότι δεν είναι σε θέση να αποφασίσουν καθώς η Ε.Ε. κάθε άλλο παρά «Ενωμένη» είναι σήμερα σε επίπεδο πολιτικής και οικονομίας.

Για τους «νομισματικούς» ηγέτες το πρόβλημα της μη απάντησης δεν έχει να κάνει τόσο με την εσωτερική τους ενότητα, αλλά με τον «φόβο» για το τι δυνάμεις μπορεί να «απελευθερωθούν» στις αγορές από την προεξόφληση οποιασδήποτε έστω και απειροελάχιστης «κίνησης» στην νομισματική πολιτική.

Η πραγματικότητα όμως έχει ήδη αλλάξει σε επίπεδα πρωτοφανή. Το φυσικό αέριο έχει ακριβύνει ακόμα και στις αυτάρκεις ΗΠΑ κατά 17%, αλλά στην Ευρώπη έχει αυξηθεί πολλαπλάσια ξεπερνώντας 7, ναι επτά, φορές την τιμή του στις ΗΠΑ! Επιχειρήσεις και νοικοκυριά στην Ε.Ε. πληρώνουν πλέον το φυσικό αέριο επτά φορές ακριβότερα από ότι οι αντίστοιχοι στις ΗΠΑ. Ακόμα χειρότερα όμως στην Ε.Ε. το πρόβλημα δεν είναι ότι είναι ακριβότερο επτά φορές σε σχέση με τις ΗΠΑ αλλά υπάρχει πλέον και πρόβλημα επάρκειας ! 

Και ακριβότερο και λιγότερο!

Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα για την οποία δεν υπάρχει πρόβλεψη πως θα είναι σε μερικούς μήνες, γιατί κανένας από τους παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται, δεν καθορίζεται από την Ευρώπη…

Με αυτά τα «δεδομένα» η ΕΚΤ την Πέμπτη έβαλε στο τραπέζι το ενδεχόμενο αύξησης του πληθωρισμού (το 2027) ακόμα και στο 6,3%, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν έκανε πρόβλεψη για αύξηση επιτοκίων. 

Αυτό όμως που φαίνεται σιωπηρά να απομακρύνεται χωρίς… σχόλια από τον ορίζοντα της ασθμαίνουσας και κατακερματισμένης ευρωοικονομίας, είναι το ενδεχόμενο νομισματικής χαλάρωσης με την σκιά του πληθωρισμό στον ορίζοντα και την δυναμική ανατίμηση του δολαρίου έναντι του Ευρώ.

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι η αύξηση των ενεργειακών τιμών δεν αφορά μόνο την άμεση αγορά φυσικού αερίου, πετρελαίου και βενζίνης. Αφορά τις άμεσες και έμμεσες  επιπτώσεις των ενεργειακών τιμών, στις μεταφορές, την βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλων, πλαστικών, παραγωγής λιπασμάτων, την διασφάλιση της αλυσίδας παραγωγής και τροφοδοσίας τροφίμων και κάθε παραγωγική διαδικασία, πέρα και ξέχωρα από τις επιπτώσεις στην ενεργοβόρα υποδομή της ΑΙ και των Data Centers…

Μπροστά σ’ αυτό το νέο… κόσμο της επόμενης ημέρας, η ΕΚΤ δεν θέλησε καν να «ψελλίσει» για το ενδεχόμενο χρήσης του μοναδικού όπλου που διαθέτει, δηλαδή της αύξησης των επιτοκίων, καθώς κάτι τέτοιο θα δρομολογούσε ένα τσουνάμι προεξόφλησης που κανείς στις τρέχουσες συνθήκες δεν θα μπορούσε να «ορίσει» μέχρι που θα μπορούσε να φτάσει. 

Και όλα αυτά ενώ η οικονομία της Ε.Ε. το τελευταίο που θα είχε ανάγκη υπό τις παρούσες συνθήκες θα ήταν μία συρρίκνωση των επιτοκιακών εργαλείων χρηματοδότησης.

Μέσα στο περιβάλλον αυτό, σε μία οικονομία όπως «η δική μας», της οποίας η ευπάθεια απέναντι στον πληθωρισμό είναι ήδη καταγεγραμμένη στις τρέχουσες τιμές, οι συνέπειες σε τιμές και εισοδήματα, πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να συμβαδίσουν πλέον με το μοντέλο εσόδων – δαπανών που κρατάνε όρθιο ακόμα τον Προϋπολογισμό…