Πριν καν προλάβουμε να …χωνέψουμε – και να καταλάβουμε – τι ακριβώς γίνεται τώρα, μετά την απαγωγή Μαδούρο στην Βενεζουέλα, ο αμερικανός πρόεδρος έχει ήδη μετακινήσει την διεθνή προσοχή από το Καράκας στην … Γροιλανδία.

Και μάλιστα με τρόπο, που έχει για άλλη μια φορά, αφήσει άναυδους και αμήχανους τους ευρωπαίους «συμμάχους» του στο ΝΑΤΟ, όπως φάνηκε και από τις αντιδράσεις τους στην τελευταία «σύναξη» των προθύμων.

Εδώ στα Οικονοκλαστικά θα μείνουμε ακόμα λίγο – μετά το τελευταίο σημείωμα – σε κάποιες πλευρές αυτής της επέμβασης στην Βενεζουέλα. Η βασική εκτίμηση που κανείς δεν αμφισβητεί πλέον (και επιβεβαιώνεται άλλωστε από την αντίδραση των αγορών) είναι ότι αν δεν υπάρξουν απρόβλεπτες αυτή την στιγμή ανατροπές, ο έλεγχος, άμεσος ή έμμεσος, των ΗΠΑ στο πετρέλαιο της Βενεζουέλα οδηγεί σε μεγαλύτερη ή μικρότερη διολίσθηση της τιμής του πετρελαίου διεθνώς.

Αν αυτή η εκτίμηση επιβεβαιωθεί πέρα από τις αρχικές αντιδράσεις και όπως αναμένεται σταθεροποιηθεί, αυτό που με βεβαιότητα μπορεί να προβλέψει κανείς είναι ότι ένας ισχυρός αντιπληθωριστικός παράγοντας θα εμφανιστεί σχεδόν οριζόντια στην διεθνή οικονομική σκηνή.

Σε ένα τέτοιο οικονομικό περιβάλλον οι Κεντρικές Τράπεζες που μέχρι στιγμής είχαν πρόβλημα να προχωρήσουν σε μείωση των επιτοκίων – εξ αιτίας των πληθωριστικών πιέσεων – με πρώτη και καλύτερη την Fed, αποκτούν περιθώρια νομισματικής χαλάρωσης που δεν είχαν μέχρι σήμερα. Και αυτό ασφαλώς ενισχύει τις προβλέψεις ότι τουλάχιστον στον χώρο του δολαρίου επίκειται ακόμα μεγαλύτερη μείωση επιτοκίων και κατά συνέπεια διολίσθηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του δολαρίου με τα άλλα ισχυρά νομίσματα.

Μία άλλη «συνέπεια» αυτής της πρόβλεψης τιμολογιακής διολίσθησης του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, είναι ότι θα οδηγήσει σε κατακόρυφη αύξηση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων και οπισθοδρόμηση των μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Ταυτόχρονα όμως θα αυξήσει την δυνατότητα φθηνότερης τροφοδοσίας ενεργειακών πηγών παραγωγής ηλεκτρισμού στο αδηφάγο ενεργειακό καταναλωτικό τέρας των περιβόητων Data Centers, που κατασκευάζονται κατά εκατοντάδες στα μεγάλα κέντρα ανάπτυξης της AI σε ΗΠΑ αλλά και σε Κίνα και τα οποία αποτελούν τον βασικό παράγοντα ενεργειακής ζήτησης.  

Με άλλα λόγια, αυτό που θα ήταν ίσως χρήσιμο να επισημάνουμε στο σημείωμα αυτό, είναι ότι η απαγωγή Μαδούρο από την Βενεζουέλα, εφ’ όσον στο βασικό της σενάριο (όπως έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα από τις ΗΠΑ) δεν ανατραπεί από «εξελίξεις» μέσα στην Βενεζουέλα, δημιουργεί μία σύνθετη οικονομική δυνατότητα.

Μία δυνατότητα που καταλήγει αφ’ ενός στην έμμεση διευκόλυνση μιας δυναμικής τάσης νομισματικής χαλάρωσης λόγω της αντιπληθωριστικής εκτόνωσης και αφ’ εταίρου στην ενίσχυση της ενεργειακής διεξόδου στα προβλήματα επέκτασης των επενδύσεων στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Το αν αυτό θα συνεχίσει να τροφοδοτεί την ενίσχυση της χρηματιστηριακής «φούσκας ΑΙ» είναι μάλλον νωρίς για να το εκτιμήσει κανείς.

Γι’ αυτό όσο θα παρακολουθούμε τις εξελίξεις στο νέο σήριαλ που «γυρίζεται» πλέον στην Γροιλανδία, καλό είναι να παρατηρούμε το αν πράγματι οι τάσεις που προαναφέραμε για τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου κινούνται πραγματικά προς τα κάτω επιβεβαιώνοντας τις προσδοκίες της Ουάσιγκτον ή όχι.