Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ενώ εξελίσσεται η συνάντηση του αμερικανού με τον κινέζο πρόεδρο στο Πεκίνο, στα αμερικανικά οικονομικά ΜΜΕ αναδεικνύεται από σημαντικούς και αξιόπιστους αναλυτές, η «ευπάθεια» των αγορών εξ’ αιτίας των κινδύνων που γιγαντώνονται στον κόσμο της ΑΙ.
Την ίδια στιγμή δηλαδή, που στο Πεκίνο, με την παρουσία των ισχυρότερων εκ των ηγετών της αμερικανικής ΑΙ, οι Τραμπ και Ξι «ψάχνονται», για το αν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση στο πεδίο αυτό… Αλλά για τόσο για τον Τραμπ όσο και τον Ξι η τεχνολογία ΑΙ, αντιμετωπίζεται από διαφορετική πλευρά, σαν εργαλείο στρατηγικής ισχύος και η ίδια η αγορά παραμένει πεδίο αναμέτρησης.
Η Κίνα από την πλευρά της στηρίζεται σε κρατικά δεδομένα και βιομηχανικό σχεδιασμό, ενώ οι ΗΠΑ την αντιμετωπίζουν ως μοχλό οικονομικής καινοτομίας και κυριαρχίας που πρέπει μεν να ρυθμιστεί, αλλά μόνο υπό τον «έλεγχο» του ιδιωτικού τομέα.
Και εδώ η Τεχνητή Νοημοσύνη γίνεται το πεδίο στο οποίο αλληλοσυνδέεται από αντίθετες πλευρές η στρατηγική ισχύς με την οικονομία.
Το πως μπορεί όμως να εξελιχθεί αυτή η συζήτηση στο Πεκίνο επηρεάζεται σαφώς από τις συνθήκες μέσα στις οποίες η ΑΙ αναπτύσσεται στις δύο αντίπαλες όχθες.
Ακριβώς γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία να προσέξει κανείς ότι ενώ αυτά γίνονται στο Πεκίνο, στις ΗΠΑ χτυπάνε «καμπάνες» κινδύνου. Αναλυτές του βεληνεκούς του John Authers στο Bloomberg εντοπίζουν συστημικές στρεβλώσεις που συσσωρεύονται κάτω από την επιφάνεια της ευφορίας στον κόσμο της ΑΙ.
Δέκα μόνο εταιρείες (αποκλειστικά τεχνολογικές) καλύπτουν πλέον το 40% του S&P 500, καθιστώντας τον έναν από τους πιο συγκεντρωμένους δείκτες στη σύγχρονη ιστορία !
Σε αυτό προστίθεται μια αμφισβητούμενη αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική κερδοφορίας… Η Nvidia της οποίας ο επικεφαλής σχεδόν «ζήτησε» δημόσια από τον Τράμπ να τον πάρει μαζί του στο Πεκίνο, χρηματοδοτεί de facto τους πελάτες της, ώστε να αγοράζουν τα προϊόντα της, ενώ το αντίστοιχο ETF ημιαγωγών σημείωσε άνοδο 60% μέσα σε λίγες εβδομάδες, χωρίς κανένα θεμελιώδες οικονομικό μέγεθος να υποστηρίζει μία τέτοια κίνηση σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των αναλυτών της WS.
Άλλοι αναλυτές προειδοποιούν ότι άμεσα τα κέρδη των μεγάλων τεχνολογικών κολοσσών θα πιεστούν από δύο κατευθύνσεις ταυτόχρονα. Αφ’ ενός από το εκρηκτικό κόστος των υποδομών των data centers και αφετέρου από τον αναπόφευκτο ανταγωνισμό μεταξύ των ίδιων των AI μοντέλων, που σήμερα παρουσιάζονται ως αδιαμφισβήτητα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα για να στηρίξουν αδικαιολόγητες προοπτικές κερδοφορίας…
Παράλληλα, ο πληθωρισμός στις τιμές παραγωγού στις ΗΠΑ έχει ξεπεράσει το 6% (τα υψηλότερα επίπεδα από τη δεκαετία του 1980, πέραν της πανδημίας) με τις τιμές ηλεκτρονικών εξαρτημάτων να εκτοξεύονται 27% ετησίως, λόγω ελλείψεων μνήμης για AI. Γεγονός που προειδοποιεί για ανατροπές στο προβλεπόμενο κόστος χρηματοδότησης αλλά και αποπληρωμής χρέους στον κόσμο της ΑΙ.
Αυτή είναι δομική πίεση στα περιθώρια κέρδους, ακριβώς εκεί που η αγορά τα προεξοφλεί ως δεδομένα και ασφαλή.
Ακόμα ένα παράδοξο που επισημαίνουν οι αμερικανοί αναλυτές είναι ότι σε τεχνικό επίπεδο, ο δείκτης μεταβλητότητας VIX, ανέβηκε ταυτόχρονα (!) με τον S&P 500. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που ιστορικά εμφανίζεται μόνο πριν από σοβαρές επικείμενες διορθώσεις, καθώς δείχνει ότι οι επενδυτές αγοράζουν μετοχές, αλλά ταυτόχρονα «ξοδεύονται» για να αγοράσουν και εγγυήσεις, λόγω ανεμπιστοσύνης στην ασφάλεια των επενδύσεών τους.
Με αυτά τα δεδομένα κατά συνέπεια, αξίζει να προσέξει κανείς όχι μόνο το γεγονός ότι οι δύο ηγέτες συζητούν το ενδεχόμενο κάποιας συνεργασίας στην ΑΙ (π.χ. κάποιο όριο από κοινού ρύθμισης). Αλλά και τις «συνθήκες» στις οποίες βρίσκεται η αγορά ΑΙ, την στιγμή που επιχειρείται αυτή η «διαπραγμάτευση».
Γιατί αυτά τα «δεδομένα» είναι εκείνα που επιτρέπουν να αντιληφθούμε όχι μόνο τα «κίνητρα», αλλά και τις «αντοχές» που μπορεί να επιδείξει η κάθε πλευρά, όποια και αν είναι τελικά η σχετική «συμφωνία»…
