Παραμονή της επίσκεψης της πολυσυζητημένης άφιξης Τράμπ στην Κίνα, αν ρίξει κανείς μια ματιά στα «πρωτοσέλιδα» των κρατικών ΜΜΕ της Κίνας (ειδικά αυτά που απευθύνονται στο εξωτερικό), παρατηρεί κάτι αξιοσημείωτο.
Καμία πρωτοσέλιδη αναφορά στην απόρριψη της ιρανικής κυβέρνησης, στο σχέδιο Τράμπ.
Αντίθετα, κύρια άρθρα ή βασικά σχόλια, είναι αφιερωμένα πλάι – πλάι στο κεντρικό άρθρο που αφορά στην επίσκεψη Τράμπ, στην ταυτόχρονη συμβολική κίνηση προσέγγισης του προέδρου της Ταϊβάν στην Ιαπωνία. Ο πρόεδρος της Ταϊβάν Lai Ching-te επέλεξε αυτή την στιγμή, για να επισκεφτεί και να αποδώσει τιμές στο μνημείο του ιάπωνα Yoichi Hatta, πρόσωπο που αντιπροσωπεύει την ιαπωνική αποικιοκρατία στην Κίνα.
Μια «στιγμή» που όπως καταγγέλλεται από το βασικό σχόλιο του Global Times του Πεκίνου, οι «δυνάμεις ανεξαρτησίας» της Ταϊβάν συγκλίνουν και συνδέονται ολοένα και περισσότερο με την ιαπωνική ακροδεξιά πτέρυγα που την αποκαλούν «νέο-μιλιταριστική»…
Πρέπει να «κατέβει» κανείς στις δεύτερες σελίδες των επίσημων κινεζικών ΜΜΕ για να διαβάσει αναφορές για το ειρηνευτικό σχέδιο του Ιράν για την ελεύθερη κίνηση στα Στενά του Ορμούζ.
Σύμφωνα με την κινεζική διπλωματική συνήθεια, η «γεωγραφική» αυτή τοποθέτηση της αρθρογραφίας στα κρατικά ΜΜΕ, είναι ένα μήνυμα για το πως αξιολογεί και «βλέπει» το επιτελείο του κ. Ξι την προτεραιότητα των θεμάτων στα οποία θα πρέπει να επιδιωχθεί κάποιου είδους συμφωνία με τον Τράμπ στην διήμερη συνάντηση στο Πεκίνο.
Υπάρχει όμως και μία διαφορετική ερμηνεία από την πλευρά της ευρωπαϊκής διπλωματίας.
Η μη ανάδειξη των εξελίξεων στον πόλεμο του Κόλπου σε πρώτης γραμμής θεματολογία στα κινεζικά ΜΜΕ, καθώς το Πεκίνο «υποδέχεται» τον Τράμπ, ερμηνεύεται ως προσπάθεια να αντιμετωπιστεί σκόπιμα η κατάσταση στον Περσικό, στις συζητήσεις με τον Τραμπ, ως σημαντικό αλλά δευτερεύον ζήτημα υποβιβάζοντας έτσι τα «χαρτιά» που έχει σκοπό να χρησιμοποιήσει ο Τράμπ στην σχετική διαπραγμάτευση.
Σε κάθε περίπτωση όμως οι κινήσεις αναβίωσης του ιαπωνικού «νέο-μιλιταρισμού», όπως τον αποκαλεί το Πεκίνο, σε συνδυασμό με την διαρκή και ανοικτή πληγή των σχέσεων Κίνας – Ταϊβάν, δίνει νέα διάσταση στην κρίση αυτή, που ασφαλώς το Πεκίνο θέλει να κρατάει στην πρώτη γραμμή των συμφερόντων του στην περιοχή. Και κατά συνέπεια η κρίση στον Κόλπο οφείλει να αντιμετωπίσει και να συζητηθεί στο Πεκίνο σ’ αυτό το πλαίσιο ιεράρχησης…
Προφανώς αυτές οι σκόπιμα διαμορφωμένες «ενδείξεις» ενόψει της άφιξης του Τράμπ στο Πεκίνο, δεν μπορούν να αγνοηθούν, αλλά το ίδιο δεν πρέπει να αγνοηθεί και η πολυπλοκότητα της κινεζικής διπλωματικής τακτικής, που ενσωματώνει μερικές χιλιάδες ετών «εμπειρίας» που διατρέχονται από ένα βασικό χαρακτηριστικό. Δεν καθορίστηκαν ποτέ από στρατιωτικό επεκτατισμό στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ασίας. Σε απόλυτη αντίθεση δηλαδή με εκείνη της Ιαπωνίας…
Η συμβολική επίσκεψη του προέδρου της Ταϊβάν στο μνημείο του ιάπωνα αποικιοκράτη και η αντίδραση του Πεκίνου, ασφαλώς συμπυκνώνουν αυτές τις πολύ πυκνές αντιφάσεις, που πολύ δύσκολα μπορούν να «κατανοηθούν» από τον αμερικάνικο διπλωματικό «πραγματισμό». Ειδικά στο 48ωρο της επίσκεψης Τράμπ… Συμπέρασμα; Ίσως δεν πρέπει να περιμένει κανείς και πολλά από αυτή την συνάντηση στο Πεκίνο, όσο αφορά τις εξελίξεις στον Περσικό για τις επόμενες εβδομάδες.
