Η παγκόσμια οικονομία κινείται πλέον σε ένα πεδίο αβεβαιότητας με το δυσμενές σενάριο να αναδεικνύεται ως το πιθανότερο να συμβεί. Η γεωπολιτική αστάθεια σε όλα τα ανοικτά μέτωπα από την Μέση Ανατολή και την Ασία έως και την… Καραϊβική, διαμορφώνει ακόμα μεγαλύτερους κινδύνους για την σταθερότητα, τον πληθωρισμό και τελικά για την ανάπτυξη, ή για την ακρίβεια την οικονομική επιβράδυνση.
Αυτά θα μπορούσε να συνοψίσει κανείς ως τα βασικά σημεία – συμπεράσματα της ετήσιας Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας που ολοκλήρωσε τις εργασίες της στην Ουάσιγκτον.
Όσο αφορά δε την Ευρωζώνη και τις οικονομίες του Ευρώ η προοπτική αυτή ακολουθεί την πλέον αρνητική της εκδοχή, η οποία παρά τις προσπάθειες της κας Λαγκάρντ να την «στρογγυλέψει» είναι επίσης σαφώς αρνητική, για να χρησιμοποιήσουμε μετριοπαθείς εκφράσεις.
Όπως η ίδια είπε μιλώντας για την Ευρωζώνη, η αβεβαιότητα έχει αυξηθεί «σημαντικά». Και για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση για το τι αυτό σημαίνει, διευκρίνισε, ότι οι κίνδυνοι για τον πληθωρισμό είναι προς τα πάνω και για την ανάπτυξη προς τα κάτω.
Με απλά λόγια, «προετοιμαστείτε, ο πληθωρισμός θα ανέβει και η «ανάπτυξη» θα επιβραδυνθεί». Αλλά ο πληθωρισμός ήδη έχει αρχίσει να παίρνει πάλι την ανηφόρα και η ανάπτυξη ήδη κινείται στα όρια της στασιμότητας. Κατά συνέπεια η «μετάφραση» των δηλώσεων της κας Λαγκάρντ είναι ότι ο πληθωρισμός θα ανέβει πολύ περισσότερο σε οικονομίες που θα κινηθούν προς τα κάτω, στην στασιμότητα ή την ύφεση.
Και πως το λένε στην οικονομία το «περιβάλλον» αυτό;
Όλοι γνωρίζουμε ότι το λένε «στασιμοπληθωρισμό».
Και μία εμπειρία για το τι σημαίνει στην οικονομία και την πολιτική την έχουμε από την δεκαετία του ’70. Με μία διαφορά όμως.
Τώρα τα μεγέθη είναι πολύ μεγαλύτερα, τόσο πολύ που μπορεί αυτό το περιβάλλον στασιμοπληθωρισμού να αποδειχθεί ποιοτικά πολύ χειρότερο από εκείνο της δεκαετίας του ’70.
Και για να μη ξεχνιόμαστε μιας και ακολουθούμε την ερμηνευτική της λογικής των δηλώσεων της κας Λαγκάρντ, αν ο πληθωρισμός πρόκειται να αυξηθεί οι κινήσεις της ΕΚΤ στα επιτόκια θα πρέπει να προβλέπονται ως ανοδικές. Αλλά ταυτόχρονα με την «ανάπτυξη» να είναι προς τα κάτω οι κινήσεις της ΕΚΤ στα επιτόκια θα πρέπει να είναι καθοδικές… Με απλά λόγια όπως είχαμε επισημάνει σε προηγούμενο σημείωμα «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…».
Ένα αδιέξοδο πολιτικής που αναγκαστικά θα κληθούν να αντιμετωπίσουν με τις επιλογές τους οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. ανάλογα με τις οικονομικές δυνάμεις τους και τις πολιτικές τους αντοχές.
Αυτό όμως που μόλις αναφέραμε ισοδυναμεί με μία «φάση» πολιτικών αναταράξεων και αποσυντονισμού των οικονομικών πολιτικών των κυβερνήσεων σε ένα περιβάλλον, όπου η Κομισιόν εξακολουθεί να υπερασπίζεται την διατήρηση σε λειτουργία του … ζουρλομανδία, που λέγεται επικαιροποιημένο Σύμφωνο Σταθερότητας!
Μέσα στο «περιβάλλον» αυτό η εγχώρια οικονομία ετοιμάζεται να «χάσει» τα… αναπτυξιακά της φτερά, ήτοι το Ταμείο Ανάκαμψης και να υποστεί τις συνέπειες της διεθνούς κρίσης στον Τουρισμό, την ίδια στιγμή που διογκώνονται οι ανελαστικές πληθωριστικές πιέσεις που γεννιούνται μέσα από το σταθερά ελλειμματικό της ισοζύγιο πληρωμών.
Αυτά, λίγο πολύ συνοπτικά, είναι τα προβλεπόμενα από την Εαρινή Σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
