Το εν λόγω τραγικό περιστατικο συνέβη το Δεκέμβριο του 2001 όταν ο στρατιώτης, ενόψει της επιθεώρησης που θα γινόταν την επόμενη μέρα, κλήθηκε να βοηθήσει να ρυμουλκηθεί ένα ανατρεπόμενο φορτηγό αυτοκίνητο που χρησιμοποιείτο για την αποκομιδή των απορριμμάτων της Στρατιωτικής Μονάδας στην οποία υπηρετούσε. Ο στρατιώτης κλήθηκε στον χώρο στάθμευσης των δύο οχημάτων προκειμένου να βοηθήσει στην τοποθέτηση του συρματόσκοινου, ώστε να ρυμουλκηθεί το χαλασμένο αυτοκίνητο.
Ο στρατιώτης μπήκε ανάμεσα στα δύο οχήματα μαζί με ένα συνάδελφό του προκειμένου να προσαρμόσουν το συρματόσχοινο για να γίνει η ρυμούλκηση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Την στιγμή εκείνη ο λοχίας που επέβαινε στο αυτοκίνητο που θα ρυμουλκούσε το χαλασμένο Μ 47, χωρίς να ελέγξει εάν είχε πραγματοποιηθεί ή όχι η πρόσδεση από τους στρατιώτες και χωρίς να ελέγξει εάν οι στρατιώτες είχαν απομακρυνθεί, έκανε όπισθεν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συνθλιβεί το κεφάλι του 21χρόνου στρατιώτη, ο οποίος έπεσε στο έδαφος αιμόφυρτος και τελικά να αποβιώσει από βαρυτάτη κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Ο λοχίας από το Στρατοδικείο κρίθηκε ομόφωνα ένοχος για ανθρωποκτονία από αμέλεια και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 1 έτους και 3 μηνών.
Τελικά, οι συγγενείς του 21χρόνου (μητέρα, η αδελφή, ο παππούς και η γιαγιά) προσέφυγαν στα Διοικητικά Δικαστήρια διεκδικώντας αποζημίωση για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν από την απώλεια του 21χρόνου, ενώ παράλληλα αξίωσαν την καταβολή των εξόδων κηδείας, τα χρήματα για τη κατασκευή του μνήματος και του γεύματος 190 ατόμων που έγινε μετά τον ενταφιασμό του.
Τα Διοικητικά Δικαστήρια επιδίκασαν αποζημίωση στους συγγενείς και τα έξοδα κηδείας, κ.λπ., εκτός του γεύματος, το οποίο κατά τους δικαστές δεν υπάγεται στα έξοδα κηδείας.
Τώρα, το Α΄ Τμήμα του ΣτΕ επικύρωσε την Εφετειακή απόφαση και υποχρέωσε το Δημόσιο να τους καταβάλει 700.000 ευρώ (μαζί με τους νόμιμους τόκους) και απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του Ελληνικού Δημοσίου που ζητούσε να αναιρεθεί η εν λόγω εφετειακή απόφαση που δικαίωσε τους συγγενείς.
