Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις μνήμης για τη συμπλήρωση οκτώ ετών από τη φονική φωτιά στο Μάτι, που στοίχισε τη ζωή σε 104 ανθρώπους και άφησε δεκάδες εγκαυματίες.
Οι εκδηλώσεις για την φονική φωτιά στο Μάτι ξεκίνησαν στις 19:00 στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, στον Νέο Βουτζά, όπου βρίσκεται το Μνημείο των Θυμάτων.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Εκεί τελέστηκε τρισάγιο, ενώ ακολούθησε το προσκλητήριο των νεκρών.
Στη συνέχεια, συγγενείς των θυμάτων, κάτοικοι και πολίτες πραγματοποίησαν πορεία προς το Μάτι, ακολουθώντας συμβολικά τον «δρόμο της φωτιάς», αποτίοντας φόρο τιμής στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στην καταστροφική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018.
Σε ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών επισημαίνει ότι η επέτειος αποτελεί μια διαρκή υπενθύμιση της αξίας της ανθρώπινης ζωής, αλλά και της ανάγκης για αλήθεια, λογοδοσία και δικαιοσύνη, ώστε μια αντίστοιχη τραγωδία να μην επαναληφθεί ποτέ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η πομπή επιζώντων, συγγενών, θυμάτων, φίλων καθώς και εκπροσώπων κομμάτων ξεκίνησε από τον Νέο Βουτζά προς το Μάτι.
Στο μέσον της διαδρομής, έκαναν μια στάση στον Νέο Βουτζά, στο σημείο όπου έχουν 17 κυπαρισσάκια για τους ανθρώπους που έχασαν τις ζωές τους στο σημείο.
Έπειτα έφτασαν στο Μάτι, όπου, τελέστηκε νέο τρισάγιο στον Ναυτικό Αθλητικό Όμιλο στο Μάτι (Ν.Α.Ο.ΜΑ), ενώ γύρω ξεκίνησε νέα πομπή προς την Αργυρά Ακτή.
«Μια ανοιχτή πληγή με ονόματα και ζωές που άλλαξαν για πάντα – Η αλήθεια δεν έχει αποτυπωθεί»
Πριν από την έναρξη του προσκλητηρίου των νεκρών, στο βήμα της εκδήλωσης ανέβηκε η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018, Κάλλι Αναγνώστου, απευθύνοντας έναν καθηλωτικό λόγο για το τραύμα που παραμένει ορθάνοιχτο οκτώ χρόνια μετά. Η κ. Αναγνώστου υπογράμμισε με έμφαση:
«Σας καλωσορίζουμε στις εκδηλώσεις μνήμης της 23ης Ιουλίου του 2018. Οχτώ χρόνια από τη μέρα που ο χρόνος σταμάτησε για εκατοντάδες ανθρώπους και η ζωή χωρίστηκε οριστικά σε ένα πριν και ένα μετά. Η σημερινή επέτειος δεν είναι μία ακόμα ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι μία πληγή που παραμένει ανοιχτή. Μια πληγή με ονόματα, πρόσωπα, οικογένειες, αναμνήσεις και ζωές που άλλαξαν για πάντα. Και όλων ημών, που αναγκαστήκαμε να μάθουμε ξανά πώς να ζούμε με μία απώλεια που δεν αναπληρώνεται. Κάθε μία από αυτές τις ζωές είχε τη δική της μοναδική αξία. Δεν ήταν απλοί αριθμοί. Ήταν άνθρωποι με όνειρα, σχέδια, παιδιά, γονείς, φίλους, καθημερινότητα. Που είχαν δικαίωμα να επιστρέψουν στα σπίτια τους εκείνο το βράδυ. Που είχαν δικαίωμα στη ζωή, στην ασφάλεια και στην προστασία».
Στη συνέχεια της ομιλίας της, η πρόεδρος του Συλλόγου έθεσε το ζήτημα της μη απόδοσης δικαιοσύνης και της ανάγκης για πλήρη διαλεύκανση, ασκώντας έντονη κριτική για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε η τραγωδία σε θεσμικό επίπεδο. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα γράφτηκαν χιλιάδες σελίδες από άρθρα, έρευνες, πορίσματα και δικαστικές αποφάσεις που καμώνονται ότι αποδίδουν τα γεγονότα και τις ευθύνες, όμως ακόμα και σήμερα η αλήθεια δεν έχει αποτυπωθεί όπως θα έπρεπε.
Συμπλήρωσε ότι δεν έχουν αναζητηθεί όλες οι ευθύνες ούτε έχουν εξαχθεί τα αναγκαία συμπεράσματα που θα διασφαλίσουν ότι μια τέτοια καταστροφή δεν θα επαναληφθεί. Αναφερόμενη μάλιστα στο γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που χάθηκαν χωρίς να ταυτοποιηθούν, διερωτήθηκε πώς μετριέται η αξία μιας ανθρώπινης ζωής και πώς ισορροπεί το δικαίωμα στην ελευθερία των καταδικασθέντων με το δικαίωμα στη ζωή που στερήθηκαν τα θύματα. Κλείνοντας, υπενθύμισε ότι μια δημοκρατία κρίνεται από το αν αναζητά την αλήθεια και αν εξασφαλίζει λογοδοσία, τονίζοντας ότι στις 23 Ιουλίου δεν θυμόμαστε απλώς μια καταστροφή, αλλά υπερασπιζόμαστε την αξία της ανθρώπινης ζωής.
Το προσκλητήριο των νεκρών και τα μπαλόνια στον ουρανό
Μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας, ακολούθησε το φορτισμένο προσκλητήριο των νεκρών, κατά το οποίο εκφωνήθηκαν ένα προς ένα τα ονόματα των θυμάτων της τραγωδίας. Η συγκίνηση κορυφώθηκε όταν ακούστηκαν τα ονόματα των μικρών παιδιών που χάθηκαν τόσο άδικα, ανάμεσα στα οποία ένα αβάπτιστο βρέφος μόλις έξι μηνών, ένα παιδάκι πέντε ετών, δύο διδυμάκια εννέα ετών, καθώς και άλλα παιδιά έντεκα και πέντε ετών.
Αμέσως μετά, οι παρευρισκόμενοι φώναξαν τη λέξη «Αθάνατοι», τιμώντας τη μνήμη των νεκρών και δηλώνοντας ότι θα παραμείνουν για πάντα κοντά τους.Στο τέλος, αφέθηκαν λευκά μπαλόνια να πετάξουν ψηλά στον νυχτερινό ουρανό πάνω από το Μάτι, κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο το πρώτο μέρος της αποψινής εκδήλωσης.
