Δώδεκα χρόνια μετά το σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου 1999, στον οποίο έχασαν τη ζωή τους 39 άνθρωποι από την κατάρρευση του εργοστασίου της “Ρικομέξ”, 10 συγγενείς τριών θυμάτων εξακολουθούν να βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα γρανάζια της Δικαιοσύνης χωρίς να μπορούν να πάρουν τις αποζημιώσεις τους.
Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (απόφαση 3/2011) έκανε δεκτή αίτηση της Εθνικής Τράπεζας και αναίρεσε εφετειακές αποφάσεις που είχαν δικαιώσει συγγενείς των θυμάτων της “Ρικομέξ”, κρίνοντας ότι οι απαιτήσεις των συγγενών των θυμάτων είναι προνομιούχες και προηγούνται των Τραπεζών.
Σύμφωνα με την εφετειακή απόφαση, οι συγγενείς των θυμάτων της “Ρικομέξ” προηγούνται στον τομέα των αξιώσεων (αποζημιώσεων κ.λπ.) των άλλων που έχουν οικονομικές απαιτήσεις από την εταιρεία, χωρίς χρονικούς περιορισμούς ως προς το χρόνο διενέργειας του πλειστηριασμού των ακινήτων που θα καλύψουν τις αξιώσεις των συγγενών κ.λπ. Αντίθετα, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι οι απαιτήσεις των Τραπεζών προηγούνται αυτών των συγγενών των θυμάτων της “Ρικομέξ”.
Δυο ακίνητα της “Ρικομέξ” βγήκαν σε πλειστηριασμό προκειμένου όσοι διεκδικούν χρήματα να μπορέσουν να τα πάρουν. Μεταξύ αυτών ήταν και δέκα συγγενείς τριών θυμάτων που διεκδικούσαν να λάβουν τις αποζημιώσεις τους (για ψυχική οδύνη, διατροφή τέκνων κ.λπ.), συνολικού ύψους 1.060.658 ευρώ.
Οι συγγενείς, σύμφωνα με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (άρθρο 975) και τον Αστικό Κώδικα (άρθρο 932), κατατάχθηκαν σε προνομιακή θέση (τρίτη θέση) στον πίνακα των δανειστών, όπως λέγεται στη νομική επιστήμη, προκειμένου μετά τον πλειστηριασμό να λάβουν τα χρήματά τους πριν από άλλα πρόσωπα (φυσικά και νομικά) που διεκδικούν και αυτά χρηματικά ποσά. Αντίθετα, η Εθνική Τράπεζα έμεινε έξω από τον πίνακα.
Στη συνέχεια, η Τράπεζα άσκησε αναίρεση επί της εφετειακής απόφασης επικαλούμενη το νόμο που αφορά το εθνικό σύστημα προστασίας από την ανεργία και τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, για το χρόνο γένεσης των απαιτήσεων των συγγενών των θυμάτων της “Ρικομέξ”.
Ο νόμος αναφέρει: “Στην τρίτη τάξη των προνομίων του άρθρου 975 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κατατάσσονται οι απαιτήσεις που έχουν βάση τους την παροχή εξαρτημένης εργασίας, καθώς και οι απαιτήσεις των διδασκάλων, εφόσον προέκυψαν μέσα στην τελευταία διετία πριν από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού ή της κήρυξης της πτώχευσης. Αποζημιώσεις λόγω καταγγελίας της σχέσης εργασίας κατατάσσονται ανεξάρτητα από το χρόνο που προέκυψαν στην τάξη αυτή”.
Οι αρεοπαγίτες, δεχόμενοι την αίτηση της Τράπεζας, έκριναν ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως το άρθρο 975 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και το άρθρο 31 του νόμου 1545/1985, γιατί δέχθηκε ότι οι απαιτήσεις των συγγενών των θυμάτων της “Ρικομέξ” είναι προνομιακές και κατατάχθηκαν στην τρίτη τάξη, “μολονότι προέκυψαν πριν από την τελευταία διετία από την ημερομηνία ορισμού του πρώτου πλειστηριασμού”.
