Από το 1998 οι υπουργοί Οικονομικών των 19 χωρών που έχουν υιοθετήσει το ευρώ συνεδριάζουν μία φορά τον μήνα, ενώ μέχρι το 2010 το Eurogroup ήταν ένα είδος «φόρουμ πολιτικής συζήτησης». Όμως όλα άλλαξαν μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην ευρωζώνη.
Η κατάσταση απαιτούσε τη στενή συνεργασία των χωρών της ευρωζώνης προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι αγορές που απειλούσαν το οικοδόμημα του ενιαίου νομίσματος.
Όμως παρά τη μεγάλη αύξηση των ευθυνών του το Eurogroup παρέμεινε μια ομάδα υπουργών που λογοδοτούσαν μεταξύ τους και στις κυβερνήσεις τους, επικρίνει η Διεθνής Διαφάνεια.
Ανισότητα που “τρώει” τους μικρούς
Η ΜΚΟ εκτιμά επίσης ότι οι ισχυρότερες χώρες μέλη, κυρίως η Γερμανία και η Γαλλία, είναι αυτές που έχουν την εξουσία, παρόλο που οι αποφάσεις λαμβάνονται ομόφωνα, τουλάχιστον θεωρητικά.
Οι μικρές χώρες μέλη «υπό την πίεση των αγορών και τον περιορισμό του χρόνου (…) δεν μπορούσαν να μπλοκάρουν τις διαδικασίες», υποστηρίζει η έκθεση της ΜΚΟ.
Η ανισότητα αυτή είναι ακόμη πιο εμφανής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, οι αποφάσεις του οποίου λαμβάνονται με πλειοψηφία.
Ως λύση η Διεθνής Διαφάνεια προτείνει το Eurogroup να λογοδοτεί άμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επιπλέον εκτιμά ότι θα πρέπει να έχει έναν κανονικό πρόεδρο και όχι έναν υπουργό Οικονομικών που αναλαμβάνει χρέη προέδρου. Με αυτό τον τρόπο θα προφυλάσσεται περισσότερο από τις πιέσεις των διαφόρων κυβερνήσεων και θα είναι πιο ξεκάθαρα υπεύθυνο για τις αποφάσεις του, σύμφωνα με την Transparency International.
