Η χημική ανάλυση από τα απομεινάρια δέκα ξύλινων μαγκαλιών που βρέθηκαν στους οκτώ τάφους στη δυτική Κίνα, στο ανατολικό τμήμα της απομακρυσμένης οροσειράς Παμίρ, αποκάλυψαν την πιο πρώιμη στον κόσμο ένδειξη για το κάπνισμα χασίς – πιθανότατα για τελετουργικούς και θρησκευτικούς λόγους – πριν τουλάχιστον 2.500 χρόνια.
Τα υπολείμματα από τα φυτά κάνναβης που μελετήθηκαν, περιείχαν υψηλά επίπεδα ψυχοδραστικών ουσιών. Η κάνναβη, ένα από τα αρχαιότερα καλλιεργούμενα φυτά στην ανατολική Ασία (εδώ και τουλάχιστον 6.000 χρόνια), χρησιμοποιείται ευρέως μέχρι σήμερα σε όλο τον κόσμο, με νόμιμο ή παράνομο τρόπο.
Οι ερευνητές της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών και του γερμανικού Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για την Επιστήμη της Ανθρώπινης Ιστορίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science Advances”, εξήγαγαν οργανικά υλικά από τα θραύσματα των αρχαίων μαγκαλιών και των καμένων πετρών που βρήκαν στο εσωτερικό τους, και τα ανέλυσαν με την μέθοδο της αέριας χρωματογραφίας – φασματομετρίας μάζας.
La Cina, duemilacinquecento anni di canne #cannabis https://t.co/tkhAo9sZkv
— laRegione (@laregione) June 12, 2019
Χασίς προϊστορικό!
Η ανάλυση αποκάλυψε, προς μεγάλη έκπληξη τους, την ακριβή χημική “υπογραφή” της κάνναβης, με υψηλή μάλιστα περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC). Κατά πάσα πιθανότητα, το κάπνισμα της κάνναβης γινόταν στη διάρκεια ταφικών τελετών, ίσως ως ένα μέσο επικοινωνίας με τους θεούς ή τους νεκρούς.
Ορισμένοι ιστορικοί τοποθετούν την προέλευση αυτής της “ψυχαγωγικής” κάνναβης στις στέπες της Κεντρικής Ασίας, με βάση μια αναφορά του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Ηρόδοτου. Μέχρι τώρα, όμως, είχαν βρεθεί ελάχιστες απτές ενδείξεις στην Ευρασία για πρώιμη χρήση κάνναβης, στην κινεζική περιοχή Σιντσιάνγκ και στα ρωσικά όρη Αλτάι.
Η εξάπλωση έγινε πιθανώς μέσω ανταλλαγών κατά μήκος του πρώιμου “Δρόμου του Μεταξιού”.
Οι ερευνητές θεωρούν πιθανό ότι όλα ξεκίνησαν, όταν άνθρωποι που περιόδευαν σε εκείνες τις ορεινές περιοχές, τυχαία έπεσαν πάνω σε σπάνιες άγριες ποικιλίες κάνναβης με υψηλή THC και έκτοτε φρόντισαν να τη χρησιμοποιήσουν για τελετουργικούς-θρησκευτικούς σκοπούς, μια χρήση που σταδιακά εξαπλώθηκε. Αργότερα καθιερώθηκε η ιατρική και η ψυχαγωγική χρήση της, ενώ είχε προηγηθεί η χρήση της για διατροφή και ένδυση.
“Είναι ξεκάθαρο ότι το φυτό έχει μια μακρά ιστορία ανθρώπινης χρήσης, ιατρικής, τελετουργικής και ψυχαγωγικής εδώ και αμέτρητες χιλιετίες”, ανέφερε ο δρ. Σπένγκλερ.
