Η εικόνα ενός σκύλου να κυκλοφορεί ανάμεσα σε γραφεία, αίθουσες συσκέψεων ή ακόμη και νοσοκομειακούς διαδρόμους θα φάνταζε παράξενη πριν από λίγα χρόνια. Σήμερα, όμως, αποτελεί μια πραγματικότητα που εξαπλώνεται διεθνώς και αρχίζει να βρίσκει θέση και στην Ελλάδα.
Η πρόσφατη ένταξη του Ντύλαν, του πρώτου σκύλου θεραπείας-επισκέψεων με σταθερή παρουσία σε δημόσιο νοσοκομείο του ΕΣΥ, στο Νοσοκομείο Μεταξά, έφερε ξανά στο προσκήνιο μια συζήτηση που απασχολεί όλο και περισσότερο οργανισμούς και επιχειρήσεις: γιατί οι σκύλοι εμφανίζονται όλο και συχνότερα στους χώρους εργασίας;
Η απάντηση δεν σχετίζεται μόνο με τη φιλοζωία. Συνδέεται με την παραγωγικότητα, την ψυχική υγεία και τη νέα κουλτούρα εργασίας που διαμορφώνεται μετά την πανδημία.
Η ψυχική υγεία στο επίκεντρο
Τα τελευταία χρόνια οι επιχειρήσεις επενδύουν περισσότερο από ποτέ στην ευημερία των εργαζομένων τους.
Το burnout, το άγχος και η συναισθηματική εξουθένωση έχουν μετατραπεί σε βασικές προκλήσεις για τους εργοδότες, οι οποίοι αναζητούν τρόπους να δημιουργήσουν πιο ανθρώπινα εργασιακά περιβάλλοντα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία ενός σκύλου λειτουργεί συχνά ως «καταλύτης» χαλάρωσης.
Η αλληλεπίδραση με τα ζώα έχει συνδεθεί με τη μείωση του στρες, την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας και τη βελτίωση της διάθεσης. Δεν είναι τυχαίο ότι νοσοκομεία, πανεπιστήμια, ακόμη και μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες αξιοποιούν προγράμματα animal-assisted therapy ή pet-friendly πολιτικές.
Στην περίπτωση του Νοσοκομείου Μεταξά, ο στόχος είναι η ψυχοσυναισθηματική υποστήριξη ογκολογικών ασθενών. Ωστόσο, η ίδια λογική εφαρμόζεται και στον εταιρικό κόσμο, όπου η συναισθηματική ανθεκτικότητα των εργαζομένων θεωρείται πλέον κρίσιμος παράγοντας απόδοσης.
Μπορεί ένας σκύλος να αυξήσει την παραγωγικότητα;
Η σύνδεση ανάμεσα στους σκύλους και την παραγωγικότητα ακούγεται εκ πρώτης όψεως αντιφατική. Πώς μπορεί ένα κατοικίδιο να συμβάλει στην καλύτερη επαγγελματική απόδοση;
Οι ειδικοί εξηγούν ότι η παραγωγικότητα δεν εξαρτάται μόνο από τις ώρες εργασίας, αλλά και από την ποιότητα της συγκέντρωσης, το επίπεδο άγχους και τις διαπροσωπικές σχέσεις μέσα στον οργανισμό.
Οι εργαζόμενοι που αισθάνονται λιγότερη πίεση και μεγαλύτερη συναισθηματική ισορροπία τείνουν να συνεργάζονται καλύτερα, να επικοινωνούν πιο αποτελεσματικά και να παρουσιάζουν χαμηλότερα επίπεδα απουσιών. Ένας σκύλος στο γραφείο μπορεί να λειτουργήσει ως κοινό σημείο αναφοράς, να διευκολύνει την κοινωνικοποίηση και να «σπάσει» τις τυπικές ιεραρχικές αποστάσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετές εταιρείες τεχνολογίας και startups στο εξωτερικό επιτρέπουν πλέον στους εργαζόμενους να φέρνουν τα κατοικίδιά τους στον χώρο εργασίας, θεωρώντας ότι η πρακτική αυτή ενισχύει το αίσθημα δέσμευσης και την εταιρική κουλτούρα.
Η νέα κουλτούρα εργασίας
Η άνοδος των pet-friendly χώρων εργασίας αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης μεταμόρφωσης. Οι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα οι νεότερες γενιές, δεν αξιολογούν πλέον μια θέση εργασίας μόνο με βάση τον μισθό. Αναζητούν περιβάλλοντα που προσφέρουν ευελιξία, νόημα, συμπερίληψη και ποιότητα ζωής.
Σε αυτό το νέο μοντέλο, οι χώροι εργασίας καλούνται να μοιάζουν λιγότερο με αυστηρούς διοικητικούς μηχανισμούς και περισσότερο με κοινότητες ανθρώπων.
Οι σκύλοι συμβολίζουν ακριβώς αυτή τη μετάβαση. Εκφράζουν μια φιλοσοφία που δίνει προτεραιότητα στην ανθρώπινη εμπειρία και όχι αποκλειστικά στους δείκτες απόδοσης.
Υπάρχουν και προκλήσεις
Βεβαίως, η παρουσία ζώων στους χώρους εργασίας δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Αλλεργίες, φοβίες, ζητήματα υγιεινής ή η ανάγκη διατήρησης επαγγελματικού περιβάλλοντος αποτελούν πραγματικές προκλήσεις.
Γι’ αυτό και οι οργανισμοί που υιοθετούν τέτοιες πρακτικές συνήθως εφαρμόζουν σαφείς κανόνες, ειδικές διαδικασίες εκπαίδευσης των ζώων και εθελοντική συμμετοχή των εργαζομένων.
Η επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος εξαρτάται λιγότερο από την παρουσία του ίδιου του σκύλου και περισσότερο από το κατά πόσο εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική ευεξίας.
Από «προνόμιο» σε εργαλείο ευημερίας
Η περίπτωση του Ντύλαν στο Νοσοκομείο Μεταξά δείχνει ότι η σχέση ανθρώπου και ζώου μπορεί να αξιοποιηθεί ακόμη και σε απαιτητικά περιβάλλοντα όπως η υγεία. Παράλληλα, αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη τάση που διαμορφώνει το μέλλον της εργασίας.
Οι εταιρείες που ανοίγουν την πόρτα στα κατοικίδια δεν ακολουθούν όλες την ίδια συνταγή. Άλλες εφαρμόζουν πιλοτικά προγράμματα, άλλες επιτρέπουν την παρουσία σκύλων μόνο σε συγκεκριμένες ημέρες και άλλες επιλέγουν να μην υιοθετήσουν καθόλου το μοντέλο.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η συζήτηση γύρω από το πώς πρέπει να είναι ο σύγχρονος χώρος εργασίας έχει ήδη ξεκινήσει και οι τετράποδοι «συνάδελφοι» αποτελούν πλέον μέρος της.
