Και μέχρι να έρθει η ανάπτυξη, η φοροδιαφυγή και οι λίστες δεν φαίνεται να αποδίδουν τα αναμενόμενα εξαιτίας λόγων, για να λέμε την αλήθεια, που δεν εξαρτώνται από τη θέληση υπουργών και της κυβέρνησης. Αντί λοιπόν να ψάχνετε ισοδύναμα δεξιά και αριστερά, να βάζετε φόρους, εισφορές και τέλη σε ανθρώπους που δεν έχουν εισοδήματα ή καταθέσεις, στραφείτε πολύ απλά σε αυτούς που ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΕΧΟΥΝ.
Ποιοι είναι αυτοί; Μα όσοι έβγαλαν στο εξωτερικό χρήματα και ιδίως όσοι έβγαλαν πάνω από 100.000 ευρώ τα τελευταία χρόνια. Οι πολίτες αυτοί ανέρχονται, σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας σε 200.000 περίπου. Οσοι έβγαλαν έξω από 100.000 ως 200.000 ευρώ ανέρχονται σε 100.000 περίπου άτομα και οι υπόλοιποι 100.000 πολύ μεγαλύτερα ποσά, ακόμα και εκατομμύρια.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αν λοιπόν εκείνοι που έβγαλαν από 100 ως 200 χιλιάδες ευρώ πληρώσουν μία εισφορά ας πούμε της τάξης του 1%, και μπορούν να την πληρώσουν γιατί έχουν , τότε θα μπουν στο δημόσιο ταμείο πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ. Στη συνέχεια αν εκείνοι που έβγαλαν πάνω από 200.000 πληρώσουν εισφορά από 2% ως 5% ας πούμε (εκείνος που έβγαλε 1.000.000 για παράδειγμα μπορεί κάλλιστα να πληρώσει τις 50.000 ευρώ γιατί έχει) τότε θα μπουν στα δημόσια ταμεία αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και δεν θα χρειάζεται να φορολογούνται οι ιδιοκτήτες για ενοίκια που δεν εισπράττουν ή να επιβαρύνονται άνθρωποι που δεν έχουν φοροδοτική ικανότητα όπως δείχνει η αύξηση των οφειλών προς το Δημόσιο.
Λίγη φαντασία και πολιτική βούληση χρειάζεται Αλέξη και χρήματα μπορούν να βρεθούν, αρκεί να τα αναζητήσετε εκεί που υπάρχουν και όχι στο πορτοφόλι του συνταξιούχου ή του μικροϊδιοκτήτη ακινήτου ή του ιδιοκτήτη αυτοκινήτου, που κάποτε το αγόρασε γιατί εργαζόταν και είχε εισόδημα από την εργασία ή την επιχείρηση, αλλά τώρα δεν μπορεί ούτε να το συντηρήσει, ούτε να το πουλήσει. Τι στο καλό, πάλι τα συνήθη υποζύγια θα κληθούν να πληρώσουν, παρότι δεν έχουν πια, γιατί δεν μπορούν να ξεφύγουν; Ελεος!
