Όταν για παράδειγμα μια εταιρεία αποφασίζει να αλλάξει τη σύνθεση του διοικητικού της συμβουλίου, πριν την τοποθέτηση του κάθε μέλους υπάρχει μια εισήγηση που εξηγεί γιατί τοποθετείται σε αυτή την θέση.
Σε επίπεδο ελληνικών κυβερνήσεων ο πρωθυπουργός ποτέ μα ποτέ δεν εξήγησε γιατί το κάνει και γιατί τοποθετεί όπως τοποθετεί σε κάθε υπουργείο τα στελέχη του.
Ο κ. Παπανδρέου ακολούθησε τα βήματα των προκατόχων του. Ως άρχοντας απόλυτα και απόλυτα κακομαθημένος επέλεξε μετά από πολλές σκέψεις τους νέους υπουργούς και υφυπουργούς αλλά δεν μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις αυτές.
Τι σκοπεύει δηλαδή να κάνει από εδώ και πέρα. Γιατί κανείς δεν πρέπει να αγνοεί ότι ο πρωθυπουργός τόσο προεκλογικά όσο και στις προγραμματικές του δεσμεύσεις είχε μιλήσει για μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα. Και σήμερα, λίγες ώρες μετά την αλλαγή αυτού του σχήματος η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου βρίσκεται με 48 υπουργούς και υφυπουργούς!
Τι μπορεί να είναι αυτό που τον ώθησε να συστήσει μια τόσο πολυπληθή κυβερνητική ομάδα.
Η εικόνα του πρωθυπουργού που είναι κλεισμένος στο γραφείο του με τις ώρες, αποφασίζει και στη συνέχεια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με μια λίστα ανά χείρας αραδιάζει ονόματα δεν αφορά τους πολίτες.
Στην σημερινή εποχή ειναι εικόνα από τα παλιά, μέρος της νοοτροπίας διακυβέρνησης που μας έφτασε ως εδώ.
Κι έτσι, αφού ο πρωθυπουργός δεν μιλά, αρχίζουν οι εικασίες ή η σπέκουλα. Οι δημοσιογράφοι προσπαθούν από τα παραπολιτικά, από τις τελετές παράδοσης – παραλαβής, ή τις ακριτομύθειες να καταλάβουν τι σκέφτεται ο πρωθυπουργός.
Και αρχίζουν τα σενάρια, ευπώλητα και ευφάνταστα. Ετσι, η πολιτική γίνεται κουτσομπολιό και βγαίνει έξω από την ζωή μας.
