Το σχόλιο του Γιάννη Λοβέρδου

που γεννήθηκαν, ζουν και σπουδάζουν στην πατρίδα μας είναι αναμφίβολα μιά γενναία ενέργεια, που θα έχει γενικότερα θετικές επιπτώσεις στην συνοχή της ελληνικής κοινωνίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η έλευση εκατοντάδων χιλιάδων ξένων στην Ελλάδα την τελευταία 20ετία έχει αλλοιώσει την παραδοσιακή μορφή της κοινωνίας μας. Αλλά είναι μιά πραγματικότητα, που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αγνοήσουμε. Δεν έχουμε την πολυτέλεια, όσο κι αν κάποιοι θα προτιμούσαν να ζουν σε μια «φυλετικά αγνή» Ελλάδα του 1960 ότι σήμερα καλώς η κακώς έχουν βρεθεί στη χώρα μας κι έχουν κάνει μόνιμη εγκατάσταση τόσες χιλιάδες η κι εκατομμύρια συνανθρώπων μας από όλο τον κόσμο. Αυτούς τους ανθρώπους είτε θα τους ενσωματώσουμε είτε θα τους διώξουμε από την χώρα μας.

Αλλά τους ανθρώπους εκείνους, ιδίως τα νέα παιδιά, που έχουν επιλέξει να ζουν στην Ελλάδα, να σπουδάζουν σε ελληνικά σχολεία και να αισθάνονται έλληνες δεν μπορούμε να τους αγνοήσουμε. Σήμερα ζουν εδώ χιλιάδες πολίτες, που δεν διαθέτουν καμιά ιθαγένεια, που μιλούν την ελληνική γλώσσα πρέπει να τους κάνουμε και τυπικά συμπολίτες μας, όπως είναι στην ουσία.

Ηδη η διαδικασία, που ξεκίνησε η κυβέρνηση είναι προς την σωστή κατεύθυνση και πιστευούμε ότι μπορεί να διορθώσει πολλές αδικίες, που μέχρι στιγμής υπήρχαν στο νομικό καθεστώς των ανθρώπων αυτών. Απαράδεκτες αδικίες για ένα σύγχρονο, δημοκρατικό τρόπο λειτουργίας και σκέψης. Για ένα κράτος δικαίου, που σέβεται τον εαυτό του. Είναι προφανές ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις.

Από τους συντηρητικούς εκείνους κύκλους, που ταυτίζουν τον κάθε ξένο με τους εγκληματίες, που έχουν πληθύνει επικίνδυνα στη χώρα μας και τρομοκρατούν όλους μας. Από εκείνους, που ακόμα μπορούν να πιστεύουν η να εύχονται την καθαρότητα της φυλής και του έθνους. Αυτά όλα, όσο κι αν κάποιοι τα εύχονται, δεν υπάρχουν κι ούτε μπορούμε όσο κι αν το θέλουμε να επιστρέψουμε στο παρελθόν.

Οι σύγχρονες ευρωπαϊκές δημοκρατίες είναι πολυπολιτισμικές. Η προσαρμογή στην πραγματικότητα αυτή ασφαλώς δεν είναι εύκολη. Για κανένα μας. Πρέπει να κάνουμε όμως την προσπάθεια αυτή. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα ανεχόμαστε τις εγκληματικές πράξεις, από όπου κι αν προέρχονται, και την ανεξέλεγκτη και παράνομη μετανάστευση, δηλαδή να κατοικούν στη χώρα μας άγνωστος αριθμός ανθρώπων, που δεν γνωρίζουμε ούτε ποιοι ούτε που ζουν ούτε τι πράττουν.

Άλλο το θέμα της αποκατάστασης της αδικίας για εκείνους τους ανθρώπους που έχουν γίνει έλληνες και πρέπει να τους ενσωματώσουμε πλήρως. Κι άλλο το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης και της εγκληματικής δραστηριότητας ορισμένων εξ αυτών.