Βουτυράτη σφολιάτα, πλούσια κρέμα αμυγδάλου και δροσερή σαντιγί συνθέτουν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ρετρό γλυκά.
Σπιτικό μιλφέιγ, αλλά με έντονη γευστική αναφορά στην αγαπημένη πάστα αμυγδάλου.
Φυσικά και μπορούμε να αγοράσουμε έτοιμα φύλλα σφολιάτας, ένα νόστιμο γλυκάκι θέλουμε να φτιάξουμε, δεν είμαστε και κασκαντέρ να φτιάξουμε την σφολιάτα με τα χεράκια μας.
Θέλουμε κάτι εντυπωσιακό που δεν έχει ιδιαίτερη δυσκολία στην προετοιμασία.
Τα υλικά μας δίνουν περίπου 10 κομμάτια.
Σπιτικό μιλφέιγ
Υλικά (για 10-12 κομμάτια):
Για τη σφολιάτα:
- 2 φύλλα σφολιάτας βουτύρου (περίπου 800 γρ.)
- 1 αυγό, χτυπημένο
- 30 γρ. φιλέ αμυγδάλου
Για την κρέμα:
- 500 ml πλήρες γάλα
- 120 γρ. ζάχαρη
- 2 κρόκοι αυγών
- 45 γρ. κορν φλάουρ
- 40 γρ. βούτυρο
- 120 γρ. καβουρδισμένα αμύγδαλα, πολύ ψιλοαλεσμένα
- 1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
- 1 πρέζα αλάτι
Για τη σαντιγί:
- 500 ml κρέμα γάλακτος 35%
- 50 γρ. άχνη ζάχαρη
- 1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
Για το τελείωμα:
- άχνη ζάχαρη
Εκτέλεση:
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 190°C.
Απλώνουμε τα δύο φύλλα σφολιάτας σε ταψιά με αντικολλητικό χαρτί και τα τρυπάμε με πιρούνι σε αρκετά σημεία.
Αλείφουμε το ένα φύλλο με το αυγό, πασπαλίζουμε με το φιλέ αμυγδάλου και ψήνουμε και τα δύο φύλλα για 20-25 λεπτά, μέχρι να αποκτήσουν βαθύ χρυσαφένιο χρώμα.
Τα αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς.
Ζεσταίνουμε το γάλα.
Χτυπάμε τους κρόκους με τη ζάχαρη και το κορν φλάουρ, προσθέτουμε σταδιακά το γάλα και επιστρέφουμε το μείγμα στην κατσαρόλα.
Μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να πήξει. Προσθέτουμε το βούτυρο, τη βανίλια, το αλάτι και τα αλεσμένα αμύγδαλα και ανακατεύουμε μέχρι να αποκτήσουμε λεία κρέμα.
Καλύπτουμε την επιφάνειά της με μεμβράνη και αφήνουμε να κρυώσει τελείως.
Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με την άχνη και τη βανίλια μέχρι να γίνει σταθερή σαντιγί.
Τοποθετούμε το πρώτο φύλλο σφολιάτας σε πιατέλα, απλώνουμε την κρέμα, καλύπτουμε με τη σαντιγί και ολοκληρώνουμε με το δεύτερο φύλλο.
Αφήνουμε το γλυκό στο ψυγείο για τουλάχιστον τέσσερις ώρες πριν το κόψουμε.
Πασπαλίζουμε με άχνη λίγο πριν το σερβίρισμα.
Κόβουμε με πριονωτό μαχαίρι χωρίς μεγάλη πίεση για να μη θρυμματιστεί το επάνω φύλλο.
