Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στα μονοπάτια του κρητικού αμπελώνα, και έχοντας πάρει ήδη αυτοπεποίθηση και φόρα από τα γυρίσματα, τις συνεντεύξεις και τα υπέροχα κρασιά των προηγούμενων παραγωγών, η πυξίδα μας έδειξε νέους προορισμούς.
Το ταξίδι μας συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον!
Scalarea Estate: Η «δομή» του χαρακτήρα και το κρασί της ψυχής
Επόμενη στάση το Σκαλάνι Ηρακλείου. Εκεί μας περίμενε ο Αριστοτέλης Ψυρρόπουλος, οινολόγος και γεωπόνος του κτήματος. Ο Αριστοτέλης είναι ένας «μετανάστης» του κρασιού, μιας και η καταγωγή του είναι από την κεντρική Ελλάδα και όχι από την Κρήτη. Αν μπορούσα να τον χαρακτηρίσω με μία λέξη, θα του έκλεβα την ατάκα που μου είπε: «η δομή στα κρασιά προσφέρει απόλαυση». Αυτή ακριβώς η δομή χαρακτηρίζει και τον ίδιο.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στο εντυπωσιακό κελάρι με τα βαρέλια. Αν και όλο το οινοποιείο είναι ένα κόσμημα, συμφωνήσαμε και οι δύο ότι εκεί κάτω είναι το τέλειο μέρος. Κάπου εκεί έφτασε και η κοπέλα του Αριστοτέλη, η Έλενα.
Στο πρώτο γύρισμα, ο Αριστοτέλης ήταν αρκετά κουμπωμένος και αγχωμένος. Μόλις τελειώσαμε, και ενώ ετοιμαζόμασταν για τη συνέντευξη, μου λέει: «Πάμε να πιούμε λίγο κρασί για να είμαι πιο χαλαρός;». Και φυσικά πήγαμε. Καθίσαμε στον επισκέψιμο χώρο του κτήματος —εγώ, η σύζυγός μου η Κατερίνα, ο Αριστοτέλης και η Έλενα— και εναποθέσαμε τις ψυχές μας μιλώντας με θέα τα αμπέλια, πίνοντας δύο μπουκάλια Scalarea λευκό. Και επειδή εκτός από δομικό, αυτό το κρασί εκφράζει και ψυχή, σκαρφίστηκα ένα μικρό, αθώο ψέμα. Του είπα ότι το πρώτο βίντεο δεν είχε ήχο και έπρεπε να το πάμε από την αρχή. Ήξερα πολύ καλά ότι ο Αριστοτέλης διαθέτει πολλή ψυχή, όπως ακριβώς και τα κρασιά που δημιουργεί, και ήθελα να βγει αυτό στην κάμερα. Οπότε τα πήγαμε όλα από την αρχή, και το αποτέλεσμα… απλά θα πρότεινα να το δείτε!
Τι να δοκιμάσετε:
Scalarea Λευκό: Ένα καταπληκτικό blend Ασύρτικου με Βιδιανό. Ένα κρασί πάρα πολύ φινετσάτο, με γερή δομή και μεγάλη ψυχή.
Scalarea Ερυθρό: Ένα υπέροχο blend Κοτσιφάλι – Syrah. Ένα καταπληκτικό πάντρεμα της γηγενούς ποικιλίας με το Syrah, με τη χαρακτηριστική υπογραφή του Αριστοτέλη Ψυρρόπουλου.
Κτήμα Τοπλού: Η μοναστηριακή γαλήνη και η μαγεία της πέτρας
Ξεκινήσαμε πολύ πρωί από το Ηράκλειο για να φτάσουμε στη Σητεία, και συγκεκριμένα στη Μονή Τοπλού. Γενικά, περίμενα πως —μιας και μιλάμε για μοναστηριακά κρασιά— θα ζούσα μια διαφορετική εμπειρία. Και όντως, όταν φτάσαμε, οι προσδοκίες μου επιβεβαιώθηκαν απόλυτα.
Εκεί μας υποδέχτηκε ο Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος, υπεύθυνος του οινοποιείου. Ο τρόπος που μιλούσε για το οινοποιείο, τα αμπέλια, το μοναστήρι και την ιστορία του ήταν τουλάχιστον μαγευτικός, με μια ηρεμία, ειλικρίνεια και καθαρότητα στον λόγο αξιοζήλευτη.
Το πρώτο γύρισμα έγινε μέσα στη «φάμπρικα», στον επισκέψιμο χώρο πλησίον του μοναστηριού, έναν μαγικό χώρο όπου μπορείς να απολαύσεις τα κρασιά του κτήματος. Το ομορφότερο κομμάτι, όμως, διαδραματίστηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η οποία έγινε εντός της αυλής της Μονής, δίπλα στο Καθολικό. Η μαγεία της πέτρας και η απόλυτη ηρεμία που προσέφερε το μοναστήρι ήταν κάτι το απερίγραπτο. Μέσα σε όλον αυτόν τον συνδυασμό, τα κρασιά του κτήματος δεν θα μπορούσαν παρά να έχουν έναν εξίσου μοναδικό χαρακτήρα.
Τι να δοκιμάσετε
Θραψαθήρι: Αν και βρισκόμαστε σε ζώνη ΠΟΠ Σητεία (όπου κυρίαρχη ποικιλία είναι το Λιάτικο), η μεγάλη ευχάριστη έκπληξη ήταν το Θραψαθήρι. Πέρα από τα τυπικά αρώματα της ποικιλίας, βγάζει μια υπέροχη βοτανικότητα, με νότες από ρίγανη και θυμάρι.
Βιλάνα: Η αγαπημένη κρητική ποικιλία, την οποία εδώ βρίσκουμε υπέροχα ωριμασμένη σε δρύινα βαρέλια.
Silva Wines: Η επιτομή της κρητικής φιλοξενίας και η βιοδυναμική προσέγγιση
Επιστροφή στον νομό Ηρακλείου, στη Σίβα, για να επισκεφθούμε το Silva Wines. Εκεί συναντήσαμε την απόλυτη επιτομή της κρητικής φιλοξενίας στο πρόσωπο της Χαρούλας Δασκαλάκη. Ό,τι και να πω γι’ αυτήν τη γυναίκα, ως άνθρωπο, θα είναι λίγο. Οπότε θα πρότεινα να περάσετε από το επισκέψιμο οινοποιείο για να τη γνωρίσετε από κοντά και να καταλάβετε ακριβώς για τι άνθρωπο μιλάμε.
Εκεί βρίσκονταν επίσης η μητέρα της Χαρούλας, η κα Ειρήνη Δασκαλάκη (η «αρχιτέκτων» του οινοποιείου), και ο αδερφός της, ο Γιάννης, που έχει αναλάβει το κομμάτι της παραγωγής και του αμπελιού.
Κάπου εκεί αντιμετωπίσαμε και την πρώτη μας τεχνική δυσκολία. Όπως είπε χαριτολογώντας η Χαρούλα, «σύμφωνα με τη βιοδυναμική, δεν ήταν καλή ημέρα!». Παρεμπιπτόντως, το οινοποιείο, εκτός από βιολογική καλλιέργεια, εφαρμόζει και βιοδυναμική, με απαράμιλλο σεβασμό από την αρχή της διαδικασίας μέχρι το τέλος.
Αφού κάμφθηκαν οι δυσκολίες, η Χαρούλα μας μίλησε για το οινοποιείο, την αγάπη για το κρασί και τη φιλοσοφία τους. Το πάθος της ξεχειλίζει, ακριβώς όπως και στα κρασιά τους. Αν και προσπάθησα να πείσω τη μητέρα και τον αδερφό της να μιλήσουν στην κάμερα, τελικά δεν ήθελαν. Όμως, αν ακούσετε την κα Ειρήνη να μιλάει για το κρασί, θα καταλάβετε πολλά και θα εκτιμήσετε το τελικό προϊόν ακόμη περισσότερο.
Το καλύτερο, βέβαια, μας το φύλαγαν για το τέλος: μας είχαν μαγειρέψει παραδοσιακά πιάτα και φάγαμε όλοι μαζί παρέα με τα κρασιά του κτήματος. Ήταν από τα πιο γευστικά τραπέζια που έχω δοκιμάσει ποτέ, συνοδευόμενο φυσικά από την κλασική, ταπεινή ατάκα: «Εντάξει, δεν κάναμε και πολλά πιάτα!».
Τι να δοκιμάσετε
Liatiko Grand Reserve: Ό,τι και να πω γι’ αυτό το Λιάτικο θα είναι λίγο. Πρόκειται πραγματικά για ένα μεγάλο κρασί που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε.
Ένστικτο Λευκό: Μια προσωπική επιλογή, ένα εξαιρετικό Βιδιανό που σίγουρα θα σας κερδίσει.
Καλή απόλαυση, καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!
