Ειδικότερα, σήμερα η Ολομέλεια του ΣτΕ έθεσε στο “μικροσκόπιο” της το θέμα της συνταγματικότητας των συνεχών παρατάσεων παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων, το οποίο παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια από την αυξημένη 7μελής σύνθεσης του Β’ Τμήματος, η οποία έκρινε αντισυνταγματική την συνεχής παράταση παραγραφής.
Κατά τη διάρκεια, της συζήτησης οι δικηγόροι του ελληνικού δημοσίου επισήμαναν ότι εάν τα μέλη της Ολομέλειας ταχθούν με την άποψη του Β΄ Τμήματος περί αντισυνταγματικότητας τότε θα χαθούν πολλά χρήματα τα οποία το Δημόσιο κυνηγάει. Ειδικότερα, την Ολομέλεια την απασχόλησε η περίπτωση εταιρείας εμπορίας πετρελαιοειδών, στην οποία, έπειτα από έλεγχο στα εισοδήματά της του έτους 2002, ο προϊστάμενος του Διαπεριφερειακού Ελεγκτικού Κέντρου (ΔΕΚ) Αθηνών επέβαλε σε βάρος της κύριο φόρο 3.986.826 ευρώ και πρόσθετο φόρο 11.102.850 ευρώ, λόγω ανακριβούς δήλωσης. Από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών ακυρώθηκε το φύλλο ελέγχου φόρου (13.12.2010) για το εισόδημα του 2002 και το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε αναίρεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το Β’ Τμήμα με πρόεδρο την αντιπρόεδρο Μαίρη Σαρπ και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Κωνσταντίνο Νικολάου, έχει παρέπεμψε στην Ολομέλεια του ΣτΕ για να κριθεί η συνταγματικότητα των νόμων 3513/2005, 3697/2008, 3790/2009 και 3842/2010 ως προς το σκέλος εκείνο που παρέτειναν συνεχώς τον χρόνο παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων.
Ειδικότερα, το Β΄ Τμήμα εξέφρασε την άποψη ότι η παραγραφή πρέπει να έχει συνολικά εύλογη χρονική διάρκεια, δηλαδή να συνάδει προς την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και οι συνεχείς παρατάσεις αντίκεινται στην απορρέουσα από το Σύνταγμα αρχή του κράτους δικαίου και της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
