To συγκεκριμένο άρθρο αναφέρει ότι “επιτρέπεται στην Επιτροπή να συνάπτει δημόσιες συμβάσεις προμηθειών με τους προμηθευτές και τους παρόχους υπηρεσιών και να κάνει επιχορηγήσεις σε μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) και σε εξειδικευμένες υπηρεσίες των κρατών μελών και να αναθέτει καθήκοντα εκτέλεσης του προϋπολογισμού σε διεθνείς οργανισμούς.”
Σχετικά με την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, που ως τώρα αφορούσε μόνο τρίτες χώρες, οι ίδιοι κοινοτικοί παράγοντες εξηγούσαν ότι είναι πάγια τακτική της Επιτροπής να δίνει τα χρήματα απευθείας σε Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς και ποτέ σε κυβερνητικούς φορείς.
Επεσήμαναν, επίσης, ότι η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας βασίζεται “στις αρχές της ανεξαρτησίας, της αμεροληψίας, της ουδετερότητας και του ανθρωπισμού”.
