Όμως η σταθερή φιλοδυτική, σε εκνευριστικό βαθμό, κατεύθυνση των καθεστώτων και η δημιουργία διευρυμένων ελίτ που διαχειρίζονταν τη φτώχια και την καθυστέρηση της χώρας τους αλλά και τους πόρους των διεθνών επιχορηγήσεων έδιναν την αίσθηση της σταθερότητας. Οι ελίτ διεφθάρησαν απόλυτα διότι η εξουσία ασκείτο χωρίς το παραμικρό θεσμικό αντίβαρο και τώρα ο φόβος ενός μουσουλμανικού φονταμενταλισμού θα κάνει την παγκόσμια κοινότητα να τρέχει πανικόβλητη.
Χαράς ευαγγέλια για τον προφανή μεσολαβητή στην κατάσταση. Τον Ταγίπ Ερντογάν.
Το πόσο αιφνιδιάσθηκαν αλλά και πόσο γρήγορα πάνε τα πράγματα το δείχνουν ανάγλυφα οι λεκτικοί ακροβατισμοί των επισήμων χειλέων σε Αμερική και Ευρώπη.
Μέχρι τις 13 Ιανουαρίου ο Τυνήσιος ήταν ο «αγαπητός φίλος» σε Γάλλους και Αμερικάνους. Πριν 10 ημέρες χαρακτηρίσθηκε επισήμως «τύραννος» και ότι είχε μετατρέψει το πολίτευμα της χώρας σε «κλεπτοκρατία». Από τους ίδιους Γάλλους και Αμερικάνους.
Ο Μουμπάρακ είναι πιο δύσκολη περίπτωση. Γιατί είναι ακόμη στην εξουσία αλλά ίσως με πολύ μετρημένες μέρες. Πώς να τον πεις;
Ο Αλαίν Ζυππέ, Γάλλος υπουργός Άμυνας άρχισε να μιλά για «αυταρχικό» καθεστώς. Στις 5 Ιανουαρίου είχε μιλήσει για τον «άξιο πρόεδρο Μουμπάρακ» και την «ηγεσία της ελπίδας» στην Αίγυπτο.
Οι ανακοινώσεις του Γαλλικού Πρακτορείου ειδήσεων άρχισαν να κάνουν λόγο για τον «αυτοκράτορα Χόσνι».
Σημασιολογικά ο αυτό-κράτορας είναι εκείνος που κρατεί, κυβερνά δηλαδή μόνος του και για πάντα. Ετυμολογικά πάντα ο δικτάτορας είναι εκείνος που διατάζει , από το λατινικό dictator, το άτομο με ειδικές έκτακτες εξουσίες αλλά για περιορισμένο χρονικό διάστημα-συνήθως τη διάρκεια ενός πολέμου που απειλεί τη Ρώμη- στο τέλος του οποίου επιστρέφει τις εξουσίες στην Σύγκλητο.
Σήμερα η σημασία των λέξεων έχει αντιστραφεί, η λέξη αυτοκράτορας ακούγεται πιο καλά από το δικτάτορα.
Να δούμε πόσες μέρες θα χρειασθούν για να γίνει ο Μουμπάρακ δικτάτορας στη Γαλλία και αργότερα στην Αμερική.
Με την Αίγυπτο βασικό πυλώνα της εύθραυστης ισορροπίας στη Μέση Ανατολή, ο εφιάλτης της κατάρρευσης – όχι της αλλαγής- του καθεστώτος αφορά και θα έχει συνέπειες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Για μια ακόμη φορά δεν είναι μόνο στην Ελλάδα που τα συστήματα δεν λειτουργούν. Ούτε που τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα.
