Κάνοντας μια αναλυτική αναφορά στην κατάσταση στην Ελλάδα επικρίνει την πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. «Η βοήθεια προς την Ελλάδα είχε ως πρωταρχικό στόχο τη σωτηρία των γερμανικών, γαλλικών και άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών που τα θαλάσσωσαν με ελληνικά κρατικά ομόλογα» γράφει.
Και συνεχίζει: «Κι αφού το κατάφεραν συνέχισαν επιβάλλοντας σκληρή πολιτική λιτότητας στους οφειλέτες. Τελικά οι σκληροπυρηνικοί στο Eurogroup, όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να αποδεχθούν ελάφρυνση του χρέους».
Τελικά οι σκληροπυρηνικοί στο Eurogroup, όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να αποδεχθούν ελάφρυνση του χρέους».
Σε άλλο σημείο ο αρθρογράφος χαρακτηρίζει την πολιτική λιτότητας ως «σκέτο ψέμα».
«Όταν το πρόγραμμα λιτότητας ολοκληρωθεί, τότε οι δανειστές θα το χαιρετίσουν ως επιτυχία», σημειώνει. «Αλλά τόσο στην Πορτογαλία, όσο και στην Ελλάδα η εξοντωτική πολιτική λιτότητας κατά τα γερμανικά πρότυπα δεν έφερε τίποτα περισσότερο από εξαθλίωση και παρακμή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε αντίθεση με αυτήν στην Πορτογαλίας δεν μπόρεσε να αλλάξει πολιτική ρότα, αλλά ευνοήθηκε από παράγοντες όπως η αύξηση του τουρισμού. Καμιά άλλη χώρα της ΕΕ δεν έχασε με την ευρωκρίση το ¼ της οικονομικής της δραστηριότητας, όπως συμβαίνει συνήθως σε έναν πόλεμο, σε καμιά άλλη η ανεργία και η φτώχεια δεν έφτασαν σε τόσο υψηλό σημείο, δεν καταστράφηκε σε τέτοιο βαθμό το κοινωνικό σύστημα. Καμιά άλλη χώρα της ΕΕ δεν έχασε τόσους νέους με υψηλή μόρφωση, όσους η Ελλάδα», γράφει μεταξύ άλλων ο γερμανός δημοσιογράφος.
