Η 65χρονη Νάντια είναι η γυναίκα που βρέθηκε νεκρή, στην τεράστια πυρκαγιά στην βορειοανατολική Αττική και όσοι την γνώριζαν, οι φίλοι αλλά και οι συνάδελφοί της, μιλούν με τα καλύτερα λόγια για έναν εργατικό άνθρωπο που ήταν πάντα ευγενικός.
Όπως περιγράφει στο newsit.gr μία φίλη της Νάντιας, που βρέθηκε νεκρή μετά τη φωτιά, στη βιοτεχνία που εργαζόταν στο Χαλάνδι, «η Νάντια εκτός από ένας υπέροχος και ευγενικός άνθρωπος ήταν και πολύ μορφωμένη. Στην πατρίδα της ήταν δασκάλα αλλά η φτώχεια και η δυστυχία την έκαναν να έρθει στην Ελλάδα ως μετανάστρια».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το πρωί έφτιαχνε στεφάνια, το απόγευμα ήταν σε κυλικείο και φρόντιζε μία ηλικιωμένη
«Δούλευε πολύ σκληρά για να προσφέρει στην οικογένεια της ότι καλύτερο μπορούσε. Το πρωί έκανε στεφάνια για νεκρούς και το απόγευμα σε ένα κυλικείο. Περίμενε να βγει στη σύνταξη για να πάει μόνιμα εκεί μαζί τους
Σπούδασε τα παιδιά της, με τα λεφτά που έβγαζε τους έχτισε ένα όμορφο σπιτάκι και όλα αυτά με σκληρή δουλειά. Το καλοκαίρι επισκεπτόταν την οικογένεια της για ένα χρονικό διάστημα και μετά ξαναγυρνούσε για δουλειά εδώ στην Ελλάδα» περιγράφει στο newsit.gr η φίλη της.
«Είχε καλές σχέσεις και με την πεθερά της που η βοήθεια που της πρόσφερε ήταν σημαντική γιατί αφού αυτή έλειπε, η πεθερά της ήταν εκείνη που φρόντιζε τα παιδιά. Η Νάντια έμενε εδώ σε μια οικογένεια που της παραχωρούσαν κάποιο μέρος του σπιτιού και αυτή με τη σειρά της φρόντιζε την ηλικιωμένη ιδιοκτήτρια του σπιτιού και της έκανε παρέα Η οικογένεια αυτή την αγαπούσε πολύ τη Ναντιούλα, έμενε πολλά χρόνια στο σπίτι τους».
Κανείς από τους ανθρώπους που γνώριζαν την άτυχη Νάντια, δε μπορεί να πιστέψει ότι εκείνη έχει φύγει από τη ζωή…
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Όταν άκουσα στην τηλεόραση πως κάηκε μια γυναίκα σε εκείνο το σημείο, αμέσως το μυαλό μου πήγε στο κορίτσι αυτό. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν βγήκε έξω αφού η επιχείρηση που δούλευε είχε δύο πόρτες μια μπροστά και μια πίσω.Αλλά η κακία η ώρα ήταν… τι να πω.
Νιώθω ότι έχασα άνθρωπο από την οικογένεια μου. Όλη μέρα κλαίω γιατί εγώ την έζησα αυτή την κοπέλα και δεν μπορώ να το πιστέψω. Μα να καεί… Οδυνηρό ότι έγινε» καταλήγει η φίλη της άτυχης γυναίκας.
