Μαρινέλλα: Η ζωή και οι μεγάλες επιτυχίες της ιέρειας του ελληνικού πενταγράμμου

Η μεγαλύτερη ερμηνεύτρια της Ελλάδας, η Μαρινέλλα, αφήνει πίσω της μία καριέρα σχεδόν εφτά δεκαετιών. Η Θεσσαλονικιά Κυριακή Παπαδοπούλου ξεκίνησε επαγγελματικά το τραγούδι το 1956, σε μία καλλιτεχνική διαδρομή που έφτασε έως τις μέρες μας.

Η ιέρεια όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς του Ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, το Σάββατο 28.03.2026, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στο ελληνικό πεντάγραμμο. 

Χωρίς καμία αμφιβολία η Μαρινέλλα συγκαταλέγεται γενικά στους σπουδαιότερους ερμηνευτές και ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού.

Έχει κυκλοφορήσει πολλά προσωπικά άλμπουμ, τα περισσότερα εκ των οποίων γνώρισαν τεράστια εμπορική επιτυχία. Είναι διάσημη κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και με διεθνή αναγνώριση και σταδιοδρομία.

Ξεχώριζε για την έκταση της φωνής και τη μοναδική χροιά της, ενώ διακρινόταν και για τη μεγάλη εκφραστικότητα στις ερμηνείες της, τόσο στις ηχογραφήσεις όσο και επί σκηνής.

Τα πρώτα χρόνια στη Θεσσαλονίκη

Η Μαρινέλλα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου 1938 από γονείς που ήρθαν από την Κωνσταντινούπολη. Από τεσσάρων έως πέντε ετών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική ώρα». Στα 17 της, ακολούθησε ως ηθοποιός τον θίασο της Μαίρης Λωράνς. Δίπλα της, οι τότε ανερχόμενοι ηθοποιοί Κώστας Βουτσάς και Μάρθα Καραγιάννη. Κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ’ έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε.

Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, σε μουσική του Μενέλαου Θεοφανίδη και στίχους του Μίμη Τραϊφόρου και έγινε η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.

Η δεκαετία του ’50 και ο Καζαντζίδης

Το 1956, η Μαρινέλλα μπήκε στο Στρατιωτικό Θέατρο Θεσσαλονίκης ως τραγουδίστρια. Παράλληλα, ξεκίνησε την καριέρα της στο κέντρο «Πανόραμα» της Νέας Ελβετίας Θεσσαλονίκης, πίσω από το γήπεδο του Άρη, όπου ο τραγουδοποιός Τόλης Χάρμας τη βάφτισε καλλιτεχνικά «Μαρινέλλα», εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του.

Στο μαγαζί δούλευε ως μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο σολίστας, ο οποίος στα επόμενα χρόνια συνδέθηκε με τη Μαρινέλλα όσο κανένας άλλος. Τον Αύγουστο του 1957, συνδέθηκε τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή με τον τραγουδιστή Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος πηγαίνοντας να συναντήσει τον Ζαφειρίου, την άκουσε να τραγουδάει ένα τραγούδι που εκείνος είχε πρωτοπεί λίγο νωρίτερα στη δισκογραφία, «Το πιο πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη.

Όταν η Μαρινέλλα τελείωσε το τραγούδι, ο Στέλιος Ζαφειρίου τη σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη. Εκείνος της επισήμανε πως τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, λίγο ελαφρύ. Η γνωριμία τους συνεχίστηκε μέσα στη βάρκα του πατέρα της. Και οι δύο αγαπούσαν πολύ τη θάλασσα και το ψάρεμα. Εκεί, ο Στέλιος Καζαντζίδης τής ζήτησε να γίνει το σεγκόντο του.

Από το παραθαλάσσιο κέντρο «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης, όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία. Τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78′ στροφών το 1957.

Το πρώτο ντουέτο με τον Καζαντζίδη που ακούγεται μόνη της η Μαρινέλλα, ήταν το «Τι γυρεύεις από ‘μένα» του Πάνου Πετσά και του Κώστα Βίρβου, το 1957.

https://youtu.be/z1PKYU4q1Qg

Ενώ το πρώτο σόλο τραγούδι της Μαρινέλλας ήταν το «Ήρθα πάλι κοντά σου» με β’ φωνή της Γιώτας Λύδια, που κυκλοφόρησε το 1959.

Ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα γνώρισαν απίστευτη δόξα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τραγούδησαν στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία με επιτυχία, ενώ ηχογράφησαν τραγούδια σε πρώτη και δεύτερη εκτέλεση. Για την αγορά της Αυστραλίας, η Μαρινέλλα ηχογράφησε σόλο δύο πολύ σπάνια τραγούδια, το «Θέλω απόψε κρουαζιέρα» του Αθανάσιου Μπουρλιάσκου και το «Μια πεντάμορφη τσιγγάνα» του Χρήστου Κολοκοτρώνη, σε στίχους Ηλία Εσδρά. Τον ίδιο χρόνο, ακολούθησε μία σειρά συναυλιών στην Κωνσταντινούπολη.

Οι διφωνίες που έκαναν Μαρινέλλα – Καζαντζίδης, αποτελούν ακόμη και σήμερα αντικείμενο θαυμασμού, προσοχής και μελέτης. Ερμήνευσαν τραγούδια του Θεόδωρου Δερβενιώτη, του Απόστολου Καλδάρα, του Γιάννη Μαρκόπουλου του Βασίλη Τσιτσάνη, της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, του Κώστα Βίρβου κ.α.

Η δεκαετία του ’60, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζηδάκις

Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον ελληνικό κινηματογράφο (συνολικά συμμετείχαν μαζί σε 10 ελληνικές ταινίες), στην κωμική ταινία του Ροβήρου Μανθούλη «Η κυρία δήμαρχος», ερμηνεύοντας μαζί τα τραγούδια «Για ‘μας ποτέ μη ξημερώσει» και «Ζιγκουάλα», ενώ η Μαρινέλλα ερμήνευσε σόλο το τραγούδι του Αργύρη Κουνάδη «Αλλάξανε τα πράγματα».

Τον Μάρτιο του 1961, στο θέατρο «Κεντρικόν», ερμήνευσαν 4 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι («Αθήνα», «Κουρασμένο παλληκάρι», «Ο κυρ Αντώνης», «Το πέλαγο είναι βαθύ») σε ποίηση Νίκου Γκάτσου (τα δύο πρώτα) και 6 του Μίκη Θεοδωράκη («Βράχο – βράχο τον καημό μου», «Παράπονο», «Ο μετανάστης», «Καημός», «Σαββατόβραδο» και «Έχω μια αγάπη») από τον κύκλο τραγουδιών «Πολιτεία», σε ποίηση Δημήτρη Χριστοδούλου και Τάσου Λειβαδίτη (τα δύο τελευταία).

Ο Μάνος Χατζιδάκις, ακούγοντας στις πρόβες τη Μαρινέλλα να κάνει αυθόρμητα τη φούγκα στο «Κουρασμένο παλικάρι» την παρομοίασε με τη Μαρίκα Νίνου στη βελτιωμένη εκδοχή της.

Με τον Μίκη Θεοδωράκη συνεργάστηκαν ξανά το 1962 στο θέατρο «Παρκ», στη θεατρική παράσταση «Όμορφη πόλη» σε κείμενα του θεατρικού συγγραφέα Μποστ, ενώ ερμήνευσαν το τραγούδι «Φεύγω με πίκρα στα ξένα» σε μουσική Στέλιου Καζαντζίδη και στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, στην κινηματογραφική ταινία του Κώστα Στράντζαλη «Κλάψε φτωχή μου καρδιά». Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, χώρισαν για πρώτη φορά και ξαναβρέθηκαν λίγο αργότερα.

Το 1963 εμφανίστηκαν στην επιθεώρηση «Αρχοντορεμπέτισσα» στο θέατρο «Ακροπόλ», στην «Τριάνα του Χειλά» και στα «Αστέρια» της Θεσσαλονίκης, ενώ άλλαξαν δισκογραφική εταιρεία, από την τότε Columbia στην τότε Odeon και συνέχισαν να ηχογραφούν για τη δισκογραφία.

O γάμος με τον Στέλιο Καζαντζίδη

Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου 1964 και ταξίδεψαν στη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Στις αρχές του 1965 ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβριο του 1966, ενώ συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33′ στροφών (κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου του 1969). Το τραγουδιστικό ντουέτο τους είναι πλέον θρυλικό!

Το 1964 εμφανίστηκαν με τον Κώστα Χατζηχρήστο στην επιθεώρηση «Σαμπάνια και Πενιές» στο θέατρο «Παρκ», ενώ κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος 33′ στροφών με τίτλο «Μεγάλες Επιτυχίες», μία συλλογή από τραγούδια που είχαν ήδη κυκλοφορήσει σε 45′ στροφές. 

Το 1965 κυκλοφόρησε ένας μεγάλος δίσκος με τίτλο «Τα τραγούδια της ξενιτιάς» σε μουσική Θεόδωρου Δερβενιώτη και στίχους Κώστα Βίρβου, αλλά και ο σημαντικός δίσκος του Χρήστου Λεοντή «Καταχνιά», όπου η Μαρινέλλα τραγούδησε σόλο τα τραγούδια «Ο νεοζηλανδός» και «Γιατί να γίνω μάνα». Τον δίσκο μοιραζόταν ερμηνευτικά με τους Στέλιο Καζαντζίδη, τη χορωδία Κορίνθου και τον Δημήτρη Μυράτ στις αφηγήσεις.

Τον ίδιο χρόνο ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα συμμετείχαν σε άλλες 6 κινηματογραφικές ταινίες. Στην ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη «Οι αδίστακτοι», ερμηνεύοντας με τον Νίκο Κούρκουλο το τραγούδι «Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός ( Γιάννη Μαρκόπουλου – Δημήτρη Χριστοδούλου)».

Στην ταινία του Χρήστου Κυριακόπουλου «Δεν μπορούν να μας χωρίσουν», το τραγούδι «Με το βοριά (Γιώργου Ζαμπέτα – Δημήτρη Χριστοδούλου)».

Στα νυχτερινά κέντρα που εμφανίζονταν («Τριάνα του Χειλά» στη Συγγρού, «Κουλουριώτη» στις Τζιτζιφιές, «Ξυπολητάκου» στο Νέο Ηράκλειο, «Μαντουμπάλα» στην Αλεξάνδρας, «Φαληρικόν» στην Ηπείρου) γινόταν το αδιαχώρητο, ενώ συνεργάστηκαν με σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, λ.χ. Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Στράτο Παγιουμτζή, Καίτη Γκρέι, Σωτηρία Μπέλλου, Μανώλη Αγγελόπουλο, Γιώργο Ζαμπέτα, Μανώλη Χιώτη, Μαίρη Λίντα, Άννα Χρυσάφη, Αντώνη Ρεπάνη κ.ά.

Η προσωπική καριέρα

Το 1966 η Μαρινέλλα, μόνη της πλέον, προσπαθεί να στήσει μία προσωπική καριέρα. Ο Γιώργος Κατσαρός ήταν ο πρώτος που τη βοήθησε. Επίσης, οι Γιώργος Ζαμπέτας, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μάνος Λοΐζος, Χρήστος Λεοντής, Μίμης Πλέσσας. Κυκλοφορεί τα πρώτα της 45άρια («Τα παλικάρια», «Έκλαψα χθες», «Άσε με να σ’ αγαπήσω», «Ο χαμός» κ.ά.), αλλά χωρίς να έχουν κάποια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Μάλιστα, το τραγούδι «Επάνω στην Καισαριανή», των Κατσαρού και Πυθαγόρα, το γύρισε και σε φιλμ για την τηλεόραση της εποχής.

Εμφανίζεται στη θεατρική επιθεώρηση του Κώστα Χατζηχρήστου «Άλλος για Υπουργείο» στο θέατρο «Παρκ», και ερμηνεύει δύο καινούργια τραγούδια του Κατσαρού, τα «Απόψε χάνω μια ψυχή» και «Κλείσε τα μάτια σου καρδιά μου», σε στίχους Πυθαγόρα. Αυτή ήταν η πρώτη σόλο εμφάνισή της μετά τον χωρισμό της από τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, στον «Μουσικό Αύγουστο» που οργάνωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στο θέατρο Λυκαβηττού, η Μαρινέλλα υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, τραγούδησε τον κύκλο τραγουδιών «Λιποτάκτες», δίπλα στους Γρηγόρη Μπιθικώτση και Γιάννη Πουλόπουλο, καθώς και τα νέα τραγούδια που έγραψε γι’ αυτήν ο Χρήστος Λεοντής («Άργησες» και «Πάρε τα μάτια μου») από τον κύκλο τραγουδιών «Ανάσταση oνείρων», σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τέλη της χρονιάς, εμφανίστηκε στη μπουάτ «Μοστρού», δίπλα στη Ρένα Βλαχοπούλου.

Το 1967 ερμήνευσε τα τραγούδια «Δώσ’ μου αγάπη» και «Είμαι χαρτορίχτρα φίνα (β’ φωνή στον ηθοποιό Σταύρο Παράβα)» στη ταινία του Κώστα Καραγιάννη «Η χαρτορίχτρα», σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα. Εμφανίστηκε στο «Χρυσό Βαρέλι» στις Τζιτζιφιές, δίπλα στον Τόλη Βοσκόπουλο, τη Δούκισσα, το Γιάννη Πουλόπουλο, τον Στράτο Διονυσίου και τη Μπέμπα Μπλανς.

Ακολούθησε μία σειρά συναυλιών σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία με τον Νίκο Ξανθόπουλο.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήταν το τραγούδι «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια».

Το 1968 ο Γιάννης Δαλιανίδης προετοίμαζε το κινηματογραφικό του μιούζικαλ «Γοργόνες και μάγκες» και σκέφτηκε να βάλει τη Μαρινέλλα να τραγουδήσει ζωντανά σε κάποια σκηνή. Ο Μίμης Πλέσσας έγραψε με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο το «Άνοιξε πέτρα», ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες στη Μαρινέλλα για την προσωπική της καριέρα.

Τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου συμμετείχε στο «III Festival Internacional da Canção Popular» στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας με το τραγούδι «Αν θες να ‘ρθείς» του Γεράσιμου Λαβράνου (σε στίχους της Ελπίδας Περικλάκη), κερδίζοντας το βραβείο «Καλύτερης Καλλιτεχνικής Παρουσίας».

Το 1969 εμφανίστηκε στην «Παλιά Αθήνα» της Πλάκας, δίπλα στους Δημήτρη Μητροπάνο, Κλειώ Δενάρδου, Σόφη Ζαννίνου. Επίσης, ερμήνευσε στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Ο μπλοφατζής» το τραγούδι του Ζαμπέτα «Ποιος είν’ αυτός» σε στίχους Πυθαγόρα.

Στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Η παριζιάνα» τα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα «Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό» και «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου.

Στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη «Ησαΐα μη χορεύεις» το τραγούδι του Νάκη Πετρίδη «Πάλι θα κλάψω» σε στίχους Σέβης Τηλιακού.

Η «νέα» Μαρινέλλα, ο Νταλάρας και ο Σινάτρα

Στα χρόνια αυτά η Μαρινέλλα -ως πρώτο όνομα πια- πρωτοστάτησε στο στήσιμο ενός άλλου είδους διασκέδασης από αυτό που προσέφεραν μέχρι τότε τα νυχτερινά κέντρα. Από το μελαχρινό κορίτσι που καθόταν ντροπαλά στο λαϊκό πάλκο, πέταξε τις καρέκλες και μεταμορφώθηκε σε μία γυναίκα με κοντοκουρεμένο μαλλί, η οποία, ντυμένη με πολυτέλεια, τραγουδούσε και χόρευε στην πίστα.

Πρόσεχε τον ήχο, έβαλε θεατρικούς προβολείς, αντικατέστησε το σπάσιμο των πιάτων με τις γαρδένιες, έφτιαξε τα καμαρίνια και επέβαλε όχι μόνο την Κυριακή να είναι ρεπό, αλλά και οι μουσικοί της να πληρώνονται.

Στο «Stork» της Φιλλελήνων, ή στην παραλιακή, συνυπάρχει μαζί της ο -ανερχόμενος τότε- Γιώργος Νταλάρας που ουσιαστικά από επιλογή της Μαρινέλλας ξεκίνησε τη διαδρομή του στην επί σκηνής παρουσίαση των τραγουδιών, με επιμελητή προγράμματος τον Σταύρο Ξαρχάκο. «Είναι η εποχή της Μαρινέλλας», όπως ανέφερε ο Νταλάρας. Μαζί του συνεργάστηκε για τρία ολόκληρα χρόνια, στο «Stork», μέχρι το 1971.

Πολλές προσωπικότητες δήλωσαν θαυμαστές της, ανάμεσά τους οι Μάνος Κατράκης, Αλέξης Μινωτής, Ειρήνη Παππά, Ingrid Bergman, Ζωή Λάσκαρη, Τζένη Καρέζη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Omar Sharif, Φράνκο Ροσελίνι, Μιχάλης Κακογιάννης κ.ά. Ο Φρανκ Σινάτρα, βλέποντας την Μαρινέλλα, είπε πως «αν αυτή η γυναίκα διάλεγε να κάνει διεθνή καριέρα, δύο εβδομάδες θα ήταν αρκετές για να μιλάει γι’ αυτή όλος ο κόσμος»!

Η δεκαετία του ’70

Στις 27 Μαρτίου του 1970 κυκλοφόρησε τον πολυσυλλεκτικό δίσκο «Ένα τραγούδι είν’ η ζωή μου» με τραγούδια του Γιάννη Σπανού, του Μίμη Πλέσσα, του Γιώργου Ζαμπέτα, του Στέλιου Ζαφειρίου και του Νάκη Πετρίδη («Πάλι θα κλάψω», «Με πνίγει τούτη η σιωπή», «Τη βραδιά μου απόψε» κ.α.). Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού «Αλάτι και πιπέρι», ενώ ερμήνευσε το τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού «Κρίμα το μπόι σου», στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Καραγιάννη. Αυτή ήταν και η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο.

Την ίδια χρονιά γύρισε ένα έγχρωμο σόου διάρκειας 15 λεπτών που σκηνοθέτησε γι’ αυτήν ο Ζεράρ Σαχινιάν στη Μύκονο. Σκοπός του φιλμ ήταν η προβολή της Ελλάδας στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Η Μαρινέλλα με φόντο τους μυκονιάτικους ανεμόμυλους τραγούδησε συνθέσεις του Ζαμπέτα, του Πλέσσα και του Νάκη Πετρίδη στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα ελληνικά.

Επίσης, ερμήνευσε με μεγάλη συμφωνική ορχήστρα το τραγούδι «Κυρά Γιώργαινα» των Κατσαρού και Πυθαγόρα στο «V Festival Internacional da Canção Popular – Parte Internacion» στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και κατέκτησε την τέταρτη θέση ανάμεσα σε 38 χώρες. Στις 24 Οκτωβρίου η Billboard έγραψε «Marinella from Greece, knows audiences in Athens clubs, carries enchantment in her songs and the warmth of the sun in her voice» (Η Μαρινέλλα από την Ελλάδα κυριαρχεί στη νυχτερινή Αθήνα. Μεταφέρει γοητεία στα τραγούδια της και τη ζεστασιά του ήλιου στη φωνή της).

Στις 24 Φεβρουαρίου του 1971, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μαρινέλλα (Ένας μύθος)», όπου ηχογράφησε σε δεύτερη εκτέλεση τρία τραγούδια του Χατζιδάκι («Ένας μύθος», «Οδός ονείρων» και «Ο ταχυδρόμος πέθανε»), ενώ συνεργάστηκε με τον Άκη Πάνου, ο οποίος της έγραψε τα τραγούδια «Πυρετός (Κάθε γνωριμία)» και «Κοίτα με στα μάτια», που κυκλοφόρησαν στις 13 Απριλίου σε δίσκο 45′ στροφών.

Στις 27 Μαΐου, προβλήθηκε η εκπομπή «Nana Mouskouri with the Athenians» από το BBC, όπου η Μαρινέλλα ήταν καλεσμένη της Νάνας Μούσχουρη. Μαζί τραγούδησαν ελληνικά τραγούδια όπως «Μινόρε της αυγής», «Πάλι θα κλάψω», «Τι να φταίει», «Κυρά Γιώργαινα» κ.ά.

Στις 11 Δεκεμβρίου του 1972, το ΕΙΡΤ παρουσίασε ένα ωριαίο πρόγραμμα της γαλλικής τηλεόρασης με τίτλο «Reine de nuit à Athenes (Η βασίλισσα της νύχτας στην Αθήνα)» αφιερωμένο στη Μαρινέλλα, σε σκηνοθεσία του Pierre Jourdan. Εκεί, μεταξύ άλλων, η Μαρινέλλα τραγούδησε Σταύρο Ξαρχάκο και Νίκο Γκάτσο.

Τον Φεβρουάριο του 1973, η Μαρινέλλα εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή στο φεστιβάλ «Midem» των Καννών με τρία τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.

Η Μαρινέλλα, ήταν η πρώτη Ελληνίδα τραγουδίστρια που έκανε ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματός της και κυκλοφόρησε σε δίσκο.

Στις 9 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε τον δίσκο «Αλβανία» σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα, αφιερωμένο στην Εποποιία του 1940. Τα τραγούδια («Ο έφεδρος», «Μάνα θα τους περιμένει», «Γράμμα απ’ το μέτωπο», «Ηπειρώτισσες» κ.ά.) παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά και μεταδόθηκαν απευθείας από την ΕΙΡΤ, παραμονή της 28ης Οκτωβρίου.

Το τραγούδι «Μάνα μου κρύψε το σπαθί» θεωρήθηκε αντιστασιακό και απαγορεύτηκε από τη Χούντα. Την ίδια τύχη είχαν λίγο καιρό νωρίτερα και τα τραγούδια «Ντρίγκι, ντρίγκι μάνα μου (Velvet mornings)» και «Πού πάνε εκείνα τα παιδιά (My reason)», οι δύο διεθνείς επιτυχίες του Ντέμη Ρούσου τις οποίες η Μαρινέλλα τραγούδησε σε ελληνικούς στίχους του Πυθαγόρα και κυκλοφόρησαν σε δίσκο 45′ στροφών, στις 17 Ιανουαρίου.

Η Τζωρτίνα Σερπιέρη, ο Τόλης Βοσκόπουλος και η Eurovision

Εκείνη την περίοδο η Μαρινέλλα τάραξε την κοινωνία της εποχής, αφού έγινε ανύπαντρη μητέρα, φέρνοντας στον κόσμο τη μοναχοκόρη της, Τζωρτίνα Σερπιέρη, καρπό του έρωτά της με τον πρωταθλητή Ελλάδας στην ιππασία Φρέντυ Σερπιέρη.

Στις 10 Νοεμβρίου του 1975 παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον Τόλη Βοσκόπουλο. Μαζί εμφανίστηκαν στη «Νεράιδα», ενώ μοιράστηκαν δύο μεγάλους δίσκους («Μαρινέλλα & Βοσκόπουλος» και «Εγώ κι’ εσύ»), αλλά τις περισσότερες φορές μέσα στα επόμενα χρόνια συνόδευε ο ένας τον άλλον στους προσωπικούς τους δίσκους. Ο γάμος τους κράτησε μέχρι το ’81.

Στις 6 Απριλίου του 1974 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Μπράιτον του Ηνωμένου Βασιλείου με το τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου» σε στίχους Πυθαγόρα, το οποίο κατέλαβε την ενδέκατη θέση ανάμεσα σε 17 χώρες.

Το 1975 εμφανίστηκε στη «Νεράιδα» με την Ελένη Ροδά και τον Δημήτρη Κοντολάζο, ενώ στις 30 Ιουνίου κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μαρινέλλα για πάντα», συμπεριλαμβάνοντας δυο τραγούδια του Κώστα Χατζή («Κι’ ύστερα» και «Πάλι ύπνος δε με πιάνει») και ακόμη μία διεθνή επιτυχία του Ντέμη Ρούσσου, το «Γιατί φοβάσαι (From souvenirs to souvenirs)», σε ελληνικούς στίχους του Πυθαγόρα.

Χατζής – Μαρινέλλα

Η επόμενη επιλογή της Μαρινέλλας, που ξάφνιασε και συζητήθηκε ιδιαίτερα, αλλά και δικαιώθηκε γνωρίζοντας πλατιά υποδοχή τόσο άμεσα όσο και μέσα στο χρόνο, ήταν το πέρασμα της από τη λάμψη της πίστας στις μπουάτ της Πλάκας του ’70, και κυρίως η συνεργασία της με τον τραγουδοποιό Κώστα Χατζή.

Κι ενώ η Μαρινέλλα, είχε ήδη ετοιμάσει τον επόμενο προσωπικό της δίσκο με τον τίτλο «Άλλη μια φορά», με τραγούδια του Τόλη Βοσκόπουλου, της Νινής Ζαχά και του Στέλιου Ζαφειρίου («Χαμένη», «Τώρα που σε χάνω σ’ αγαπάω», «Τώρα τίποτα» κ.ά.) -είναι ένας δίσκος που θα κυκλοφορήσει τελικά για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια-, θα προκύψει η ιδέα ενός κοινού προγράμματος της με τον Χατζή, στηριγμένο εξ ολοκλήρου σε καινούργιο υλικό, που θα καταγραφεί ζωντανά και στη δισκογραφία.

Έτσι τελικά, μετά από προετοιμασία 6 μηνών, στις 28 Μαρτίου του 1976, στην Πλακιώτικη μπουάτ «Σκορπιός», η Μαρινέλλα και ο Κώστας Χατζής παρουσίασαν το «Ρεσιτάλ» με 52 καινούργια τραγούδια του συνθέτη («Τρελός ή παλικάρι», «Γλυκό της νιότης μου πουλί», «Όλος ο κόσμος είσ’ εσύ», «Σ’ αγαπώ», «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Η αγάπη όλα τα υπομένει» κ.α.).

Ο τριπλός δίσκος που προέκυψε και κυκλοφόρησε το Πάσχα του ’76 έφτασε τις 500.000 αντίτυπα και μέχρι και σήμερα ανήκει στους 10 εμπορικότερους ελληνικούς δίσκους όλων των εποχών. Το υλικό αυτό ήταν η βάση για μία πολύχρονη παρουσία της Μαρινέλλας στην Πλάκα. Με τον Κώστα Χατζή ξανασυνεργάστηκαν το 1980 στον δίσκο «Το ταμ-ταμ» και το 1987 στον δίσκο «Συνάντηση».

Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του Γιώργου Παπαστεφάνου «Μουσική βραδιά» ερμηνεύοντας από το «Zoom» τραγούδια του «Ρεσιτάλ», επίσης Χατζιδάκι με τον Γιώργο Μαρίνο, αλλά και ρεμπέτικα με τη Σωτηρία Μπέλλου, που πάντα δήλωνε φανατική θαυμάστρια της.

Στις 26 Ιουλίου του 1977 η Μαρινέλλα κυκλοφόρησε δίσκο σε τραγούδια των Κώστα Χατζή, Γιώργου Χατζηνάσιου, Τόλη Βοσκόπουλου και της Νινής Ζαχά («Αντίο», «Θα ‘θελα να ήσουν», «Δεν είμ’ εγώ», «Τώρα τίποτα» κ.ά).

Την ίδια χρονιά, η Μαρινέλλα έκανε περιοδεία στην Αλβανία και ήταν η πρώτη τραγουδίστρια άλλου κράτους που της επέτρεψαν να περάσει τα σύνορα και να τραγουδήσει εκεί.

Στις 5 Απριλίου του 1978 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μαρινέλλα του σήμερα», σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου, τραγούδια μοντέρνα για την εποχή τους, ρυθμικά κομμάτια αλλά και χαμηλόφωνα ερωτικά («Να παίζει το τρανζίστορ», «Σήμερα», «Δεν φταίμε εμείς» κ.α.).

Στις 10 Αυγούστου του 1979 κυκλοφόρησε τον πολυσυλλεκτικό δίσκο «Σ’ αγαπώ».

Η δεκαετία του ’80

Στις 3 Μαρτίου 1980, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μαρινέλλα σε τραγούδια της Βέμπο», με 12 τραγούδια που είχε πρωτοπεί το «νεανικό της ίνδαλμα»: («Ο άνθρωπός μου», «Να με παίρνανε τα σύννεφα», «Χαράμι», «Πάρε πια το δρόμο σου», «Για ‘σένα» κ.α.).

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, συνεργάστηκε ξανά με τον Κώστα Χατζή στη μπουάτ «Σκορπιός». Ο δίσκος που προέκυψε από αυτή την παράσταση, κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου και ξεπέρασε τις 100.000 σε πωλήσεις και έγινε πλατινένιος.

Το καλοκαίρι του 1981 πραγματοποίησε περιοδεία είκοσι ημερών στην Αυστραλία, αποσπώντας θριαμβευτικές κριτικές: «Μαρινέλλα σημαίνει θρίαμβος».

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μαρινέλλα (Για σένανε μπορώ)» σε τραγούδια του Αντώνη Στεφανίδη («Καρδούλα μου δε σε μαλώνω», «Ξεγελώ τον καθένα», «Τα μεσάνυχτα» κ.α.) και τον παρουσίασε στο «Zoom».

Τον Νοέμβριο του 1982 εμφανίστηκε ξανά στο «Zoom», όπου ερμήνευσε τραγούδια από διάσημα μιούζικαλ (Evita, Hello Dolly, Jesus Christ Superstar, West side story, Funny girl κ.α.). Χαρακτηριστική ήταν η ερμηνεία της στο τραγούδι «People» της Μπάρμπρα Στρέιζαντ.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1983, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Για σένα τον άγνωστο» σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου («Καμιά φορά», «Είσαι ποτάμι», «Μη με ρωτάς» κ.α.).

Στις 29 Ιουλίου 1984, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μεγάλες στιγμές», τραγουδώντας με τον δικό της τρόπο, χαρακτηριστικά τραγούδια κορυφαίων συνθετών με τους οποίους δεν συναντήθηκε -σχεδόν ποτέ- η προσωπική της καριέρα (Δήμο Μούτση, Μάνο Λοΐζο, Διονύση Σαββόπουλο, Χατζιδάκι κ.α.).

Στις 26 Φεβρουαρίου 1985, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η αγάπη μας» με τραγούδια των Μάριου Τόκα, Αλέκου Χρυσοβέργη, Σπύρου Παπαβασιλείου και Αλέξη Παπαδημητρίου («Αν σ’ αγαπούσα πιο λίγο», «Έχω την πιο ωραία αγάπη», «Είσαι παντού και πουθενά» κ.α.).

Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, εμφανίστηκε στο «Zoom» της Θεσσαλονίκης μαζί με Βίκυ Μοσχολιού, Άννα Βίσση, Κωνσταντίνα, κ.ά.

Στις 11 Απριλίου 1986, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μια νύχτα» με τραγούδια των Γιάννη Αξιώτη, Αλέξη Παπαδημητρίου και της Νινής Ζαχά («Αν δεν τα ζούσαμε», «Τώρα εγώ», «Δεν πεθαίνεις» κ.α.).

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Γιάννη Πάριο, στη «Νεράιδα».

Τον Αύγουστο του 1987 συνεργάστηκε ξανά με τον Κώστα Χατζή και κυκλοφόρησαν τον δίσκο «Συνάντηση», ηχογραφώντας 12 τραγούδια σε μουσική του ιδίου, σε στίχους της Σώτιας Τσώτου και του Γιάννη Τζουανόπουλου («Ιθάκη», «Τώρα» κ.α.).

Το 1988, η Μαρινέλλα άλλαξε δισκογραφική εταιρεία ύστερα από 20 χρόνια, και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο τον δίσκο «Τολμώ» από τη MINOS-EMI.

Στις 12 Μαΐου, συμμετείχε σε μία μεγάλη τιμητική συναυλία για τον Γιώργο Ζαμπέτα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, μαζί με τους Τόλη Βοσκόπουλο, Δημήτρη Μητροπάνο, Βίκυ Μοσχολιού, Γιάννη Πουλόπουλο, Αντώνη Καλογιάννη, Σταμάτη Κόκκοτα, Δούκισσα, Μαρία Δημητριάδη και Ελένη Ροδά -παρουσία του μουσικοσυνθέτη.

Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ήταν το πρόσωπο που πρωταγωνίστησε στην μετατροπή του ιστορικού κινηματογράφου «Rex» της οδού Πανεπιστημίου, σε Music Hall, παρουσιάζοντας εκεί το 1989, τον καινούργιο της δίσκο «Είσαι μια θύελλα».

Η δεκαετία του ’90

Τον Δεκέμβριο του 1990, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Λέγε μου Σ’ αγαπώ» με τραγούδια του Τάκη Μουσαφίρη («Ένας φίλος», «Αρκεί να ‘ρθεις», «Θέλω να τ’ ακούω» κ.α.) και εμφανίστηκε στη «Νεράιδα» με τον Αντώνη Καλογιάννη. Την επόμενη χρονιά, το 1991, εμφανίστηκε στον ίδιο χώρο με τον Γιάννη Πάριο.

Τον Σεπτέμβριο 1992 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μαρινέλλα τραγουδά μεγάλες κυρίες». Πρόκειται για μία δισκογραφική δουλειά μέσα από την οποία ερμηνεύει διασκευασμένα επιτυχίες διεθνών γυναικών καλλιτεχνών, όπως, οι Mina, Amalia Rodrigues, Shirley Bassey, Dalida.

Την άνοιξη του 1995, έκανε περιοδεία στην Αλβανία για δεύτερη φορά, ενώ στις 24 Ιουλίου έπαιξε ως η Κορυφαία του Χορού σε ένα πρόγραμμα με μελοποιημένα χορικά από Τραγωδίες του Ευριπίδη. Η παράσταση είχε τον τίτλο «Γυναικών πάθη» και παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο. Η Μαρινέλλα ερμήνευσε τα χορικά «Ίλιον (Τρωάδες)», «Τίποτα – τίποτα (Τρωάδες)», «Αλκυόνα (Ιφιγένεια εν Ταύροις)», «Θεοί του Κάτω Κόσμου (Εκάβη)», «Του έρωτα μέγα κακό (Μήδεια)», «Άξιο των γυναικών το γένος (Μήδεια)» κ.α.

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, εμφανίστηκε ξανά στο «Rex», έχοντας μαζί της πολλούς νέους τραγουδιστές (Αλέξανδρος Χατζής, Δημήτρης Κόκκοτας, Χαρά Κεφαλά, Αναστασία Ζαννή κ.α.), ενώ παρουσίασε τα τραγούδια του Βασίλη Δημητρίου για την τηλεοπτική σειρά του Κώστα Κουτσομύτη «Πρόβα νυφικού», βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ντόρας Γιαννακοπούλου.

Το 1997, υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία BMG/RCA και εγκαινίασε την «Πύλη Αξιού» της Θεσσαλονίκης παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα μαζί με τον Στέφανο Κορκολή. Τον Μάϊο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε τον δίσκο «Για πρώτη φορά» με τραγούδια του συνθέτη («Έλα απόψε σαν βαρδάρης», «Βασανισμένη Κυριακή», «Σαν να ‘ταν χθες» κ.ά.).

Στις 27 Απριλίου 1998, η Μαρινέλλα παρουσίασε το πρόγραμμα «Η Μαρινέλλα τραγουδά και θυμάται» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ερμηνεύοντας Αττίκ, Χρήστο Χαιρόπουλο, Γιαννίδη, Τσιτσάνη, Σουγιούλ κ.ά. Το διπλό CD που προέκυψε, έγινε πλατινένιο.

Η δεκαετία του 2000

Το 2000, η Μαρινέλλα αποδέχτηκε την πρόταση του σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» του Γιάννη Ξανθούλη. Η Μαρινέλλα υποδύθηκε την Μαρίκα Σουέζ, μία θεατρίνα ενός ιδιότυπου μπουλουκιού, που έδινε παραστάσεις σε λουτροπόλεις εξαθλιωμένες απ’ τους πολέμους, στα χρόνια του Εμφυλίου. Τα τραγούδια της σειράς έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης («Νύχτα θεά», «Ό,τι τραγουδώ», «Ξέχασέ μας» κ.α.).

Στις 30 Μαΐου 2002, συμμετείχε στην επέτειο των 50 χρόνων μουσικής του Μίμη Πλέσσα, στη μουσική παράσταση «Ιωβηλαίον», στο Ηρώδειο, ερμηνεύοντας τραγούδια του δημιουργού δίπλα στον Δημήτρη Μητροπάνο και την Ελευθερία Αρβανιτάκη («Μην του μιλάτε του παιδιού», «Το φεγγάρι πάνωθε μου», «Έκλαψα χθες», «Σε βλέπω στο ποτήρι μου» κ.α.).

Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, τραγούδησε με τον Γιώργο Νταλάρα μετά από 31 χρόνια. Ακολούθησαν συναυλίες ανά την Ελλάδα, αλλά και σε Κύπρο, ΗΠΑ, Καναδά, Αγγλία, Αυστραλία. Στις 10 Απριλίου 2003, οι New York Times έγραψαν για την Μαρινέλλα: «Μarinella, a luminary in the Greek pop, called “laika”. Her voice was earthy and strong, and she had the presence of an actress as she danced a few teasing steps or brought dignity to longing (Η Μαρινέλλα, μια εξέχουσα μορφή στην Ελληνική λαϊκή μουσική. Η φωνή της ήταν γήινη και δυνατή, και η παρουσία της αντάξια μιας ντίβας του Θεάτρου σαν χόρευε με βήματα σκερτσόζικα ή εξέφραζε μεγαλοπρεπώς τα πάθη της)».

Το 2004, πρωταγωνίστησε στη μουσική παράσταση «Φωνή από φως», σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, όπου ερμήνευσε τραγούδια από την πολυετή της καριέρα, ενώ πρωτοπαρουσίασε τα τραγούδια από την επόμενη δισκογραφική της δουλειά με τον Νίκο Αντύπα και τη Λίνα Νικολακοπούλου, με τον τίτλο «Άμμος ήτανε».

Την ίδια χρονιά, στις 7 Αυγούστου, συμμετείχε στη συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στα εγκαίνια της γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου, τραγουδώντας σόλο το τραγούδι «Δρόμοι παλιοί» σε ποίηση του Μανώλη Αναγνωστάκη και τα τραγούδια «Βράχο – Βράχο τον καημό μου» και «Παράπονο» με τον Γιώργο Νταλάρα.

Λίγες μέρες μετά, στις 29 Αυγούστου, συμμετείχε και στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, τραγουδώντας μεταξύ άλλων το τραγούδι του Χαράλαμπου Βασιλειάδη «Άναψε το τσιγάρο».

Στις 7 Ιουλίου, εμφανίστηκε στη συναυλία – αφιέρωμα για τη Βίκυ Μοσχολιού, στο «Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη». 

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, η Μαρινέλλα κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Τίποτα δεν γίνεται τυχαία» με τραγούδια του Γιώργου Θεοφάνους.

Στις 29 και 30 Μαΐου 2006, η Μαρινέλλα τραγούδησε για φιλανθρωπικό σκοπό, στο Ηρώδειο, με δύο συναυλίες που είχαν τον τίτλο «Η Μαρινέλλα τραγουδά την ελπίδα», για την ενίσχυση του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ – Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο», στην προσπάθεια ανέγερσης του πρώτου παιδιατρικού ογκολογικού νοσοκομείου στην Ελλάδα.

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, η Μαρινέλλα αποφάσισε να επιστρέψει στη νυχτερινή διασκέδαση. Βρέθηκε στο «Αθηνών Αρένα» με τον Αντώνη Ρέμο για δύο χρονιές.

Το 2007, ο Σύνδεσμος Φίλων Ευρωπαϊκής Ιδέας (Σ.Φ.Ε.Ι.) υπό την αιγίδα των Υπουργείων Πολιτισμού και Μακεδονίας – Θράκης, τη Νομαρχία και του Δήμου Θεσσαλονίκης, της διοργάνωσε μια τιμητική βραδιά με τίτλο «50 χρόνια Μαρινέλλα», όπου τη βράβευσε για την συνολική προσφορά της.

Στις 29 Οκτωβρίου, όπου η Μαρινέλλα τιμήθηκε από τα Μουσικά Βραβεία Αρίων, στην έκτη τους απονομή μουσικών βραβείων.

Στις 6 Νοεμβρίου εμφανίστηκε στο «Διογένης Studio» με τον Γιάννη Πάριο.

Το φθινόπωρο του 2009 η Μαρινέλλα συμμετείχε σε δύο συναυλίες – αφιερώματα στον Στέλιο Καζαντζίδη, ύστερα από δική της πρωτοβουλία, με τον τίτλο «Η φωνή ζει» (στις 18 Σεπτεμβρίου στο Καλλιμάρμαρο στάδιο της Αθήνας και στις 23 Σεπτεμβρίου στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης).

Δεκαετία 2010

Από τις 15 Απριλίου 2010, η Μαρινέλλα πρωταγωνίστησε στη μουσικοθεατρική παράσταση «Μαρινέλλα – Το Μιούζικαλ» των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή και χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Στις 11 Οκτωβρίου, ο θεατρολόγος Κώστας Γεωργουσόπουλος έγραψε πως η Μαρινέλλα «δεν είναι απλά αυτό που ονομάζουμε ακτινοβολία, επικοινωνιακό τέρας, είναι μία Σειρήνα, σαν τις ομηρικές, που μπορεί να αναστατώσει και να σαγηνεύσει και τον τυφλό και τον κουφό, τον τυφλό με τη φωνή, τον κουφό με το λάλο, κυριολεκτικά, άγαλμα. Ω! ναι, έχουμε κι εμείς την Πιαφ και την Γκάρλαντ και το μιούζικαλ που της αξίζει.…»!

Τον χειμώνα του 2011 – 2012 η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με τη Νατάσα Θεοδωρίδου στο νυχτερινό κέντρο «Βοτανικός» από τις 11 Νοεμβρίου, σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Σταμάτη Φασουλή.

Στις 18 Απριλίου 2013, η Μαρινέλλα έδωσε μία μεγάλη συναυλία στην Κωνσταντινούπολη, στο Κέντρο Πολιτισμού «İş Sanat». «Μία θρυλική καλλιτέχνις που εντυπωσίασε το κοινό με την υπέροχη παρουσία και την εξαιρετική φωνή της, καθόλη τη διάρκεια της παράστασης!», έγραψαν τότε τα τουρκικά ΜΜΕ.

Το 2013 – 2014 η Μαρινέλλα μαζί με τον Κώστα Χατζή παρουσίασε ξανά το «Ρεσιτάλ», σχεδόν 37 χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία επί σκηνής. Σημειώνεται ότι ο δίσκος του «Ρεσιτάλ» είχε ηχογραφηθεί ζωντανά το 1976 και είναι ένας από τους εμπορικούς δίσκους όλων των εποχών στην Ελλάδα.

Από τις 22 Ιανουαρίου 2014, η Μαρινέλλα πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ – υπερπαραγωγή «Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο», αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.

Τον Ιανουάριο 2015, ο Σταύρος Ξαρχάκος συνέθεσε ένα νέο μουσικό έργο για τη φωνή της Μαρινέλλας, μελοποιώντας την περίφημη «Σονάτα του σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου.

Από τις 31 Δεκεμβρίου 2016, η Μαρινέλλα μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο παρουσίασε τη μουσικοθεατρική παράσταση «Μαρινέλλα – Ζαχαράτος στον Καθρέφτη του Παλλάς», σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή, κείμενα του Γιάννη Ξανθούλη, μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου.

Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου η Μαρινέλλα με τον Αντώνη Ρέμο και τον Χρήστο Νικολόπουλο έκαναν περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο με τη μουσική παράσταση «Όσο υπάρχεις, θα υπάρχω».

Το 2017 – 2018 η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με την Ελένη Βιτάλη και τη Γλυκερία, παρουσιάζοντας σε Ελλάδα και Κύπρο τη μουσική παράσταση «Γυναικεία υπόθεση».

Το 2018 – 2019 η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με τους Κώστα Μακεδόνα, Έλενα Παπαρίζου, Κωνσταντίνο και Ματθαίο Τσαχουρίδη και Ήβη Αδάμου στη μουσική παράσταση «Η μουσική είναι ζωή».

Δεκαετία 2020

Στις 3 και 17 Φεβρουαρίου 2020 η Μαρινέλλα παρουσίασε τη μουσική παράσταση «Μαρινέλλα – Ο Μύθος» στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ερμηνεύοντας επιτυχίες από την εξηντάχρονη πορεία της («Όμορφη πόλη», «Στα περβόλια», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Ό,τι τραγουδώ», «Έλα γι’ απόψε», «Άνοιξε πέτρα», «Τ’ αθάνατο νερό» κ.α.).

Στις 27 Ιανουαρίου, η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ανακήρυξε τη Μαρινέλλα ως «Καλλιτέχνη για την ΕΛΠΙΔΑ» διά βίου, απονέμοντας της τιμητική πλακέτα για την προσφορά της στο έργο του Συλλόγου.

Τα Χριστούγεννα του 2021 η Μαρινέλλα εμφανίστηκε στην εκπομπή «Σπίτι με το MEGA», ερμηνεύοντας συγκλονιστικά μεγάλα τραγούδια που σημάδεψαν την σχεδόν εβδομηντάχρονη καριέρα της στο ελληνικό τραγούδι.