Ημέρες Πάσχα, ημέρες μιας νέας Άνοιξης; Μακάρι…
Προς το παρόν όμως λίγα 24ωρα μετά την «εκεχειρία» στον πόλεμο του Κόλπου, οι βόμβες εξακολουθούν να πέφτουν και να σκοτώνουν εκατοντάδες αθώους αμάχους και παιδιά στον Λίβανο.
Την ίδια στιγμή οι τιμές του πετρελαίου ξαναπήραν την ανηφόρα και κανείς, μα κανείς προς το παρόν, δεν έχει δει με τα μάτια του το περίφημο κείμενο συμφωνίας των δέκα σημείων για την εκ των πραγμάτων εύθραυστη «εκεχειρία».
Η Τεχεράνη δεν έχει δημόσια αποδεχθεί όρους, που η Ουάσιγκτον λέει ότι έχει συμφωνήσει και οι ΗΠΑ επιμένουν μαζί με το Ισραήλ ότι ο Λίβανος είναι εκτός συμφωνίας.
Στο μεταξύ από τα στενά του Ορμούζ διέρχονται – ελάχιστα – πλοία μόνο με την έγκριση του Ιράν και μόνο αν πληρώσουν τα σχετικά… διόδια, ενώ η Τεχεράνη εξακολουθεί και έχει υπό τον απόλυτο έλεγχό της την διαδικασία παραγωγής ενέργειας από τα διαθέσιμα αποθέματα ουρανίου.
Τι «άλλαξε» δηλαδή από την κατάσταση που επικρατούσε πριν με τον «πόλεμο και την εκεχειρία» στον Κόλπο;
Μερικές χιλιάδες νεκροί, στην συντριπτική πλειονότητά τους αθώοι άμαχοι, η καταστροφή υποδομών ενεργειακών αλλά και κοινωνικών (ανάμεσά τους νοσοκομεία και υποδομές υδροδότησης) στην περιοχή και ασφαλώς η διακοπή της ροής πετρελαίου, φυσικού αερίου και λιπασμάτων από την περιοχή του κόλπου στον υπόλοιπο κόσμο.
Και όχι μόνο. Άλλαξε, αυξήθηκε δραματικά, η τιμή των ορυκτών καυσίμων και λιπασμάτων, ενώ μειώθηκε σημαντικά η άμεση ικανότητα παραγωγής τους στην περιοχή για αρκετούς μήνες, αν όχι για χρόνια. Αυξήθηκαν οι πληθωριστικές πιέσεις σε διεθνή κλίμακα με σημεία μεσομακροπρόθεσμης διάρκειας πίεσης, την ενέργεια και τα τρόφιμα.
Αυτά έχει προς το παρόν «καταφέρει» να πετύχει αυτός ο πόλεμος και η περίφημη εκεχειρία που είναι (;) σε ισχύ τουλάχιστον για τις επόμενες 13 ημέρες.
Ας ελπίσουμε, για χάρη όλου του πλανήτη, ότι τα επόμενα 24ωρα αυτού του Πάσχα και της Άνοιξης, δεν θα αλλάξουν προς το χειρότερο τα «νέα» που έρχονται από την πολύπαθη Μέση Ανατολή…
