Σήμερα Μεγάλο Σάββατο (04.05.2024), ο καλλιτεχνικός κόσμος και η χώρα, θρηνεί για μια σπουδαία ηθοποιό, την Άννα Παναγιωτοπούλου η οποία μας χάρισε αμέτρητες στιγμές γέλιου, χάρη στο αστείρευτο ταλέντο της.
Η Άννα Παναγιωτοπούλου, ήταν από τις κορυφαίες ηθοποιούς της γενιάς της, μία χαμαιλέων της υποκριτικής τέχνης την οποία υπηρέτησε με αξιοπρέπεια και σεβασμό προς το κοινό που τη λάτρεψε μέσα από τους εμβληματικούς ρόλους της:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αλησμόνητη θα μείνει η ερμηνεία της ως φαντασιόπληκτη και μεγαλομανής -πλην πάμφτωχη- «Μαντάμ Σουσού», ως «Όλγα» στην κωμική σειρά που άφησε εποχή, τις «Τρεις Χάριτες», και ως «Χριστίνα Μαρκάτου» της ώριμης χήρας που ζει έναν παθιασμένο και απαγορευμένο έρωτα με τον αρραβωνιαστικό της κόρης της. Οι χαρακτηριστικές ατάκες της, έχουν μείνει αναλλοίωτες στο χρόνο.
Η ηθοποιός και σεναριογράφος Άννα Παναγιωτοπούλου έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 76 ετών απόρροια των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια.
Τη θλιβερή είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του ο Σταμάτης Κραουνάκης, όταν έγραψε στο facebook «Έφυγε η Άννα».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η Άννα Παναγιωτοπούλου γεννήθηκε στην Κυψέλη. Από τα παιδικά της χρόνια ήθελε να γίνει ηθοποιός. Μαζί με τον Σταμάτη Φασουλή υπήρξαν βασικά μέλη στο Ελεύθερο Θέατρο -σχεδόν από τις απαρχές του- και πρωταγωνίστησαν στην πρώτη του μεγάλη επιτυχία Και συ χτενίζεσαι, που το έκανε γνωστό και αγαπητό στο ευρύ κοινό. Ανέβαζαν παραστάσεις ποικίλου ρεπερτορίου, από Μπρεχτ μέχρι Χουρμούζη. Μόνιμη «στέγη» απέκτησαν όταν πήγαν στο Άλσος Παγκρατίου.
Το 1980, το Ελεύθερο Θέατρο σταμάτησε και ιδρύθηκε η Ελεύθερη Σκηνή, από την Άννα Παναγιωτοπούλου και τον Σταμάτη Φασουλή, που επρόκειτο ουσιαστικά για μια μετονομασία του Ελεύθερου Θεάτρου. Η Άννα Παναγιωτοπούλου συνέχισε με επιθεωρήσεις, στις οποίες έπαιζε και έγραφε και το σενάριο.
Ευρέως γνωστή έγινε μέσω της συμμετοχής της σε τηλεοπτικές σειρές, αρχικά στη κρατική και στη συνέχεια στην ιδιωτική τηλεόραση.
Σταθμός της τηλεοπτικής της καριέρας θεωρείται η ενσάρκωση της «Μαντάμ Σουσού» στην ομότιτλη διασκευή του μυθιστορήματος του Δημήτρη Ψαθά τη σεζόν 1986-87 (μαζί με τους Θανάση Παπαγεωργίου, ‘Αγγελο Αντωνόπουλο, Νατάσα Ασίκη κ.ά.).
Τεράστια επιτυχία σημείωσαν επίσης οι σειρές Οι τρεις Χάριτες (στο πλευρό των Μίνας Αδαμάκη, Νένας Μεντή, ‘Αννας Κυριακού) και Ντόλτσε Βίτα (μαζί με Κατιάνα Μπαλανίκα, Μαρία Καβογιάννη, Μαρία Φωκά, Θανάση Ευθυμιάδη, Κατερίνα Ζιώγου, Παύλο Ορκόπουλο, Γαλήνη Τσεβά κ.ά.), που θεωρούνται «κλασικές»’.
Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες «Safe Sex», «Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο», «Οξυγόνο», «Αυστηρώς Κατάλληλο» κ.ά.
Η Άννα Παναγιωτοπούλου παντρεύτηκε το 1972. Απέκτησε έναν γιο, τον Δημήτρη (1973), που της χάρισε ενα εγγόνι. Ζούσε στον Λυκαβηττό αλλά περνούσε μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Τήνο.
Ο θάνατος του συζύγου της
Η Άννα Παναγιωτοπούλου, έχασε τον σύζυγό της το 2014 και χρόνια μετά αποκάλυψε το πώς πέθανε, προκαλώντας σοκ σε όλους.
«Ήταν ο άνθρωπός μου και ήμουν ο άνθρωπός του. Είχαμε μία πολύ καλή, ήσυχη και ελεύθερη σχέση. Δεν είχαμε κοινές παρέες, ο μόνος κοινός άνθρωπος που είχαμε ήταν ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, που ήταν πολύ δικός μου φίλος και έγινε και δικός του μέσω εμού. Από παιδί είχα πολύ φιλική και αγαπησιάρικη σχέση με τον Λουκιανό και είναι από τους θανάτους που μου στοίχισαν πάρα πολύ.
Δίδασκα σε μία σχολή και κάναμε ένα μεγάλο τραπέζι. Το βράδυ που γύρισα, νόμιζα πως δεν ήταν στο σπίτι και ξάπλωσα. Ξυπνάω το πρωί και βλέπω τα πόδια του στον καναπέ, λέω “Τάκη, κάνε μου έναν καφέ” και τον βλέπω και είναι νεκρός.
Κοιμήθηκε και πέθανε… Όταν μου είπαν να τον ανοίξουν, είπα “όχι, μην τον σφάξετε. Πέθανε, είναι οριστικό, άρα τι να δείτε; Τι με νοιάζει τι έπαθε;” Από τότε πέρασα ένα δύσκολο διάστημα γιατί μου έλειπε, αλλά τώρα αισθάνομαι ότι μακάρι να πεθαίναμε όλοι έτσι. Πραγματικά τον θεωρώ πολύ τυχερό», είχε εξομολογηθεί.
«Ο έρωτας της ζωής μου ήταν ο Κατράκης»
Η ηθοποιός σε συνέντευξή της «Έλα Χαμογέλα», είχε εξομολογηθεί πως ο έρωτας της ζωής της ήταν ο Μάνος Κατράκης.
«Ο έρωτας της ζωής μου ήταν ο Κατράκης. Δεν υπήρχε σχέση αλλά με βοηθούσε όσο πήγαινα στη σχολή. Ήταν σαν πατρική φιγούρα, αυτό που δεν είχα. Πήγε στην Κρήτη και παντρεύτηκε μία άλλη γυναίκα».
