Χρειάζεστε μετάφραση; Ας υποθέσουμε βρισκόμαστε στην αρχή του μήνα. Ημέρα πληρωμής για έναν δημόσιο υπάλληλο που υπηρετεί επτά χρόνια.
Ο υπάλληλος αυτός λοιπόν παίρνει το μισθό του από το κράτος (εμείς σας προσλάβαμε που είπε και ο Θεόδωρος ). Δεν τον παίρνει όμως ολόκληρο, εφέτος κόπηκαν περίπου 100 ευρώ από επιδόματα και άλλα 80 από οδοιπορικά, άρα ο υπάλληλος ταΐζει το κράτος με 180 ευρώ απ’ το μισθό του.
Κοιτάει λοιπόν ο υπάλληλος τη μισθοδοσία, τον πιάνει μια κατήφεια και ανάβει ένα τσιγάρο. Το πακέτο το πλήρωσε 3,50, απ’ αυτά το 65% πάει στο κράτος…
Ο υπάλληλος φτάνει στο αμάξι και θυμάται ότι πρέπει να βάλει βενζίνη, δεν θυμάται όμως ότι σε κάθε λίτρο ο φόρος είναι 62%, ακόμη δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι αν βάλει 50 ευρώ θα επιστρέψει στο κράτος το ένα απ’ τα 25 μεροκάματα που μόλις πήρε…
Αρχή του μήνα και απ’ το βενζινάδικο ο οικογενειάρχης πάει για ένα… καλό γέμισμα στο super market. Ελέω παντελούς έλλειψης ελέγχων μάθαμε ότι απ’ τον Αύγουστο ως το Σεπτέμβριο οι κερδοσκόποι αύξησαν το κόστος του “οικογενειακού καλαθιού” απ΄ άλλα 109,67 ευρώ. Απ΄ τον προϋπολογισμό μάθαμε ότι ο Φ.Π.Α. πάει στο 13% και έτσι το “καλάθι” θα αυξηθεί άλλα 104 ευρώ! Συνολικά, λένε οι αναλυτές, ο νέος προϋπολογισμός μας επιβαρύνει με άλλα 900 ευρώ το χρόνο.
Πάει ο ένας μισθός δηλαδή, δεν θα τον πάρει ο υπάλληλος, του τον έφαγε πριν του τον δώσει το κράτος.
Τελικά μαζί τα τρώμε ή το κράτος είναι ο Γιάννης; (Αυτός που μόνος του κερνάει και μόνος του πίνει!)
Ας υποθέσουμε ότι ο παραπάνω υπάλληλος είναι σαν και ‘κείνους που λέει ο Θ. Πάγκαλος, από αυτούς που βρήκαν μια θέση στο Δημόσιο γιατί είχαν ταλέντο στο να κουνάνε την κομματική σημαία. Ας υποθέσουμε ότι δεν δικαιούται να παραπονείται…
Όλοι οι υπόλοιποι και κυρίως οι έξι στους επτά εργαζόμενους που δεν τα … παίρνουν από το το κράτος γιατί πρέπει να έχουμε τα λεφτά ΜΑΣ μισιακά;
Για την ποιότητα της υγείας, της παιδείας, των δρόμων, του περιβάλλοντος … Γιατί;
