Σαν σήμερα πριν από 104 χρόνια γεννήθηκε μια γυναίκα η οποία όπως της άρεσε να λέει, «γεννήθηκε Ελληνίδα». Η Μελίνα Μερκούρη.
Η Μελίνα Μερκούρη, ήταν από τους λίγους ανθρώπους που όταν έλεγες το μικρό της όνομα καταλάβαιναν όλοι για ποια μιλάς.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πληθωρική, επίμονη, παθιασμένη και πάντα ανήσυχη, η Μελίνα Μερκούρη δεν μπορούσε ποτέ να περάσει απαρατήρητη. Έμπαινε σε έναν χώρο και ήταν σα να έπεφταν επάνω της δεκάδες προβολείς.
Η Μελίνα δεν ήταν ηθοποιός, δεν ήταν τραγουδίστρια, δεν ήταν ακτιβίστρια, δεν ήταν πολιτικός. Ήταν ιδέα. Γοήτευσε τους Έλληνες, το Χόλιγουντ, τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αγαπήθηκε και αγάπησε πολύ και όπως έλεγε η πιο στενή της φίλη Μανουέλα Παυλίδου όταν γνώριζε κάποιον ήθελε να μάθει τα πάντα για εκείνον από τον ίδιο και όχι από άλλους.
Στο απόσπασμα που θα δείτε η Μανουέλα Παυλίδου διηγείται πως άρχισε η υπέροχη φιλία τους που κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής της Μελίνας.
Η Μελίνα Μερκούρη συνέδεσε το όνομα και την πολιτική της πορεία με τους αγώνες για τα γλυπτά του Παρθενώνα. Με το γνωστό της πάθος καθήλωνε διαχρονικά… «Ελπίζω να δω τα Μάρμαρα πίσω στην Αθήνα προτού πεθάνω. Αν όμως έρθουν αργότερα, εγώ θα ξαναγεννηθώ». Και μόνο αυτές οι 17 λέξεις, αποτυπώνουν το πάθος που είχε η Μελίνα Μερκούρη για τα γλυπτά του Παρθενώνα.
