Γιατί τρώνε ότι απαγορεύεται συνήθως να φάνε όταν είναι μπροστά οι γονείς. Πατατάκια, γαριδάκια, σοκολάτες και διάφορα ζαχαρούχα προϊόντα.
Όταν λοιπόν οι γονείς δεν είναι σπίτι τα παιδιά παχαίνουν και δύσκολα αδυνατίζουν. Αυτό διαπιστώνει μελέτη της Παιδιατρικής Κλινικής του Ασκληπιείου Νοσοκομείου Βούλας, σε υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά που παρακολούθησαν πρόγραμμα απώλειας βάρους. Σύμφωνα με τη μελέτη, παρά τη ραγδαία αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας τα τελευταία χρόνια, μόνο λίγα παιδιά παρακολουθούν ειδικά προγράμματα μείωσης του σωματικού βάρους. Και από αυτά, το 65% κόβουν τη δίαιτα στη μέση! Ανάμεσα στους κύριους λόγους διακοπής της είναι η πολύωρη απουσία των γονιών από το σπίτι.
«Η απώλεια βάρους στα μικρά παιδιά είναι μια δύσκολη διαδικασία που απαιτεί χρόνο. Ένας από τους βασικούς λόγους που διακόπτουν το πρόγραμμα μείωσης βάρους είναι ότι τα αποτελέσματα δεν φαίνονται άμεσα. Ωστόσο, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και το γεγονός ότι τα παιδιά μένουν για πολλές ώρες χωρίς επίβλεψη από τους γονείς- που λείπουν στις δουλειές τους- με αποτέλεσμα να τσιμπολογούν ανεξέλεγκτα και τελικά να εγκαταλείπουν το πρόγραμμα» εξηγεί η κυρία Ολγα Φιλίππου , παιδίατρος στο Ασκληπιείο και επικεφαλής της ιατρικής ομάδας που πραγματοποίησε την παραπάνω μελέτη.
Το… τσιμπολόγημα των παιδιών, κυρίως όταν απουσιάζουν οι γονείς, κάθε άλλο παρά υγιεινές τροφές περιλαμβάνει: τσιπς, μπισκότα, σοκολάτες και άλλα σνακ πλούσια σε λιπαρά, αλάτι και ζάχαρη καταναλώνονται ως και πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα, ενώ αρκετά συχνή στο παιδικό διαιτολόγιο είναι και η παρουσία αναψυκτικών και έτοιμων φαγητών που συνήθως προσφέρουν πολλές θερμίδες αλλά λίγα θρεπτικά συστατικά.
Όπως διαπιστώνουν οι επιστήμονες, στην περίπτωση των παιδιών (κυρίως της νηπιακής ηλικίας) το να αναγνωριστεί το πρόβλημα της παχυσαρκίας δεν είναι εύκολη υπόθεση: σε εννέα στις δέκα περιπτώσεις, στην οικογένεια του παχύσαρκου παιδιού υπάρχει ένα τουλάχιστον άτομο με ανάλογα προβλήματα, με αποτέλεσμα να μη γίνεται εύκολα αντιληπτή η κατάσταση του παιδιού. Επιπλέον, όπως αναφέρει η κυρία Φιλίππου, «έχουμε διαπιστώσει σε άλλες μελέτες ότι λιγότεροι από τους μισούς παιδιάτρους αναγνωρίζουν έγκαιρα το πρόβλημα των μικρών ασθενών τους».
Συχνά οι γονείς κινητοποιούνται όταν τα παραπανίσια κιλά έχουν ήδη δημιουργήσει κάποια προβλήματα υγείας στα παιδιά (αναπνευστική δυσκολία, άσθμα, άπνοια στον ύπνο, διαταραχές του θυρεοειδή κ.ά.). Τέτοιου είδους προβλήματα, άλλωστε, αποτελούν έναν από τους λόγους παραμονής των παιδιών στα προγράμματα απώλειας βάρους.
Επιπλέον, σύμφωνα με την παραπάνω μελέτη, όσο περισσότερο αθλούνται τα παιδιά τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχουν να αλλάξουν τις διατροφικές τους συνήθειες και να χάσουν τα περιττά κιλά.
Οπως και να ΄χει, το πρόβλημα της παχυσαρκίας έχει μπει για τα καλά στη ζωή των παιδιών στην Ελλάδα, ακόμη και από τη νηπιακή ηλικία!
Σε άλλη μελέτη της Παιδιατρικής Κλινικής στη Βούλα, διαπιστώθηκε ότι ανάμεσα στα παχύσαρκα παιδιά που εξετάστηκαν τα τελευταία χρόνια από τους παιδιάτρους του Ασκληπιείου Βούλας, τα περισσότερα ήταν μεταξύ 2 και 5 χρόνων…
Συγκεκριμένα, οι παιδίατροι διαχώρισαν τα παιδιά με προβλήματα βάρους που απευθύνθηκαν σε αυτούς σε τρεις ηλικιακές ομάδες (2-5, 6-10 και 11-14 ετών), για να ανακαλύψουν ότι ως και 70% των νηπίων ήταν παχύσαρκα, σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα παιδιά.
